
Το ευρύ κοινό τη γνώρισε από τις εμφανίσεις της στο πλευρό του Θανάση Παπακωνσταντίνου και τις συμμετοχές της στη δισκογραφία του. Η Μάρθα Φριντζήλα, με σημαντική πορεία στο χώρο του θεάτρου, εντυπωσιάζει και στο τραγούδι. Μαγική στιγμή στην πορεία της και η ερμηνεία της «Ταμπακέρας» (μουσική: Ιωσήφ Ριτσιαρδης στίχοι: Μίμης Τραϊφόρος, Γιώργος Γιαννακόπουλος), που ηχογραφήθηκε ζωντανά σε δίσκο από τη συναυλία που δόθηκε στο Ηρώδειο τον Ιούλιο του 2007 με το γενικό τίτλο «Τραγούδια με ουσίες».
Η Μάρθα Φριντζήλα, μαζί με το Φοίβο Δεληβοριά και τρεις ταλαντούχους μουσικούς (Κωστής Χριστοδούλου πλήκτρα, Σωτήρης Ντούβας τύμπανα, Σταμάτης Σταματάκης κοντραμπάσο), εμφανίζονται κάθε Σάββατο, έως και τις 19 Μαΐου, στη μουσική σκηνή του Passport. Οι εμφανίσεις αυτές στάθηκαν αφορμή για μία συζήτηση μαζί της.

Τι θα παρουσιάσετε στο Passport από αυτό το Σάββατο, μαζί με το Φοίβο Δεληβοριά; Τι ομοιότητες και τι διαφορές θα έχει το πρόγραμμα σε σχέση με το χειμερινό σας στο Gazarte;
Καταρχάς πλησιάζουμε την θάλασσα κι αυτό μας κάνει πιο ανέμελους και πιο παιχνιδιάρηδες. Το πρόγραμμα δεν έχει δραματικές αλλαγές, η διάθεσή μας όμως σίγουρα είναι πιο τρελή και πιο καλοκαιρινή.
Ερώτηση τεχνικής φύσεως: έχετε κάνει μαθήματα φωνητικής; Τραγουδάτε χρησιμοποιώντας το διάφραγμα; Αν ναι, πόσο σημαντικά θεωρείτε αυτά τα μαθήματα για έναν τραγουδιστή;
Έχω κάνει μαθήματα τραγουδιού, κάνω ασκήσεις και συνεχίζω να δουλεύω την φωνή μου. Τα είδη των τραγουδιών που επιλέγω να τραγουδώ στις συναυλίες είναι πολύ απαιτητικά, η καλή φωνητική προετοιμασία είναι όσο απαραίτητη είναι η προθέρμανση για έναν αθλητή. Αν ήμουν κλασική τραγουδίστρια θα χρειαζόταν πολύ περισσότερη δουλειά. Αν έλεγα ρεφρενάκια δίπλα σε μια φίρμα δεν θα ήταν απαραίτητο να δουλεύω τόσο πολύ.
Με ποιο τραγούδι ελληνικό ή (και) ξένο έχετε «κολλήσει» αυτό τον καιρό; Το παίζετε στο live;
Το «When I was a young girl» από την Nina Simone. Το τραγουδώ στα live των Stacy. Με τον Φοίβο τραγουδώ ένα άλλο πολύ αγαπημένο που ήταν το κόλλημά μου πέρισυ, το «Occidental woman» της Mae West.
Προέρχεστε από το χώρο του θεάτρου. Τον τελευταίο καιρό ολοένα και περισσότεροι ηθοποιοί τραγουδούν. Είτε σε μαγαζιά, είτε σε τηλεοπτικές εκπομπές (βλ. Στην υγειά μας). Αρκετές φορές μάλιστα το αισθητικό αποτέλεσμα είναι άσχημο...
Έχω ακούσει πολύ κακές εκτελέσεις τραγουδιών από επαγγελματίες τραγουδιστές και υπέροχες ερμηνείες από ηθοποιούς. Οι ηθοποιοί πάντα τραγουδούσαν, απλά τώρα προβάλλονται περισσότερο. Θυμηθείτε τα εορταστικά επεισόδια των σήριαλ, ή τις ελληνικές ταινίες του 60. Όσο για το αισθητικό αποτέλεσμα, δεν νομίζω πως με τους τραγουδιστές συμβαίνει το αντίθετο. Πόσα μοντέλα και πόσοι τραγουδιστές δεν παίζουν σε σίριαλ και παραστάσεις; Ας κάνεις ό,τι θέλεις αρκεί να το κάνεις καλά. Το πρόβλημα είναι ότι έχει γεμίσει ο τόπος wannabe τραγουδιστές και wannabe ηθοποιούς που νομίζουν πως ότι φαίνεται απλό είναι και εύκολο.
