To αγαπημένο μου κανάλι αυτές τις ημέρες είναι η ΕΤ1. Στο μεσημεριανό και απογευματινό της πρόγραμμα έχουν εξοριστεί από τη διοίκηση της ΕΡΤ όλα τα (πολύ) μικρά κόμματα, άλλοτε με ομιλίες και άλλοτε με πολιτικές συγκεντρώσεις.
Μέσα σένα τετράωρο είδα και άκουσα τους εκπροσώπους του (μ-λ)ΚΚΕ, του ΚΚΕ(μ-λ), του ΟΑΚΚΕ και των Οικολόγων-Πράσινων, οι οποίοι έμοιαζαν με υπερδύναμη μπροστά στους άλλους. Και την περασμένη Δευτέρα κρεμάστηκα επί μία ώρα από τα χείλη του ναι,ναι- Βασίλη Λεβέντη.
Καταλαβαίνεις ότι η χώρα έχει φτάσει στο ζενίθ όταν ο Λεβέντης ακούγεται σταυτιά σου σαν τη φωνή της λογικής. «Καλά τα λέει ο ανθρωπάκος, είκοσι χρόνια τώρα, ενάντια στο δικομματισμό», ακούς τον εαυτό σου να σκέφτεται. Ενα γιατρό και γρήγορα.Κάπου εκεί βέβαια ο γίγας πρόεδρος εκτροχιάζεται και σε προσγειώνει στην πραγματικότητα. Εχουν, λέει, μετρήσεις, σύμφωνα με τις οποίες η Ενωση Κεντρώων ξεπερνά το 5,5 τοις εκατό. Και του κάνουν πόλεμο επειδή τον φοβούνται.
Από το ΟΑΚΚΕ ανακάλυψα τον όρο «σαμποταριστές», ενώ από τα δύο μαρξιστικά-λενινιστικά ΚΚΕ έμαθα ότι δεν είναι χωρατά του Χάρρυ Κλυνν, αλλά κόμματα. Με ιστορία δεκαετιών. Και πρόθυμα να συνεργαστούν, για να σώσουν τον τόπο: φέτος κατεβαίνουν μαζί στις εκλογές.
Ενώ το άλλο ΚΚΕ, το «αστικό»; Δεν συνεργάζεται ούτε με τον ίσκιο του. Ακόμα και αν λάβει εντολή για σχηματισμό κυβέρνησης, θα την καταθέσει σαν να είναι καυτή πατάτα. Προτιμάει να φωνάζει και να διαμαρτύρεται. Του πέφτει μάλλον πιο εύκολο.
Αστειεύομαι για να διασκεδάσω τον τρόμο που μου προκαλούν οι επερχόμενες εκλογές. Νομίζω ότι το αποτέλεσμά τους θα δρομολογήσει μακρά περίοδο ακυβερνησίας και θα ρίξει στο βάλτο τις ελάχιστες, έστω, μεταρρυθμίσεις που κρατούν τη χώρα ζωντανή με τη μέθοδο του τεχνητού οξυγόνου.Ο πάνσοφος ελληνικός λαός ετοιμάζεται να «τιμωρήσει» τα κόμματα που πυροδότησαν τη χρεωκοπία με ένα «ναι» της τάξης του 40% και των 160 βουλευτών, ώστε να μπορούν να ξανασχηματίσουν, απτόητοι και από κοινού, πελατειακό κράτος διαφθοράς και ρεμούλας.
Ταυτόχρονα θα δώσει 20 τοις εκατό στην ακροδεξιά, θα βάλει χιτλερικούς στη βουλή (μέχρι να τους πάρει χαμπάρι και να τους ξαναδιώξει κλωτσηδόν, ελπίζω) και θα ενισχύσει τα κόμματα που ευαγγελίζονται ξεδιάντροπα την επιστροφή στη δεκαετία του 50.
Υπάρχει ένας, έστω, αναποφάσιστος ψηφοφόρος που πείστηκε από τη γελοία προεκλογική εκστρατεία των κομμάτων; Να μου τον βρείτε να τον βάλουμε σε γυάλα για να τον μελετήσουν οι επιστήμονες του μέλλοντος.
Σε τι ακριβώς θα χρησιμεύσουν αυτές οι εκλογές; Φοβάμαι ότι η 7η Μαϊου θα μας στρέψει σε έναν νέο κύκλο εσωστρέφειας και κοινωνικού αυτισμού, με συνένοχη αυτή τη φορά την αριστερά, η οποία κοιτάζει το τρένο της μεγάλης ευκαιρίας να περνά σφυρίζοντας και ναπομακρύνεται.
Συγγνώμη, αλλά η δική μου ψήφος δεν πρόκειται να δοθεί σε κόμμα που λέει όχι στην κυβερνητική εντολή και στις συνεργασίες με όμορα σχήματα. Ο Τσίπρας μπορεί να πείθει ελάχιστους, αλλά κερδίζει πόντους χάρη στη θετική στάση που όψιμα και εκ του ασφαλούς- υιοθέτησε. Ο κοσμάκης που σκέφτεται να ψηφίσει για πρώτη φορά αριστερά δεν θέλει αγκυλώσεις, αλλά όραμα και πρόταση. Οχι άγονη επαναστατική γυμναστική, αλλά προοδευτική σκέψη και ρεαλισμό.
Στη νέα Βουλή, που θα θυμίζει τρελοκομείο, ο φουκαράς ο Λεβέντης θα έμοιαζε σχεδόν συμπαθής, γραφικός και ακίνδυνος. Πιο πιθανό είναι να ψηφίσω αυτόν, παρά το Σαμαρά ή τον Καμμένο: έχει και η φαιδρότης τα όριά της. Πιο πιθανό είναι να ψηφίσω τον Τζήμερο, παρά το Βενιζέλο και τους λυσσασμένους για εξουσία συνοδοιπόρους του. Πιο πιθανό είναι να ψηφίσω τους δύο «Μου-Λου», παρά το σταλινισμό της Αλέκας. Πιο πιθανό είναι να ψηφίσω τους Οικολόγους, παρά τον ΣΥΡΙΖΑ με τις γκρίζες ζώνες και τις ανεύθυνες εξαγγελίες.Δεν πρόκειται να ψηφίσω κανένα από τα κόμματα που έστρωσαν το χαλί για να μπουν οι νεοναζί στο Κοινοβούλιο ή που κατέρριψαν τα ρεκόρ τυχοδιωκτισμού του Καρατζαφέρη. Ούτε υπάρχει πιθανότητα να κερδίσουν την ψήφο μου οι παραφυάδες των δύο μεγάλων κομμάτων, που απλώς άλλαξαν φορεσιά σαν το Μανωλιό. Στο πρώτο «δεν συνεργάζομαι με κανέναν» έχασε τη συμπάθειά μου και ο κυρ-Κουβέλης.
Ουφ, τα είπα και ξαλάφρωσα. Δεν μένει τώρα, παρά να βρω κάποιον να ψηφίσω.
