Το θέμα δεν είναι αν οι εργαζόμενοι στον «Best 92.6» και τον «VFM 88.3» στον Όμιλο Λυμπέρη πήραν το 40% του μισθού τους, αλλά μήπως από εδώ και στο εξής παίρνουν μόνο αυτό. Το θέμα δεν είναι αν θα παίρνουν από εδώ και στο εξής μόνο αυτό, αλλά αν θα το παίρνουν (έστω και αυτό). Θα θυμάστε άλλωστε πως ξεκίνησε η πτώση της Imako; Έσκασε, μία ωραία πρωία, το πρώτο κατασχετήριο. Και επικράτησε πανικός. Έως και πλιάτσικο. Και κάπως έτσι ξεκίνησε η... κατάρρευση.
Στα δύο ραδιόφωνα πάντως οι παραγωγοί συνεχίζουν να κάνουν αγόγγυστα (αγόγγυστα;) τη δουλειά τους. Και την κάνουν σωστά είναι η αλήθεια. Και με δυναμισμό μερικές φορές. Αλλά αυτό δεν αρκεί. Ειδικά όταν οι μισθοί που παίρνουν (και μέχρι πρότινος στην ώρα τους) μοιάζουν της πλάκας! Της πλάκας ακόμα και συγκρινόμενοι με τους μισθούς του μνημονίου. Σε λίγο δεν θα βγάζουν (οι εργαζόμενοι) ούτε καν τα έξοδά τους για να φτάσουν στο Κορωπί! 
Ωστόσο, τώρα που πέρασαν οι εκλογές και δεν θα του κάνω κακό, μπορώ να το πω. Είναι κρίμα κι άδικο να υπάρχει τόσα χρόνια ένας ραδιοφωνικός παραγωγός στα έδρανα της Βουλής και όμως να μην έχει ασχοληθεί ούτε μία φορά με τα προβλήματα του «κλάδου» του. Να μην έχει καταθέσει μία επερώτηση, να μην πήρε το λόγο μία φορά και να μην αναφερθεί στις... συχνότητες λόγου χάριν (όπως έκανε) αλλά σε πιο εξειδικευμένα πράγματα που να αφορούν τους ραδιοφωνικούς παραγωγούς. Ένα επάγγελμα που τείνει προς εξαφάνιση. Για τον Γρηγόρη Ψαριανό ο λόγος...
