Επιλέγω ένα απόσπασμα: «Από μέσα το ραδιοφωνάκι παίζει με παράσιτα ελληνικά τραγούδια. “Ούτε αυτό σβήνει ποτέ!”. Η βελόνα είναι κολλημένη στην κρατική ραδιοφωνία, “σήμερα όμως δεν έχει εκπομπές, είναι γενική απεργία”. Μέσα στη γαλήνη ενός παρθένου τοπίου είναι παράξενο να ακούς για τις διαδηλώσεις στην Αθήνα, όμως ο Πέτρος δεν είναι ο άνθρωπος που διάλεξε την Πολύαιγο για να απομονωθεί. “Το ράδιο έχει την καλύτερη ενημέρωση. Η αλήθεια είναι ότι το να βρίσκομαι εδώ και να ακούω για τις απεργίες στην Αθήνα με πειράζει. Μου χαλάει τη διάθεση. Σαν εκείνη την ημέρα της απεργίας, που κατά τις τέσσερις το μεσημέρι σταμάτησαν τη μουσική και έβγαλαν έκτακτο δελτίο”…Είδατε τελικά που υπάρχει και η άλλη άποψη σχετικά με το πότε διακόπτεις το πρόγραμμά σου και πότε όχι;
Όσο για την Κρατική Ραδιοφωνία, δύο τα δεδομένα:
1) Έχει ακροατές σε όλη την Ελλάδα. Μεγάλο πλεονέκτημα σε σχέση με τα υπόλοιπα ραδιόφωνα.
2) Η Δημόσια Ραδιοφωνία αποψιλώνεται. Ένα-ένα τα εκλεκτά της παιδιά αποδέχονται προτάσεις από άλλους ραδιοσταθμούς. Δεν θα μείνει κανένας στην ΕΡΑ; Θα τα πούμε αναλυτικά από Δευτέρα.
