Από τον Mercan Dede και τη «Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών» στους Get Well Soon και το «Passport». Την Παρασκευή το βράδυ έκανα αρκετά χιλιόμετρα. Ευτυχώς τουλάχιστον που οι συναυλίες στους... χώρους-τέχνης όπως είναι η «Στέγη», αρχίζουν νωρίς. Τόσο νωρίς, στις 8 και μισή, ώστε να χάνεις ακόμα και το πρώτο τραγούδι. Εξαιρετικός, σημειώστε, ο τούρκος Mercan Dede. Τι παίζει; Ανατολίτικα αλλά με φουλ ηλεκτρονικό ρυθμό. Για να καταλάβετε, το γκρουπ ήταν από εκείνα τα συνηθισμένα της Ανατολής στα οποία οι μουσικοί που παίζουν νέυ, κλαρίνα, βιολιά και κρουστά κάθονται παραταγμένοι στη σειρά, ενώ ο ίδιος ο Mercan Dede δέσποζε όρθιος, στη μέση της σκηνής, στα decks! Τη βλέπετε τη διάταξή τους στις φωτογραφίες. Ένας εμπνευσμένος dj που λοξοκοιτάζει στη Δύση χωρίς να απεμπολεί την καταγωγή του!
Ήταν ένα άκρως ενδιαφέρον live. Σε έναν κατάμεστο χώρο. Το ευχαριστήθηκα έστω και αν πάντα στις περιπτώσεις που κάθεσαι εγκλωβισμένος σε μία θέση θεάτρου δεν είναι το καλύτερο που μπορείς να περιμένεις από μία συναυλία. Δεν ξέρω, ίσως επειδή είμαι και μεγάλος φαν του Mercan Dede, μου αρέσει χρόνια τώρα - να σας πω, έψαχνα τα cd του στο σπίτι και δεν μπορούσα να τα βρω αλλά αυτό αποτελεί άλλη ιστορία, μην σας ζαλίζω με τα δικά σας τα προβλήματα (έχετε κι εσείς τα δικά μας). Στα συν της βραδιάς τα βίντεο από την Κωνσταντινούπολη (καιρό έχουμε να πάμε) αλλά και ένας πανύψηλος χορευτής, περιστρεφόμενος δερβίσης, ξέρετε, από εκείνους που γυρίζουν γύρω από τον εαυτό τους για πολλή ώρα.
Στις 10 και μισή τελείωσε ο Mercan Dede. Και μετά γραμμή, κατευθείαν, προς το Passport. Ευτυχώς ακούγεται μακριά (ο Πειραιάς) αλλά είναι κοντά. Να μην σας τρομάζει το Passport, είναι στην πλατεία Κοραή και το βρίσκετε εύκολα. Πολύ κεντρικά. Μάλλον όμως θα χάθηκε πολύ κόσμος στη διαδρομή, ειδάλλως δεν εξηγείται το πόσο άδειο ήταν το club. Μόνο 150 περίπου άτομα βρεθήκαμε εκεί και, ομολογώ, μπορούμε να νιώθουμε τυχεροί γιατί είδαμε μία σούπερ συναυλία. Ο Konstantin Gropper, ο εγκέφαλός τους, δεν πτοήθηκε από τη χαμηλή προσέλευση και έπαιζε λες και συμμετείχε στο πιο μεγάλο φεστιβάλ του κόσμου. Με κιθάρες αλλά και πνευστά, από τους post ήχους στις τρομπέτες του Beirut κ.ο.κ. Χάσατε, τι να σας κάνω. Θα προτιμήσατε προφανώς τον Parov Stelar (δεν προλάβαινα με τίποτε και αυτό!)...
