Η αλήθεια είναι πως τέτοιο (έως και κιτς, σε ορισμένες στιγμές) πανηγύρι δεν είχα ξαναζήσει. Δεν ξέρω, προφανώς ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ήθελε να διοργανώσει ένα πολύ grande πράγμα αλλά δεν του βγήκε. Το έλεγαν άλλωστε και οι αφίσες, το διαλαλούσαν, «για πρώτη φορά 20 ξένοι και έλληνες καλλιτέχνες τραγουδούν μαζί στο Καλλιμάρμαρο στάδιο».
Εξ ου και η πιο ασύνδετη συναυλία που έχω παρακολουθήσει ποτέ. Χωρίς ειρμό, χωρίς ροή, χωρίς πάθος εν τέλει. Με μεγάλα κενά μεταξύ των εμφανίσεων των καλλιτεχνών αλλά και με καλλιτέχνες ετερόκλητους να ανεβαίνουν στη σκηνή χωρίς μία στοιχειώδη σειρά ώστε να εξαλείφονται οι μουσικές διαφορές και να δημιουργείται ο απαραίτητος, για ένα live, ρυθμός. Η έλλειψη σκηνοθεσίας ήταν φανερή...
H συνέχεια στο Other Side
