Μετωπική με το «Σύστημα»

Μετωπική με το «Σύστημα»

O τρόπος που «Δουλεύει το Σύστημα» φανερώθηκε ανάγλυφα τις τελευταίες ημέρες με την περίπτωση του πανεπιστημιακού Αντώνη Τζανακόπουλου.

Είναι και αδελφός του Δημήτρη, του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, αναμενόμενο ήταν επομένως να βρεθεί στο στόχαστρο του, όπως το λέει ο ίδιος, συστήματος. Αφορμή η ειδική πανεπιστημιακή αστυνομία που ιδρύει η Νέα Δημοκρατία, λέγοντάς μας, ψευδώς, ότι αυτό γίνεται σε πανεπιστήμια του εξωτερικού.

«Αυτό φυσικά δεν ισχύει πλην εξαιρέσεων, κυρίως στις ΗΠΑ. Πάντως σίγουρα δεν συμβαίνει γενικά στην Ευρώπη» έγραψε ο Αντώνης Τζανακόπουλος στο Twitter και το εξήγησε με επιχειρήματα και με παραδείγματα (και φωτογραφίες) από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης, σημειώνοντας κατηγορηματικά πως η Οξφόρδη δεν διαθέτει πανεπιστημιακή αστυνομία. Αλλωστε, ο ίδιος δηλώνει «Associate Professor of Public International Law, University of Oxford». Από εκείνο το σημείο, λοιπόν, άρχισε να λειτουργεί το σύστημα. Δείτε όλο το σκηνικό όπως το περιγράφει ο Αντώνης Τζανακόπουλος:

«Διάφοροι/ες χρήστες/στριες, κυρίως στο Twitter, απαντούσαν με φωτογραφίες από τους φύλακες της Οξφόρδης (που δεν είναι αστυνομικοί, δεν έχουν καμία αρμοδιότητα π.χ. σύλληψης κ.λπ.) και με αποκαλούσαν ψεύτη και διάφορα άλλα όμορφα. Φυσικά σε κάποιους/ες απάντησα με λεπτομέρεια.

Την τουιτεροβροχή αρνητικών σχολίων τη δημοσιοποίησε το protothema.gr, χωρίς φυσικά να δημοσιεύει καμία απάντησή μου, και δίνοντας την εντύπωση ότι λέω ψέματα και με ξεσκέπασαν. Από κοντά και η “Ομάδα Αλήθειας”. Τη σκυτάλη πήραν οι κωμικοί Σίλας Σεραφείμ και Μάνος Βουλαρίνος. Ο τελευταίος, μάλιστα, με αποκάλεσε απατεώνα, χαρακτηρισμό που αναγκάστηκε να αποσύρει ζητώντας συγγνώμη.

Αλλά φυσικά δεν λήγει εκεί: σήμερα έχουμε βροχή δημοσιευμάτων από iefimerida, in.gr, κ.λπ. (ξέρετε πως αναπαράγονται αυτά από διάφορα σάιτ), με ίδιο περιεχόμενο: την αρχική μου ανάρτηση και μόνο τα κακόβουλα σχόλια από κάτω, χωρίς καμία δική μου απάντηση. Και μέσα σε όλα, ο Αδωνις Γεωργιάδης αναπαράγει τουίτ που με αποκαλούν ψεύτη, πράγμα που τον κάλεσα να ανακαλέσει.

Ομως έτσι λειτουργεί το σύστημα αυτό: αν κάποιος/α πει κάτι που τους ενοχλεί και φανεί να έχει απήχηση, θα ρίξουν πάνω του/της ό,τι έχουν. Θα διασύρουν χωρίς απάντηση, και συνεχώς, αφού φυσικά π.χ. εγώ ούτε εκπομπή στο ραδιόφωνο έχω, ούτε πρόσβαση σε εφημερίδες, ούτε τον χρόνο να απαντώ σε κάθε κακόβουλο σχόλιο ή διαστρέβλωση. Η μόνη διέξοδος που έχω, και στο πλαίσιο περιορισμένου χρόνου, είναι στα σόσιαλ. Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί; Δεν ξέρω. Είναι όμως μια συζήτηση που πρέπει κάποια στιγμή να γίνει σοβαρά».

(Του Δημήτρη Κανελλόπουλου από την «Εφημερίδα των Συντακτών»)