Ρωτήθηκε για μία ακόμα φορά (από τον Χρήστο Αβραμίδη) ο Κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης για τις SLAPP αγωγές στους δημοσιογράφους και την σχεδόν-άρνηση της κυβέρνησης να ενσωματώσει την ευρωπαϊκή οδηγία στην ελληνική νομοθεσία. Ρωτήθηκε για την αγωγή από τον Αριστείδη Φλώρο της Energa προς τον Μπάμπη Πολυχρονιάδη, αλλά και την αγωγή από την ελληνική αεροπορική εταιρεία Air Mediterranean κατά της «Εφημερίδας των Συντακτών» και του MIR, του Μεσογειακού Ινστιτούτου Ερευνητικής Δημοσιογραφίας.
Δείτε λοιπόν τι άσχετα απάντησε ο Παύλος Μαρινάκης στο ερώτημα πότε θα κατατεθεί το νομοσχέδιο για την προστασία των δημοσιογράφων.
Το νομοσχέδιο ενεκρίθη από το τελευταίο Υπουργικό Συμβούλιο. Άρα, παίρνει τον δρόμο της Βουλής, αρχικά της διαβούλευσης και στη συνέχεια της Βουλής, Επιτροπών και Ολομέλειας. Δεν έχω τον ακριβή προγραμματισμό της Γενικής Γραμματείας Νομικών και Κοινοβουλευτικών Θεμάτων. Όταν προγραμματιστεί και προσδιοριστεί το ακριβές της διαβούλευσης, τότε θα ενημερωθείτε. Η αίσθηση που έχω είναι ότι το νομοσχέδιο αυτό θα έχει ψηφιστεί μέσα στον επόμενο ή στους επόμενους δύο μήνες.
Δεν έχω κάτι παραπάνω για τον προγραμματισμό, πέρασε από Υπουργικό Συμβούλιο, έχουμε περάσει μια σειρά από πρωτοβουλίες και για τον EMFA και για τις αγωγές SLAPPs, όλοι οι αρμόδιοι Οργανισμοί, οι αξιολογητές για το Κράτος Δικαίου και την ελευθερία του Τύπου δίνουν τα εύσημά τους στην Ελλάδα, αυτή η δυστοπική κατάσταση που προσπαθείτε να παρουσιάσετε κάποιοι δημοσιογράφοι και τα κόμματα της αντιπολίτευσης είναι εκτός τόπου και χρόνου. Εκτός τόπου και χρόνου. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο ΟΟΣΑ, η Διεθνής Διαφάνεια, ο Economist, όλοι όσοι είναι αντικειμενικοί και όχι υποκειμενικοί αξιολογητές λένε ότι η Ελλάδα ειδικά σε ζητήματα ελευθερίας του Τύπου έχει κάνει αξιοσημείωτη πρόοδο, ένα. Δύο, δεν ξέρω τι έχετε στο μυαλό σας για την οδηγία, αλλά αν πιστεύετε ότι οι δημοσιογράφοι θα είναι μια ξεχωριστή κατηγορία πολιτών σε αυτή τη χώρα που θα εξαιρούνται αγωγών και μηνύσεων, μάλλον αλλάξτε πλευρό. Όλοι οι πολίτες είναι ίσοι απέναντι στον νόμο και αν κάποιος πολίτης, είτε είναι δημοσιογράφος, είτε είναι δικηγόρος, είτε είναι γιατρός, είτε είναι λογιστής, είτε είναι αγρότης, είτε οτιδήποτε προβεί σε κάποια ενέργεια, η οποία θεωρηθεί από κάποιον άλλον πολίτη, ότι συνιστά μια συκοφαντική δυσφήμιση, εξύβριση ή οποιαδήποτε παράνομη πράξη, ο πρώτος θα μπορεί να είναι εν δυνάμει εναγόμενος, αν μιλάμε για διαδικασία αστική ή μηνυόμενος. Άρα δεν πρόκειται ποτέ να νομοθετηθεί να εξαιρείται ο οποιοσδήποτε από αγωγή και μήνυση. Αυτό σας το λέω, γιατί δημιουργούνται διάφορες παρεξηγήσεις και είναι λάθος. Το τρίτο. Κανένας ο οποίος δεν έχει διαπράξει κάτι παράνομο δεν έχει να φοβηθεί τη Δικαιοσύνη. Τη Δικαιοσύνη δεν έχει να τη φοβηθεί κανείς. Όποιος θεωρεί ότι δεν έχει διαπράξει κάτι παράνομο θα δικαιωθεί στο τέλος της ημέρας. Αυτή είναι η έννοια της Δημοκρατίας. Ναι, αυτό το οποίο νομοθετούμε είναι κάποια φίλτρα, ούτως ώστε να μην φτάνουν στα δικαστήρια και να μην ταλαιπωρούνται άνθρωποι που δέχονται προδήλως αβάσιμες αγωγές, καταχρηστικές αγωγές, μέσω μιας διαδικασίας η οποία προηγείται της διαδικασίας στο ακροατήριο. Αυτό νομοθετούμε, σε συνέχεια πολλών άλλων που έχουμε νομοθετήσει. Σας θυμίζω ότι για να προχωρήσει μια αγωγή τώρα που μιλάμε, πρέπει πρώτα να αποσταλεί εξώδικο, τον εν δυνάμει βασικά ενάγοντα, στον εν δυνάμει εναγόμενο, όπου ο πρώτος θα ζητάει από τον δεύτερο να ανακαλέσει γνωστοποιώντας του το ψευδές και δυσφημιστικό της πράξης του. Αυτά ισχύουν ήδη στο νομικό πλαίσιο της χώρας.
