Shots

«Για μένα θα γράψεις δυο λέξεις, πριν πεθάνω;»

Η δημοσιογράφος και συγγραφέας Τιτίνα Δανέλλη έφυγε από τη ζωή.

Του Γιώργου Πετρόπουλου (Αρχισυντάκτης πολιτικού στην Εφημερίδα των Συντακτών - φωτό από facebook)

Η Τιτίνα Δανέλλη, η συνάδελφος στο Ριζοσπάστη, η αγαπημένη φίλη δεν είναι πια μαζί μας. Το φευγιό της ήρθε να μας θυμίσει πόσο ευάλωτοι είμαστε στη ζωή και πόσο λιγοστεύουμε, πόσο μόνοι είμαστε όταν φεύγουν άνθρωποι σαν αυτήν.
Καλλιεργημένη, ευαίσθητη, ανήσυχη για όσα συνέβαιναν γύρω μας, σεμνή μέχρι εκεί που δεν έπαιρνε άλλο, γλυκιά και δοτική, η δικιά μας Τιτίνα δεν θα μας ταξιδέψει άλλο πια στα μυστήρια και στην αγωνία του αστυνομικού μυθιστορήματος κι ούτε θα γλυκάνει τις πίκρες μας με το χιούμορ και τον σαρκασμό της.
Ταλαιπωρήθηκε πολύ παλεύοντας χρόνια με το θεριό. Την νίκησε; Μάλλον του ξέφυγε αλλά ξέφυγε κι από μας. Πήγε να βρει το Θανάση Παπαρήγα για να γράψουν μαζί το επόμενο αστυνομικό μυθιστόρημά τους. Να παιδευτεί μαζί του καθώς εκείνος πάντα θα βρίσκει κάτι άλλο για να παρασυρθεί και ν' αφήσει τη δουλειά στη μέση.
Η Τιτίνα ήταν μια ολοκληρωμένη δημοσιογράφος και συγγραφέας. Το δείχνουν οι σπουδές και το έργο της.
Ήρθε στον Ριζοσπάστη όντας φτασμένη, αναγνωρισμένη για την δουλειά της στον υπόλοιπο Τύπο. Κι ήρθε από επιλογή. Όχι από ανάγκη. Το έλεγε και το καυχιόταν. Αλλά μέχρι εκεί. Ποτέ δεν καυχήθηκε για ό,τι είχε πετύχει. Πάντα αναμετριόταν με αυτό που δεν ήξερε και πάλευε να κατακτήσει.
Μιλούσαμε συχνά στο τηλέφωνο ή με μηνύματα.
Σε ένα από τα μηνύματα μου έλεγε: «Για μένα θα γράψεις δυο λέξεις, πριν πεθάνω; Λέω πριν, έτσι ώστε να τις έχω διαβάσει, και εσύ να τις κρύψεις μέχρι να αποχωρήσω... Αν δέχεσαι μην το καθυστερείς πολύ...»
Της απάντησα: «Θα γράψω για σένα πολύ πριν πεθάνεις. Αλλά αν με ''απειλείς'' με το θάνατο σου και σε κρατάει στη ζωή το γεγονός ότι δεν έχω γράψει, δεν θα γράψω ποτέ για να ζήσεις».