Πέρασε η πρώτη ημέρα του River Party, λοιπόν, του μεγαλύτερου κατασκηνωτικού μουσικού φεστιβάλ της χώρας. Τι κι αν ήταν κουραστική; Τι κι αν έβρεξε το απόγευμα ανεβάζοντας δραματικά τα ποσοστά υγρασίας; Τι κι αν έκανε κρύο όσο νύχτωνε (14 βαθμούς είχε στο τέλος της βραδιάς); Τι κι αν ο χώρος γέμισε ασφυκτικά (ίσως και υπέρ το δέον) δυσκολεύοντας ενίοτε τους κατασκηνωτές; Κανένας δεν πτοήθηκε. Και όλοι έμοιαζαν να έχουν τη διάθεση να ξεχάσουν κάθε αναποδιά προκειμένου να περάσουν καλά και να απολαύσουν τις μουσικές και τα συγκροτήματα. Και πόσες διαφορετικές προτιμήσεις και πόσες διαφορετικές γνώμες δεν ακουστήκαν; Αυτό δεν είναι όμως το μαγικό με τη μουσική; Μπορούν να συνομιλούν δύο (ή και περισσότεροι) άνθρωποι που παρακολούθησαν μια συναυλία και να έχουν, τόσο διαφορετικές απόψεις, που να μην πιστεύει κανείς ότι παραβρέθηκαν στο ίδιο live.
Παράδειγμα: Προσωπικά δεν ευχαριστήθηκα καθόλου την χθεσινοβραδυνή συναυλία της Ελευθερίας Αρβανιτάκη και του Μπάμπη Στόκα, εδώ, στο River Party. Έχω την άποψη ότι δεν «ταίριαζε» στο φεστιβάλ. Ωστόσο, βρήκα πολλούς φίλους που, όχι μόνο τους άρεσε, αλλά περάσανε εκπληκτικά. Από την άλλη, βρήκα εξαιρετικό το Θανάση Παπακωνσταντίνου και την καταπληκτική του μπάντα (την καλύτερη που είχε μετά τους Λαϊκεδέλικα κατά γενική ομολογία: σε αυτό συμφωνούμε όλοι). Ποιος έχει δίκιο; Μα, όλοι φυσικά. Η μουσική ανήκει στους ακροατές της. Ουσιαστικά όμως. Όχι όπως ανήκει «η Ελλάδα στους Έλληνες» ή «το Αιγαίο στα ψάρια του». Είδατε όμως; Ενώ όλες οι γνώμες είναι σωστές και δικαιολογημένες στα θέματα της κριτικής της τέχνης, υπάρχει κι εκείνο το «οι Λαϊκεδέλικα» είναι η καλύτερη μπάντα που είχε έως τώρα ο Θανάσης Παπακωνσταντίνου». Το κοινώς αποδεκτό που λέμε. Το «εύλογο» - που έλεγε κάποιος. Μεγάλη συζήτηση αυτή. Επιστήμη ολόκληρη κατά βάση. Η επιστήμη της αισθητικής και των θεωριών περί αυτής. Τι σας γράφω όμως σε ένα κείμενο σαν κι ετούτο; Ένα κείμενο απολογισμού της πρώτης μέρας του River PartyΈχουμε και λέμε λοιπόν:
Ανδριάνα Μπάμπαλη: με εξέπληξε θετικότατα. Με ένα μικρό σχήμα (πλήκτρα κιθάρα λύρα/λαούτο κρουστά) και αναμενόμενο (με την θετική έννοια) playlist, με κέρδισε. Δε μου άρεσε απλώς. Ήταν πολύ καλή προθέρμανση για τις συναυλίες που ακολούθησαν.
Θάνος Μικρούτσικος Υπόγεια Ρεύματα: Τα Υπόγεια Ρεύματα είναι εξαιρετική μπάντα. Υποστηρίζουν με το άρτιο παίξιμό τους, τόσο τα δικά τους τραγούδια, όσο και τα πολιτικά τραγούδια του Θάνου Μικρούτσικου που τους φιλοξενεί στη σκηνή. Επιπλέον, σε όλα αυτά τα χρόνια της πορείας τους, μας έχουν προσφέρει δυνατά τραγούδια και στιχουργικά και μελωδικά. Πολύ σωστά προλόγισε χθες το «Μ αρέσει να μη λέω πολλά» ο Θάνος Μικρούτσικος, λέγοντας ότι πρόκειται για ένα από τα σημαντικότερα τραγούδια των τελευταίων ετών. Για τον Θάνο Μικρούτσικο τι να πει κανείς; Πληθωρικός και δυναμικός με συναισθηματικές και ερμηνευτικές εξάρσεις. Ενίοτε υπερβάλλων, αλλά πάντοτε φλεγόμενος. Αειθαλής.
Ελευθερία Αρβανιτάκη Μπάμπης Στόκας: Όπως είπα και στον πρόλογό μου, δε με ενθουσίασε η εμφάνισή τους. Ένιωθα ότι δεν «ταίριαζαν» με το χώρο. Είπανε βέβαια σημαντικότατα τραγούδια από το ρεπερτόριό τους και ο κόσμος ανταποκρίθηκε και με το παραπάνω στο live, αλλά, προσωπικά, δεν ενθουσιάστηκα. Σε κάθε περίπτωση, καμία σημασία δεν έχει αυτό. Σας είπα άλλωστε ότι σε πολλούς φίλους που είναι εδώ άρεσαν πάρα πολύ.
Θανάσης Παπακωνσταντίνου: Το live που περιμέναμε οι περισσότεροι χθες. Ο Θανάσης με τη μπάντα του και τον ταιριαστό στο περιβάλλον και το κλίμα καλλιτεχνικό τού χαρακτήρα αποζημίωσε το κοινό. Αν εξαιρέσουμε δύο μακροσκελείς, δεξιοτεχνικούς ορχηστρικούς αυτοσχεδιασμούς των μουσικών που, ίσως, «κούρασαν» το νεανικό ακροατήριο, η συναυλία ήταν για άλλη μια φορά μαγική. Δεν κράτησε όμως όσο κρατούν, συνήθως, οι συναυλίες του αγαπημένου τραγουδοποιού. Και είμαι βέβαιος ότι εκείνος ήθελε να παίξει κι άλλο(φάνηκε αυτό). Και θέλαμε κι εμείς να παίξει κι άλλο. Δεν έπαιξε όμως. Το πρόγραμμα του φεστιβάλ είχε dj set για το κλείσιμο της βραδιάς. Δεν ξέρω πόσοι έκατσαν για αυτό το set, αλλά εγώ θα προτιμούσα να συνέχιζε ο Θανάσης. Κι ας ξέρω ότι στα φεστιβάλ οι καλλιτέχνες παρουσιάζουν ένα συντομότερο playlist από το συνηθισμένο τους, εξαιτίας της έλλειψης χρόνου.
Αυτά εν ολίγοις (!). Το River Party συνεχίζεται σήμερα. Με Μαραβέγια, Locomondo, Thievery Corporation και Κωνσταντίνο Β. Περισσότερα, στο αυριανό review.
