Του Γιώργου Μυζάλη
Φωτογραφίες: Αλεξάνδρα Κατσαρού
Όποτε ερχόμαστε αντιμέτωποι με το παρελθόν και με αναμνήσεις που μας έχουν διαμορφώσει, η αντικειμενικότητα και η αυστηρή κριτική περνούν αναπόφευκτα σε δεύτερη μοίρα. Στη χθεσινοβραδινή (10/7) συναυλία των Helloween, στην Πλατεία Νερού, στο πολυαγαπημένο Release Festival – πιθανότατα το πιο συνεπές και άρτια οργανωμένο ελληνικό φεστιβάλ – αυτή ακριβώς ήταν η συνθήκη. Δεν θα συναντούσα μόνο ένα από τα πιο αγαπημένα συγκροτήματα της νιότης μου, αλλά θα αποχαιρετούσα και έναν συναυλιακό χώρο που μας χάρισε αμέτρητες συγκινήσεις την τελευταία δεκαετία. Παρ' όλα αυτά, θα προσπαθήσω να περιγράψω όσο γίνεται πιο ψύχραιμα όσα ζήσαμε χθες το βράδυ.
Οι Helloween απέδειξαν για ακόμη μία φορά πως, τέσσερις δεκαετίες μετά την ίδρυσή τους, παραμένουν ένα από τα πιο επιβλητικά και απολαυστικά live συγκροτήματα του ευρωπαϊκού speed και power metal. Η χθεσινή τους εμφάνιση, τρία χρόνια μετά την προηγούμενη επίσκεψή τους στη χώρα μας – και πάλι στο Release Festival – δεν αποτέλεσε απλώς μία στάση της επετειακής περιοδείας για τα 40 χρόνια τους, αλλά μια πραγματική γιορτή για τους χιλιάδες φίλους τους που κατέκλυσαν την Πλατεία Νερού. Για δύο ώρες παρέδωσαν ένα μάθημα μελωδικού metal, γεμάτο ενέργεια, ακρίβεια και αυθεντικό ενθουσιασμό.
Με το "Let Me Entertain You" του Robbie Williams να ακούγεται από τα ηχεία ως εισαγωγή, οι Helloween ανέβηκαν στη σκηνή μέσα σε αποθέωση. Από τις πρώτες νότες του "March of Time" έγινε σαφές πως η βραδιά θα εξελισσόταν σε μια μεγάλη αναδρομή στην ιστορία τους. Το επικό "The King for a 1000 Years" υπενθύμισε ότι και η μεταγενέστερη περίοδος της μπάντας διαθέτει τραγούδια που στέκονται ισάξια δίπλα στα κλασικά της δημιουργίας της.
Το μεγάλο πλεονέκτημα των σημερινών Helloween εξακολουθεί να είναι η συνύπαρξη των τριών τραγουδιστών τους. Ο Michael Kiske τραγουδά με αξιοθαύμαστη άνεση, διατηρώντας σχεδόν αναλλοίωτη την κρυστάλλινη φωνή που τον καθιέρωσε. Ο Andi Deris προσθέτει τον πιο σύγχρονο και δυναμικό χαρακτήρα στα τραγούδια που έχει σημαδέψει με την παρουσία του, αλλά αποδεικνύεται εξίσου αποτελεσματικός και στο παλαιότερο υλικό. Ο Kai Hansen, τέλος, εξακολουθεί να εκπέμπει εκείνη την ανεπιτήδευτη αυθεντικότητα που τον κατέστησε έναν από τους θεμελιωτές του ευρωπαϊκού power metal. Η μεταξύ τους χημεία μοιάζει πλέον απολύτως φυσική, σαν να μην υπήρξαν ποτέ διαφορετικές εποχές στην ιστορία της μπάντας.
Το setlist ήταν προσεγμένο και ισορροπημένο, καλύπτοντας σχεδόν κάθε σημαντική περίοδο της πορείας τους. Τα "Future World", "Eagle Fly Free", "I Want Out", "Power" και "Ride the Sky" προκάλεσαν τις πιο εκρηκτικές αντιδράσεις, με χιλιάδες φωνές να συνοδεύουν το συγκρότημα σχεδόν σε κάθε ρεφρέν. Παράλληλα, τα "This Is Tokyo" και "Universe (Gravity for Hearts)" απέδειξαν ότι οι Helloween δεν στηρίζονται αποκλειστικά στη νοσταλγία, αλλά συνεχίζουν να δημιουργούν νέο υλικό που στέκεται επάξια δίπλα στις κλασικές τους συνθέσεις.
Μουσικά, η μπάντα βρέθηκε σε εξαιρετική κατάσταση. Οι Michael Weikath και Sascha Gerstner λειτούργησαν υποδειγματικά στις κιθάρες, με τον Kai Hansen να προσθέτει τη γνώριμη επιθετικότητα στα σόλο και τις χαρακτηριστικές διπλές μελωδίες. Το rhythm section παρέμεινε στιβαρό καθ' όλη τη διάρκεια της συναυλίας, προσφέροντας το ιδανικό υπόβαθρο για να αναδειχθούν οι πολυφωνίες και οι εναλλαγές των τριών frontmen.
Το φινάλε ήταν ακριβώς αυτό που περίμενε κάθε φίλος των Helloween. Το "Dr. Stein" μετατράπηκε σε ένα τεράστιο sing-along, με την Πλατεία Νερού να ζει μία ακόμη από εκείνες τις μεγάλες μεταλλικές στιγμές που δύσκολα ξεχνιούνται, ενώ το "Keeper of the Seven Keys" έκλεισε ιδανικά μια βραδιά γεμάτη συγκίνηση, νοσταλγία και μουσική ποιότητα.
Οι Helloween δεν ανέβηκαν στη σκηνή για να αποδείξουν ότι υπήρξαν κάποτε σπουδαίοι. Ανέβηκαν για να υπενθυμίσουν ότι εξακολουθούν να αποτελούν σημείο αναφοράς και μέτρο σύγκρισης για ολόκληρο το είδος. Και το κατάφεραν με τρόπο εμφατικό. Στο Release Festival πρόσφεραν μια συναυλία αντάξια της ιστορίας τους, γεμάτη πάθος, επαγγελματισμό και εκείνη τη σπάνια αίσθηση ότι η μουσική εξακολουθεί να ενώνει γενιές ανθρώπων. Ίσως, τελικά, αυτή να ήταν και η πιο όμορφη αποχαιρετιστήρια βραδιά για την Πλατεία Νερού, πριν το Release Festival ανοίξει το επόμενο κεφάλαιο της ιστορίας του σε μια νέα έδρα.
Δείτε το φωτορεπορτάζ από την εμφάνιση των Helloween, των Saxon και των Ashes of Ares ΕΔΩ
