Release Festival day 1: μια βραδιά ευρωπαϊκών προδιαγραφών

Έχετε δει τον πιτσιρικά στο Ουράνιο τόξο της ΝΕΤ, που δεν ξέρει τι να πρωτοδιαλέξει; Ε, αυτή είναι η ατάκα για την πρώτη μέρα του δεύτερου Release Athens! «Δεν ξέρω τι να πρωτοναπώ»!
Θα τα πάρουμε από το τέλος. Γιατί οι Röyksopp κέρδισαν επάξια το ρόλο του headliner, σε μια φεστιβαλική βραδιά με αέρα εξωτερικού. Γιατί, χθες, το σκηνικό ήταν ηλεκτρονική μουσική, με lap top, decks, samplers, πειραματισμούς και μια μεγάλη ανάγκη να κλείσεις τα μάτια και να χαθείς στο feeling, με ή χωρίς χημικές ουσίες. Οπότε το show των Röyksopp, με τα τόσα χρωματιστά φώτα, με την αιθέρια Jonna Lee στα φωνητικά σε fairy version, και με το robot αλά Daft Punk σε ένα καθόλα eurovision- ικό σκηνικό, ήταν χάρμα οφθαλμών. Eurovision, αμέ. Σκανδιναβοί, γαρ. Στο δια ταύτα τώρα, έγινε χαμός. Θες το ότι έρχονται δεύτερη φορά στην Ελλάδα, θες ότι η performance τους ήταν ένα υπερθέαμα, ειδικά για όσους τους είχαν δει στο Ejekt το 2009, θες απλά γιατί τα tracks τους ντύνουν τα ερτζιανά μας από τα ‘00s; Όπως και να ‘χει πάντως, την έκαψαν την πλατεία οι fans. Monument για να σε βάλουν στο κλίμα, Here she comes again, Eple, Something in my heart, Running to the sea, What else is there, ένα καταιγιστικό Say it, όπως ακριβώς ταίριαζε στην electronic βραδιά, Do it again για το τέλος, με τα απαραίτητα κομφετί. Θα μας μείνει! Υπάρχουν βέβαια και οι «άλλοι». Αυτοί που δεν «έφαγαν» το πολύ φως, αυτοί που προσπαθώντας να μπουν σε αυτό που αγάπησαν στους Röyksopp για τον αφαιρετικό ηλεκτρονικό τους ήχο, το σκοτάδι τους και όχι ένα κάποιο παρωχημένο show τους, αυτοί που κάτι τους έλειπε, κι ίσως αυτό το κάτι να ήταν η Robyn (κλαψ/ λυγμ), αυτοί που, τέλος πάντων, κάπου ανάμεσα στα πολύχρωμα γραφικά και στην εικόνα του Sveine Berge στο υπερυψωμένο stage, αναπόλησαν κάτι λιγότερο φανταχτερό και πιο deep. Αλλά το ξέρουμε αυτό, η μουσική ενώνει διαφορετικούς ανθρώπους κάτω και πάνω από το ίδιο stage.


Μoderat, οι απόλυτοι. Για αυτούς που τους είδαν και το χειμώνα στο Gazi Music Hall, τα πράγματα ήταν κάπως δύσκολα. Όπως και να το κάνεις, σε έναν ανοιχτό χώρο με τη θάλασσα στο πλάι, ο ήχος διαχέεται διαφορετικά. Χάνεται αυτό το beat που ρυθμίζει τους χτύπους της καρδιάς σου, που κάνει το στομάχι σου να πετάει. Όμως, παρ' όλη την ανησυχία μας για το πως θα βλέπαμε Moderat χωρίς να χει χαθεί ο ήλιος, πρέπει να πούμε ότι τους ταίριαξε απόλυτα το ημίφως του σούρουπου. Ή μήπως εκείνοι προσάρμοσαν την performance τους στα δεδομένα; Σε κάθε περίπτωση μας κούνησαν για τα καλά. Και ήταν και κατά πολλούς καλύτεροι από τότε το Νοέμβρη όπου είχαν δηλώσει ότι «Moderat is a very dark show». Ghostmother, A new error, Running, Reminder, Bad Kingdom. Γ@@το! Είναι ωραίοι οι Moderat! Είναι σκοτεινοί, σε ξεσηκώνουν λες και τραβάνε κάτι από πολύ βαθιά μέσα σου, χορεύεις και πας αλλού. Ακόμα κι αυτή η εναλλαγή στη δυναμική του groove τους, είναι σαν να σου φέρνουν το σοκολατάκι στο στόμα και να το τραβάν απότομα πίσω, μόνο και μόνο για να το αρπάξεις με μεγαλύτερη θέρμη την επόμενη φορά. Κάτι με τον ήχο δεν πήγαινε καλά, που και που ήταν κάπως υπόκωφος και μας μπέρδευε. Αλλά μας κράτησαν ψηλά για περίπου μιάμιση ώρα, non stop. Dared us not to dance!
Και για το τέλος κρατήσαμε τον Larry Gus, ή τον Παναγιώτη από τη Βέροια, γιατί ήταν ο πρώτος που είδαμε, μιας και δεν προλάβαμε Etten και The Rattler Proxy. Εννοείται ότι άλλοι μπήκαν στον πειραματικό ρυθμό του και άλλοι απλά εκνευρίστηκαν. Εννοείται ότι η πληγή στο κεφάλι του από το μικρόφωνο σε σοκάρει ακόμα κι αν αποδέχεσαι τον πιο ενδόμυχο εγωκεντρισμό του ..καλλιτέχνη. Όπως και τα «άσεμνα» σχόλια περί αφόδευσης. Αλλά ας είμαστε και λίγο ειλικρινείς για τη στάση μας απέναντι στο εναπομείναν star system. Μόνο παπάδες και καλόγριες παραπονέθηκαν όταν ο Ozzy μάσησε τη νυχτερίδα και όταν ο Iggy μόστραρε τα οπίσθιά του σε ολόκληρο live (κάποτε στο θέατρο Βράχων). Όχι ότι γίνεται λόγος για σύγκριση, βεβαίως βεβαίως, αλλά τελοσπάντων ας πάμε παρακάτω. Ο τύπος έδωσε τον εαυτό του εκεί πάνω. Όπως κάθε φορά άλλωστε. Και ήταν και πολύ καλός σε αυτό που έκανε.
Περίπου 6.000 κόσμος, λοιπόν, στο Release εχθές. Και όπως είπαμε, επετεύχθη μια βραδιά ευρωπαϊκών προδιαγραφών όσον αφορά και στο line up και στο στήσιμο και τη λειτουργικότητα του χώρου.
Έτοιμοι για Thievery; Ραντεβού ξανά στις 16 του μήνα!

Φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Κατσαρού
Σάββατο 3 Ιουνίου 2017
Copyright © e-tetradio.gr | Όροι χρήσης
Σχόλια
live radio