ΔΕΝ ΜΑΣΑΜΕ...

Της  Κατερίνας  Ακριβοπούλου
 
Λυτρωτική η βραδιά  στου Κραουνάκη  γιατρέ μου - έχασες που δεν ήσουν κι εγώ επίσης που δεν σε είχα δίπλα μου τη στιγμή που ο Σταμάτης σπάραζε μοναδικά τραγουδώντας «όταν έχω εσένα»... Λόγος  σαρκαστικός και τρυφερός και ψυχή ελληνική στο συμφραζόμενο του θυμού, της πίκρας, της απόγνωσης, της σύγχυσης, εκεί στην αυλή με τα φωτισμένα δέντρα και τη φωτεινή πλευρά της κρίσης. Την έκρηξη γιατρέ μου, αυτήν την έκρηξη γύρω μας κι εντός μας που κάνει τον καθένα μας πιο πολιτικό από ποτέ, που μεταβάλλει συνειδήσεις, αλλάζει  συμπεριφορές, επαναπροσδιορίζει  στάσεις και  φλογίζει τα βλέμματα. Μην πας να με γειώσεις, σε βλέπω ετοιμάζεσαι... Αλλά σε ξέρω κι εγώ όμως. Ξέρω ότι κι εσένα σε τρελαίνει  αυτό το  βουητό του κόσμου κι ας θες να το  ορθολογικοποιήσεις τάχα μου, μη τυχόν και σου πουν ότι λειτουργείς με το θυμικό, λέει.

Ωπα ρε μεγάλε! Και από πότε το θυμικό είναι μομφή δηλαδή; Και να στην αποδίδουν ποιοι κιόλας; Αυτοί που έκτισαν  αποκλειστικά πάνω σ' αυτό, επενδύοντας στο φόβο και την ενοχή, το άγχος και την ανασφάλεια, την παγωμάρα και το σφίξιμο; Που σταδιοδρομούν στα ερείπια της χώρας με τα κλειστά νοσοκομεία, τις πτωχευμένες επιχειρήσεις, το ενάμιση εκατομμύριο ανέργους, την κατακρεουργημένη ζωή μας και τους 2.500 νεκρούς από αυτοκτονίες; Που έχουν κάνει κουρελού τη Δημοκρατία και την εκτροπή, εθνικό σπορ; Που σε έφτυσαν κατάμουτρα την επομένη της κάλπης και με μεγαλοπρεπή ξετσιπωσιά έκαναν τα πάντα για να βιάσουν και να παραβιάσουν τη λαϊκή βούληση; Που πολιτεύονται προεκλογικά με πρακτοριλίκια, φτηνές προβοκάτσιες και γραφικούς ανθυποπρακτορίσκους; Που επιστρατεύουν και πάλι το φόβο, την ενοχή, το άγχος, την ανασφάλεια, την παγωμάρα και το σφίξιμο για να τρομοκρατήσουν όσους δεν μάσησαν πριν; Που σε μισούν, γιατί τους απέρριψες και τους μίκρυνες;

Ε, όχι, δεν μασάμε. Ε, ναι! Θα ψηφίσω μόνο με το θυμικό, γιατρέ μου. Κι αν ξανακούσω κανέναν να μου λέει ότι πρέπει να μάθω και να σκέπτομαι εκτός από το να αισθάνομαι, θα του πω: Άκου ανθρωπάκο, αν θες να λυτρωθείς κάτσε και σκέψου -αν μπορείς δηλαδή-  πως είναι να αισθάνεσαι!

Ναι, γιατρέ μου, θα ψηφίσω μόνο με το θυμικό! Και στην κάλπη εκτός από το ψηφοδέλτιο θα ρίξω κι ένα ραβασάκι -ξεχωριστά εννοείται μη μου ακυρώσουν και τη λαϊκή εντολή- με τους στίχους του Σταμάτη από την παράσταση που σου 'λεγα πριν, με τον τίτλο «ΔΕΝ ΜΑΣΑΜΕ»: 
 
 
Υ.Γ. Έπρεπε να έβλεπες το Γκιζάκι να χειροκροτεί, το πουλάκι μου, το τραγούδι...

---

Κάθε ημέρα, για ολόκληρη αυτή την τελευταία προεκλογική εβδομάδα, το editorial του e-tetRadio φέρει τις υπογραφές γνωστών ραδιοφωνικών παραγωγών από τα αθηναϊκά FM. Κάθε ημέρα και ένας διαφορετικός. Tην Κυριακή το «εναρκτήριο λάκτισμα» το έδωσε ο Βασίλης Αδαμόπουλος - διαβάστε εδώ.  Την Δευτέρα ο Κώστας Γιαννακίδης τα έβαψε μαύρα! Και την Τρίτη ο Τάσος Τρύφωνος θυμήθηκε ευτυχισμένες, αλλοτινές, εποχές. Τετάρτη, μεσοβδόμαδα πια, τη σκυτάλη πήρε ο Γιώργος Χουδαλάκης με το follow your heart του... Χθες, Πέμπτη, ο Γιώργος Μουχταρίδης μας μίλησε για την προσωπική του Λισαβόνα. Την αυλαία τη ρίχνει αύριο (με το δικό του, μοναδικό, τρόπο) ο Ανδρέας Ρουμελιώτης!