Πέραν των όποιων πολιτικών απόψεων διατυπώνει ο Γιώργος Τράγκας και ανεξάρτητα αν συμφωνεί κάποιος (ή διαφωνεί) μαζί του, ελάχιστοι νομίζω (θα) είναι εκείνοι που μπορούν να αρνηθούν πως αποτελεί, σήμερα, το πιο hot ραδιοφωνικό πρόσωπο. Είτε τους αρέσει, είτε όχι. Είτε τον γουστάρουν, είτε τους φαίνεται αντιαισθητικό το στυλ και το ύφος του. Έτερον, εκάτερον. Αποτελεί ένα σπουδαίο ραδιοφωνικό «προϊόν» με μακρινή ημερομηνία λήξεως - η συμβολή του στο σκαρφάλωμα του «Real 97,8» στην πρώτη θέση των ακροαματικοτήτων, είναι αναμφίβολα μεγάλη.
Άλλωστε η εκπομπή του αποτελεί την πρώτη σε ακροαματικότητα ραδιοφωνική εκπομπή της Αθήνας. Καλώς ή κακώς - το «κακώς» πάει στους «επικριτές» του. Όταν ακόμα και η μικρή Άννα, δέκα ετών παρακαλώ, ζητάει από τη μητέρα της που την πηγαίνει σχολείο το πρωί να βάλει «Τράγκα στο ραδιόφωνο», κάτι δείχνει ως γεγονός. Είναι ένας ταλαντούχος και αυθεντικός radio showman. Kι έχει ένα καλό team να συνδράμει τα μάλα στο τελικό αποτέλεσμα. Ο Ιωσήφ Καλαμαραράκης με τις εύστοχες μουσικές του επιλογές, λόγου χάριν, κάνει εξαιρετική δουλειά.
Υπάρχει ένα όμως, ακόμα μεγαλύτερο εύσημο. Ο χρόνος, η διάρκεια. Ο Γιώργος Τράγκας δεν αποτελεί ένα όψιμο φρούτο στα ερτζιανά. Και είκοσι χρόνια πριν, επί Μητσοτάκη, η εκπομπή του στον «Σκάι 100,4» ήταν Νο 1. Όπως, τώρα, μετά τις εκλογές της προηγούμενης Κυριακής, μιλούσε για την «πτώση της Βαστίλης», το ίδιο έκανε και τότε, την επομένη των εκλογών του 1993 για την πτώση της κυβέρνησης της ΝΔ.
Ξέρετε πολλές εκπομπές παγκοσμίως να βρίσκονται στην κορυφή, 20 και 25 χρόνια; Αυτό, από μόνο του, αποτελεί το σημαντικότερο παράσημο.
