Τη Χριστίνα Γαλανοπούλου την άκουγα πολύ στον «ΑΝΤ1 97,2» και ειλικρινά είχα θυμώσει πολύ, τότε που διεκόπη η συνεργασία της με το σταθμό, αφού έπεσε και εκείνη θύμα, μαζί με άλλους συναδέλφους, των απίστευτων, ανούσιων τελικά, αλλαγών που έλαβαν χώρα στον Παράδεισο Αμαρουσίου. Φυσικά, νεύρα έχω ακόμη και σήμερα, αφού (και) η Γαλανοπούλου αποτελεί άλλη μια ζωντανή απόδειξη της ατάκας «κοίτα ποιοι κάνουν εκπομπή στα ραδιόφωνα και ποιοι είναι στην απέξω». Σε αυτή τη στήλη, όπως θα έχετε δει, έχουμε δώσει πολλές φορές φωνή σε ανθρώπους που δεν κάνουν αυτό το διάστημα εκπομπές. Εμείς, εδώ, δεν ξεχνάμε και δεν μπορούμε να λησμονήσουμε συναδέλφους που έχουν σωστό ραδιοφωνικό λόγο, λεπτό χιούμορ, άποψη και, εν γένει, πατάνε γερά στα ραδιοφωνικά τους πόδια, είναι σεμνοί και όχι επηρμένοι. Στα πολύ γρήγορα, μια τέτοια περίπτωση αποτελεί και η Χριστίνα, την οποία αν αφήναμε να μιλάει μέχρι αύριο για τα media στην Ελλάδα και ειδικά για το ραδιόφωνο, θα το έκανε με μόνες παύσεις τις διακοπές για διαφημίσεις... Κανείς στον ιδιωτικό τομέα δεν έπιασε δουλειά υπό τη σκέπη της μονιμότητας, αλλά θα μπορούσες να πεις ότι η απόλυσή σου ήταν αναπάντεχη;
Ουουου!... Περσινά, ξινά σταφύλια. (γέλια)
Εκείνες τις μέρες απομακρύνθηκαν από τον σταθμό άνθρωποι που είχαν λιώσει φωνητικές χορδές στα μικρόφωνα του ΑΝΤ1 και με πορεία ετών. Οπότε, είναι τουλάχιστον αστείο το να μιλάω εγώ. Αλλά ναι, ήταν αναπάντεχο όλο αυτό που έγινε, δεδομένου ότι ένα εξάμηνο πριν ο ΑΝΤ1 είχε κάνει relaunching και φαινόταν να γίνεται μία σοβαρή προσπάθεια, από συγκεκριμένους ανθρώπους, γεγονός που είχε αποτυπωθεί και στις πρώτες μετρήσεις της Focus Bari. Σε προσωπικό επίπεδο και επειδή ήταν η πρώτη φορά που απολυόμουν μετά από 14 χρόνια στα Μέσα, ε, αν μη τι άλλο, το λες... εμπειρία!
Θυμάσαι τα λόγια που σου είπε ο άνθρωπος που σε απέλυσε;
Δεν ξεχνιούνται αυτά! Κυρίως γιατί (σου) εξηγούν και (σου) υπενθυμίζουν το «πώς» και, τελικά, από «ποιους» αξιολογείται η δουλειά (σου), αλλά και τι αιματηρά διασκεδαστική υπόθεση είναι τα media. Τι μου είπε; «Περάστε, καθίστε. Απ ό,τι βλέπω εδώ, κάνετε μια πολύ ωραία εκπομπή. Και τα νούμερά σας είναι πολύ καλά. Νομίζω, είναι εκπομπή για την τεχνολογία; Αχ, ναι, για τα media! Πολύ ωραία! Ναι, αλλά δεν θα τη συνεχίσουμε τη συνεργασία μας...»!
Από τότε, έχεις ακούσει ξανά το σταθμό; Ποια είναι η άποψή σου;Φυσικά! Θα ήταν μικρότητα το αντίθετο, εκτός βέβαια από τις στιγμές που το δάχτυλό σου πηγαίνει από μόνο του στο «Off». Άλλωστε, δουλεύουν εκεί, σε μικρόφωνα και κονσόλα, άνθρωποι που εκτιμώ πολύ. Εσχάτως, ο σταθμός «ακούγεται», κυρίως, τις πρωινές ώρες. «Αδιάβροχοι» και Σούλτας, συνελόντι ειπείν...
Τι είναι αυτό που λείπει από τα ερτζιανά;
Θάρρος, ψυχραιμία, σωστό ζύγι (μεταξύ... τρελής χαράς και στοιχειώδους σοβαρότητας), ε, και λίγη πρόζα δεν βλάπτει. Σε πολλές περιπτώσεις ο παραγωγός μπαίνει μέσα άνευ κειμένου, εμπιστευόμενος το συναρπαστικό λέγειν του που τον παρασύρει σε «κοιλιές», υστερίες και αγένειες προς τον ακροατή. Σε αρκετές πάλι, είναι τόσο φοβισμένος, τόσο αποστειρωμένος και τόσο στρογγυλεμένα αυτά που λέει, που πονάει το μυαλό σου για να μπεις στο νόημα.
Αν θα έπρεπε να στείλεις ένα μήνυμα σε κάποιον, χωρίς να τον ονοματίσεις, ποιο θα ήταν αυτό;
Τι ερώτηση! Και γιατί να μην τον ονοματίσω; Θα μου κόψει το ημερομίσθιο; Είμαι κατά των κουίζ, των «αβάφτιστων» μηνυμάτων και των υπονοουμένων. Αυτή είναι δημοσιογραφία για άλλα «κορμιά», λιγότερο παιδεμένα και με ροπή προς τους εκβιασμούς.
