Tου Δημήτρη Σταματίου
Μια από τις πιο διασκεδαστικές συναυλίες του φετινού καλοκαιριού πραγματοποιήθηκε χθες το βράδυ στην κάτω σκηνή του Gazarte, όπου οι διαβόητοι Dwarves επί κάτι παραπάνω από μια ώρα φρόντισαν να μας υπενθυμίσουν πόσο ευχάριστα παραφρονημένο μπορεί να είναι το hardcore punk.
Εδώ και 2.500 χρόνια – ή κάπου τόσο, ποιος μετράει άλλωστε... - οι Dwarves «φτύνουν» ένα υπερταχύ, αρκετά πρωτόγονο και ακραία βλάσφημο και υπερηδονιστικό hardcore σε ένα κοινό που δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τεχνική και πολιτικό στίχο και βαθύτερα νοήματα και μουσική εξέλιξη και ένα κάρο άλλα πράγματα που συχνά συνδέονται με το συγκεκριμένο είδος.
Για το καλιφορνέζικο-από-το-Σικάγο κουαρτέτο, αυτό που μετράει είναι η ένταση, η ταχύτητα, η αδρεναλίνη και η πρόκληση: από τα εξώφυλλα των δίσκων και τους politically incorrect στίχους, μέχρι τα – ων ουκ έστι αριθμός – beef του τραγουδιστή και βασικής περσόνα του γκρουπ, Blag Dahlia, οι Dwarves είναι εδώ για να μας θυμίζουν την πιο απλή πλευρά του hardcore – και το κάνουν καλά.
Αυτό συνέβη και χθες στο Gazarte: 187 (ή κάπου τόσα...) τραγούδια παιγμένα σε warp speed και εκκωφαντική ένταση, ενδιάμεσα διάφορα λογύδρια του Blag Dahlia για το πόσο μεγάλη μπάντα είναι οι Dwarves, πόσο γουστάρει που παίζει στην Ελλάδα, κ.λπ. κ.λπ., συν διάφορες παρεμβάσεις από τον μπασίστα Nick Oliveri (Kyuss, QOTSA, Mondo Generator).
Και κάτω, ένα τεράστιο moshpit, με κόσμο να αδιαφορεί για τη σωματική του ακεραιότητα και να χτυπιέται ατελείωτα – άλλωστε, το κλίμα πάρτι διατηρήθηκε από την αρχή μέχρι το τέλος της συναυλίας (μια-δυο απόπειρες για stage diving χρίστηκαν με απόλυτη αποτυχία, αλλά ποιος νοιάζεται), όταν ο Blag Dahlia κατέβηκε από τη σκηνή, βγήκε από το Gazarte και μάλλον πήγε για περπάτημα στην πλατεία – τον πετύχαμε καθώς επέστρεφε και φάνηκε ευχαριστημένος από το live.
OK, δεν μιλάμε για μουσική που σε κάνει να χάνεις το μυαλό σου, ούτε για την ποιότητα που εκπέμπουν, π.χ., οι Bad Religion ή οι Offspring. Αλλά, κοιτώντας γύρω μου, έβλεπα κόσμο που χαμογελούσε, πέρναγε καλά, χτυπιόταν και γενικώς η όλη φάση απέπνεε μια ατμόσφαιρα πολύ ευχάριστη. Οπότε, για να μην το πολυτραβάμε, από εμάς είναι ένα μεγάλο, εμφατικό «ΝΑΙ».