Παλαιότερα ήταν απαραίτητο για έναν ηθοποιό να μπορεί να τραγουδάει σωστά. Εξακολουθεί να ισχύει αυτό στις μέρες μας; Οι εξετάσεις των δραματικών σχολών περιλαμβάνουν τη μουσική ή το τραγούδι ως εξεταζόμενο μάθημα και αν ναι σε ποια μορφή;Φυσικά και ισχύει. Η δραματική σχολή του Εθνικού θεάτρου στην οποία διδάσκω περιλαμβάνει μαθήματα μουσικής, φωνητικής αγωγής, τραγουδιού, θεωρίας της μουσικής. Είναι υποχρεωτικά μαθήματα. Στις εισαγωγικές εξετάσεις αλλά και στις πτυχιακές οι υποψήφιοι εξετάζονται και στο τραγούδι. Είναι πολύ σημαντικό ένας ηθοποιός να έχει μουσική αντίληψη, να μπορεί να συντονίζεται και να μην αποτελεί την παραφωνία σε ένα σύνολο. Να εκπαιδεύεται στον χορό του αρχαίου δράματος, στην μουσική κωμωδία, στο μιούζικαλ, στο καμπαρέ. Όσο πιο εκπαιδευμένος είναι τόσο πιο πλήρης είναι ως ηθοποιός. Ως ηθοποιός όχι ως τραγουδιστής.
Πως βλέπετε να διαμορφώνεται το τοπίο στην εγχώρια μουσική παραγωγή; Θα αλλάξει ο τρόπος δημιουργίας και διάδοσης της μουσικής τώρα που η παραδοσιακή δισκογραφία έχει καταρρεύσει;
Ο τρόπος δημιουργίας δεν μπορεί να αλλάξει, πάντα θα υπάρχει ένας μουσικός με την αγωνία του και το χάρισμά του όποιο κι αν είναι το μέσον του, είτε γρατζουνάει μια κιθαρίτσα είτε γεμίζει παρτιτούρες, είτε πατάει κουμπάκια. Η διάδοση της μουσικής σίγουρα αλλάζει σύμφωνα με τις επιταγές της κάθε εποχής. Τα πανηγύρια έγιναν φεστιβάλ, οι δίσκοι έγιναν youtube. Ο μουσικός βρίσκει πάντα τρόπο να επικοινωνήσει την δουλειά του. Η αλήθεια είναι πως η ποιότητα του μέσου έχει πέσει πολύ, και είναι πολύ πιο εύκολο πια να κοινωνήσεις τόσο την δουλειά σου όσο και την χαζομαρούλα που σκάρωσες και νόμισες πως έγινες συνθέτης, αλλά το μήνυμα θα παραδοθεί και αν έχει σοβαρό λόγο θα βρει τους σωστούς παραλήπτες.
Στην περίοδο αυτή που διανύουμε, συχνά, ακούγονται διαμαρτυρίες για την απουσία των πνευματικών ανθρώπων. Συμμερίζεστε αυτή την άποψη; Μέχρι που «οφείλουν» οι πνευματικοί άνθρωποι ενός τόπου να είναι παρόντες και με ποιους τρόπους;
Οι πνευματικοί άνθρωποι είναι παρόντες με τον λόγο και το έργο τους και στα δύσκολα και στα εύκολα. Κλαιγόμαστε για την απουσία των πνευματικών ανθρώπων αλλά ένα βιβλίο τους δεν έχουμε ανοίξει να ξεστραβωθούμε.
Υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση για τη σχέση της τέχνης με το βιοπορισμό. Βιοπορίζομαι αποκλειστικά από την μουσική, το θέατρο και την διδασκαλία των δύο. Χρειάζεται να δουλεύω πολύ για να μπορώ να ζω αξιοπρεπώς.
Κατά πόσο η δημιουργία, όταν είναι συνδεδεμένη με το βιοπορισμό, είναι ανεπηρέαστη;
Η αλήθεια είναι πως θα προτιμούσα να έχω λυμένο το οικονομικό για να αφιερώνω όλο μου τον χρόνο στην τέχνη μου, αλλά αυτό είναι όνειρο. Αν ξέρετε κανέναν ζάμπλουτο να με πληρώνει για να κάνω αυτό που θέλω δίχως να ζητά ανταλλάγματα παρακαλώ να μου το πείτε.
Θυμόσαστε πότε ακούσατε για πρώτη φορά ένα τραγούδι σας στο ραδιόφωνο;
Δεν θυμάμαι.
Ακούτε ραδιόφωνο σήμερα και σε ποιες περιστάσεις;
Ακούω ραδιόφωνο στο ταξί και διαδικτυακό ραδιόφωνο όταν δουλεύω στον υπολογιστή, δηλαδή καθημερινά.
Χρησιμοποιείτε για την προώθηση της δουλειάς και των εμφανίσεών σας sites κοινωνικής δικτύωσης (facebook, myspace, twitter κλπ); Πόσο έχει βοηθήσει η τεχνολογία τους καλλιτέχνες στην επικοινωνία της δουλειάς τους, αλλά και γενικότερα;
Ναι, τα χρησιμοποιώ, ειδικά από όταν φτιάξαμε τον χώρο μας το Baumstrasse και φιλοξενούμε συχνά δρώμενα, παραστάσεις, σεμινάρια που πρέπει άμεσα να «ακουστούν». Έχω και κάποιες σελίδες που χειρίζονται άνθρωποι που αγαπούν την δουλειά μου και τις ενημερώνουν διαρκώς με ή χωρίς την έγκρισή μου. Νομίζω πως τα sites αυτά είναι πολύ χρήσιμα εργαλεία για την δουλειά μας. Αυτό που βοηθά περισσότερο ακόμα και σήμερα είναι το «από στόμα σε στόμα» ή αν θέλετε «από τοίχο σε τοίχο».

Passport
Καραϊσκου 119, Πλατεία Κοραή
Πειραιάς, 185 32
Ελλάδα
Τηλέφωνα επικοινωνίας
+30 210 4296401
+30 6940558558