Πέρασαν τέσσερα χρόνια. Και μέσα σε αυτά τα χρόνια άλλαξε ο κόσμος. Δεν είναι μόνο που ο Βασίλης έφυγε πρόωρα. Είναι και που λείπει η ματιά του από όλα αυτά που έχουν συμβεί. Μας λείπει πάντα, συχνά δε απελπιστικά. Όμως θα είναι εδώ μέχρι να φύγει από τον κόσμο και ο τελευταίος από μας που τον γνώρισαν, τον αγάπησαν και στηρίχθηκαν πάνω του. Ναι, τώρα μπορώ να πω ότι δεν μου έρχεται αυθορμήτως να του τηλεφωνήσω. Μπορεί να μην το δέχομαι, αλλά το συνήθισα. Αλλά δεν ξεπερνιέται. Είναι μία μόνιμη άρνηση. Ας είναι. Και επειδή καμιά φορά πιστεύω ότι με βλέπει, υποστηρίζω τον Ολυμπιακό στα διεθνή παιχνίδια του γιατί αισθάνομαι ότι εκπροσωπώ τον κουμπάρο μου.
Μας λείπει πάντα, συχνά δε απελπιστικά
Του Κώστα Γιαννακίδη
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
«Ωραία που τα λες / μα έλα που σε ξέρω», το τραγούδι του... πρωθυπουργού
H αθλητική στήλη του e-tetRadio: Ο Κάνγκουα δίνει νέα πνοή στον Παναθηναϊκό
Όταν ο φονικός σεισμός της Πάρνηθας «χτύπησε» το στούντιο του ΣΚΑΪ 100.4
Πήγαμε στο Άνφιλντ και είδαμε αγώνα της Λίβερπουλ
Όταν στην παρουσίαση των ειδήσεων η υπερβολή γίνεται «τέχνη», τα καλά νέα πάνε για ύπνο
Δείτε από την ΕΡΤ μία (ολόκληρη!) συναυλία του Θάνου Ανεστόπουλου στο Gagarin 205
ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ
BEST OF E-TETRADIO
