Είναι ένοχα το Facebook και το Twitter;

Είναι ένοχα το Facebook και το Twitter;

Επρεπε να κλείσουν οι λογαριασμοί του Ντόναλντ Τραμπ στα social media;

Η «Καθημερινή της Κυριακής» είχε ένα πολύ ωραίο αφιέρωμα στα social media κι εμείς, εδώ, σταχυολογήσαμε μερικά ενδιαφέροντα «αποσπάσματα».

Ο Κρίστοφερ Γουάιλι είναι ο Καναδός whistleblower που αποκάλυψε το σκάνδαλο της Cambridge Analytica.
* Η απαγόρευση του λογαριασμού του Τραμπ δεν ήταν η μόνη επιλογή. Δίχως να υπερασπίζομαι τον Ντόναλντ Τραμπ, υπάρχει κάτι πολύ προβληματικό στο γεγονός πως ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ αποφασίζει εάν ο πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να συμμετέχει σε μια πλατφόρμα. Στη θέση του Τραμπ, στο μέλλον, θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε. Η εναλλακτική επιλογή, η οποία δεν συζητήθηκε σοβαρά, είναι η αποσύνδεση του εκάστοτε λογαριασμού από τη μηχανή προτάσεων της πλατφόρμας. Αυτό θα σήμαινε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ θα μπορούσε να πει ό,τι θέλει, αλλά πως οι τεχνολογικές πλατφόρμες δεν θα συμμετείχαν στην ενεργή διάδοση αυτού.

Ο καθηγητής Ψηφιακής Διακυβέρνησης στο Τεχνικό Πανεπιστήμιο του Μονάχου Γιάννης Θεοχάρης.
* Τα social media δεν είναι ούτε εκ φύσεως καλά ούτε εκ φύσεως κακά για τη δημοκρατία. Δίνουν φωνή σε αυτούς που παραδοσιακά δεν έχουν ευκαιρίες προβολής από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Τα social media μπορούν να βοηθήσουν στην ανύψωση πολλών ατόμων και ομάδων από το περιθώριο στο κέντρο των πολιτικών συζητήσεων, να τους επιτρέψουν να αμφισβητήσουν το status quo, και κάποιες φορές ακόμη και να επαναπροσδιορίσουν τους όρους του δημόσιου διαλόγου. Δεν παρέχουν, φυσικά, καμία εγγύηση ότι καθένας από αυτούς στηρίζει απαραίτητα και τους δημοκρατικούς θεσμούς.
* Η ρύθμιση των κανονισμών χρήσης των social media έχει γίνει ένα από τα πιο ευαίσθητα θέματα της εποχής μας και αποτελεί μεγάλη πρόκληση για δημοκρατικά πολιτεύματα που βασίζονται στον πλουραλισμό των απόψεων. Το ενδιαφέρον ερώτημα που θα συνεχίσει να συζητείται τα επόμενα χρόνια είναι σε ποιο σημείο οι δημοκρατίες θα πρέπει να τραβήξουν τις οριοθετικές γραμμές τους.

Η Μαριέτζε Σάακε, πρώην ευρωβουλευτής και νυν επικεφαλής του Stanford Cyber Policy Center.
* «Γιατί αποκλείεται ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών και όχι άλλοι διεθνείς ηγέτες που αναρτούν ιδιαιτέρως επίμαχο ή επιβλαβές περιεχόμενο; Το πραγματικό ερώτημα όμως δεν είναι αν ήταν μια σωστή ή λάθος απόφαση, αλλά γιατί επιτρέπουμε την ιδιωτικοποίηση της διαχείρισης του δημοκρατικού διαλόγου στις κοινωνίες μας».
* «Πρέπει να απαιτήσουμε οι εταιρείες αυτές να είναι πολύ πιο διαφανείς σχετικά με τις πολιτικές στις οποίες βασίζουν τις αποφάσεις τους. Οι πολιτικές αυτές πρέπει να συνδέονται με διεθνή ή ευρωπαϊκά πρότυπα σε σχέση με την ελευθερία του λόγου και τα όριά της και πρέπει να υπάρχει ανεξάρτητη εποπτεία που θα πιστοποιεί σε τι βαθμό οι εταιρείες τηρούν τις δεσμεύσεις τους».

Ο δημοσιογράφος και Senior Editor της διαΝΕΟσις Ηλίας Νικολαΐδης.
* Οι καμπάνιες παραπληροφόρησης και trolling στο Διαδίκτυο συνήθως πάνε μαζί με τις περιόδους κρίσης, όταν τα πνεύματα είναι ήδη οξυμένα και κάποιο μεγάλο σοκ έχει θολώσει την κρίση των ανθρώπων. Ασφαλώς, κανένας δεν μπορεί να απαντήσει εάν η κρίση φέρνει το trolling ή το αντίθετο. Ομως, η σχέση που έχουν μεταξύ τους φαίνεται ότι θρέφει και τα δύο. Η τοξική κουλτούρα του Διαδικτύου υποσκάπτει την εμπιστοσύνη και βαθαίνει την κρίση, η πιο βαθιά κρίση φέρνει ακόμη περισσότερο trolling, ώσπου τα πράγματα να φτάσουν σε ένα οριακό σημείο.