«Μα δε με παίρνει να πω δε μπορώ, πρέπει να μπω στο χορό...»

«Μα δε με παίρνει να πω δε μπορώ, πρέπει να μπω στο χορό...»

Μοιάζω με βομβαρδισμένο τοπίο
με ένα στιχάκι που είναι μουτζουρωμένο
στης ζωής το τελευταίο θρανίο 
και με πουλί ξενιτεμένο...

Ένα ολοκαίνουργιο «δυνατό»κρητικό τραγούδι κατά των πολιτικών από τον Γιώργο Νικηφόρου Ζερβάκη και τον Λεωνίδα Μπαλάφα
 
Έχω πείσμα και γερό το στομάχι
σαν το Παύλο με την κάλπικη λύρα
την αγάπη που έχω δώσει δε πήρα
έτσι το θέλησε η μοίρα....
 
Άντε να σταθώ στα πόδια μου
μετά από τόσα χτυπήματα
έχω ξεχάσει τα βήματα
μα δε με παίρνει να πω δε μπορώ
πρέπει να μπω στο χορό...
 
Μες τον κόσμο μεγαλώνω τον άπονο
ποιος στ΄ αλήθεια παίρνει αυτό που του αξίζει
δε το θέλω μα μου βγαίνει παράπονο
γιατί η ρόδα δε γυρίζει...