Πλέον δεν είναι όπως παλιά, πλέον βρισκόμαστε σε «πόλεμο». Και επιλέγουμε στρατόπεδο. Δεν δικαιολογείται να μένουμε εκτός. Εξ ου και η «θανάσιμη» ενόχλησή μας από κάποια ΜΜΕ. Εκείνα τα ΜΜΕ τα οποία δεν ορωδούν προ ουδενός. Δεν είναι τυχαίο που η «Καθημερινή της Κυριακής» έχει καταβαραθρωθεί στις κυκλοφορίες. Έχω την αίσθηση (και τη γνώση θα έλεγα) πως πολλοί αριστεροί, όπως κι εγώ άλλωστε, που τη διαβάζαμε χρόνια έστω και αν είχαμε αντίθετη άποψη, σταματήσαμε να την αγοράζουμε.
Σέβομαι τη διαφορετική άποψη, θέλω μάλιστα να τη μελετώ, αν όμως είναι λόγου χάριν όπως εκείνη η «φιλελεύθερη» του Πάσχου Μανδραβέλη (με τα δεκάδες λάθη -χωρίς υστεροβουλία θέλω να πιστεύω- και όλες τις απαραίτητες διορθώσεις εκ των υστέρων) δεν με ενδιαφέρει. Όταν ο Πάσχος καταλήγει σε ένα σωρό συμπεράσματα από λάθος αφετηρία τι να το κάνω αν σε μετέπειτα σημείωμά του αναγνωρίζει το (...μεταφραστικό) λάθος; Μήπως αλλάζει και τα συμπεράσματα που έβγαλε; Όχι φυσικά. Προτιμώ να χαραμίσω αλλού τον χρόνο μου λοιπόν. 
Δεν με πείθει ας πούμε το «Βήμα της Κυριακής» όταν στο τελευταίο φύλλο του, προχθές, εξυμνούσε ξαφνικά τον Αλέξη Τσίπρα! Θέλω η αντίθετη πλευρά να παίζει με ανοιχτά χαρτιά. Όπως και η δικιά μου πλευρά και αυτή να είναι καθαρή επίσης. Το καθαρό και το «καθαρό» είναι βέβαια σχετικό. Και ποιος είναι αυτός που θα το κρίνει άλλωστε; Πάντως μία φίλη μου που αγόραζε μία Κυριακή μεσημέρι Βήμα και Καθημερινή για αμιγώς δημοσιογραφικούς λόγους ντράπηκε όταν ένα νέο και όμορφο κορίτσι, δίπλα της, ζητούσε από τον περιπτερά την «Αυγή». Και ντράπηκε τόσο πολύ ώστε ένιωσε την ανάγκη να της δικαιολογηθεί (σε μία άγνωστη): «Μην νομίζεις, δεν θέλω να πάρω Βήμα και Καθημερινή, το κάνω για επαγγελματικούς λόγους».
Το Other Side κληρώνει δύο πενθήμερα εισιτήρια για το River Party. Πάμε; (Εγώ θα πάω..)
Τι κρίμα που έκλεισε η Ελευθεροτυπία. Αν και με την Κύρα Αδάμ στο τιμόνι της, τη χειρότερη διευθύντρια που πέρασε ποτέ από την εφημερίδα, σαφώς κατώτερη του ονόματός της (διπλή η ανάγνωση εδώ), δεν είμαι σίγουρος σε τι μονοπάτια μπορεί να είχε διολισθήσει η "Ε". Σαμαρικά, μνημονιακά κ.ο.κ. Γλυτώσαμε, να λέμε... Μέχρι και τη στήλη του Ανδρέα Ρουμελιώτη έκοψε ξαφνικά επειδή δεν της άρεσε. Πρωτοφανή πράγματα για την Ελευθεροτυπία...
Απόψε θα κάνω επίσκεψη στις εγκαταστάσεις του «Real 97.8», με περιμένουν εκεί ο Ιωσήφ Καλαμαράκης και ο Μάνος Τσιλιμίδης. Θα σας μεταφέρω πλούσιο ρεπορτάζ κι εδώ (την Παρασκευή) και μέσω twitter το βράδυ σε real time.
Ευτυχώς που χθες ο Αντώνης Σαμαράς όρισε πλήρως το πως ακριβώς εννοεί την επαναδιαπραγμάτευση που μας έταζε προεκλογικά. Ιδού πως την ανέλυσε (και φέξε μου και γλίστρησα): 1. Πρώτα θα δείξουμε ότι η χώρα σέβεται τους στόχους, που είναι και δικοί μας στόχοι.
2. Υστερα θα δείξουμε ότι μπορούμε να εφαρμόσουμε όσα πρέπει να γίνουν.
3. Υστερα θα δείξουμε ότι, για να πιάσουμε τους στόχους μας, κάποια πράγματα πρέπει να αλλάξουν, κυρίως όσα επιτείνουν και βαθαίνουν την ύφεση.
4. Κι ύστερα θα αρχίσουμε να τα αλλάζουμε ένα-ένα, με τη σύμφωνη γνώμη των εταίρων μας, αφού στην Ευρώπη κερδίζει έδαφος πλέον η άποψη πως μέτρα ανάκαμψης είναι απαραίτητα, για να επιτευχθούν οι στόχοι οποιουδήποτε προγράμματος σύγκλισης.
