Ο Αιμίλιος, όσο καιρό τον γνωρίζω, μιλά πάντα με γνώση που προκύπτει μέσω του ρεπορτάζ του. Αν του θέσεις μια ερώτηση που αφορά το πολιτικό γίγνεσθαι, θα σου απαντήσει βάσει της έρευνας που έχει κάνει, έρευνα που ξεκινά από τις πρώτες πρωινές ώρες και καταλήγει αργά το βράδυ. Έχει άποψη, όμως, και επειδή έχει μελετήσει πολύ. Έχει, επίσης, εξαιρετικό ραδιοφωνικό λόγο, συγκροτημένο, που δεν προκύπτει μόνο από τη βαθύτατη πείρα του στο πολιτικό ρεπορτάζ. Ο Αιμίλιος έχει βάθος και προσωπικότητα, στοιχεία που είναι ορατά και όταν δεν είναι πίσω από ένα μικρόφωνο.
Στο ΒΗΜΑ FΜ 99.5 έχει χρησιμοποιηθεί, μέχρι τώρα, από την αρχισυνταξία του μεσημεριανού magazino, μέχρι ραδιοφωνικούς μαραθώνιους κάλυψης μεγάλων γεγονότων και σε άπειρες εκπομπές. Θα τον χαρακτήριζα ως τον συνάδελφο «πασπαρτού», που μπορεί να σταθεί σε όλες τις ενημερωτικές εκπομπές και να συνδράμει με την καλή άρθρωσή του, τις γνώσεις του και τη θετικότατη ραδιοφωνική αύρα του.
Οι απόψεις του έχουν πάντα ενδιαφέρον...
Έχεις κι εσύ την αίσθηση ότι με γοργούς ρυθμούς όλο και περισσότεροι ακροατές στρέφονται στα ενημερωτικά ραδιόφωνα;Ναι. Κι αυτό είναι το παρήγορο για τον κλάδο και την κρίση που βιώνει. Το ραδιόφωνο έχει το πλεονέκτημα της αμεσότητας. Μας συντροφεύει στο αυτοκίνητο, στα μέσα μεταφοράς, στη δουλειά, στο ταξίδι, στην άθληση, στο γήπεδο και στο σπίτι, για όσους κλείνουν την τηλεόραση όταν αρχίζουν τα τούρκικα.
Είναι μέσο συμπληρωματικό και όχι αντιθετικό με το Διαδίκτυο, το οποίο λόγω αμεσότητας είναι ο βασικός του ανταγωνιστής. Ας μην ξεχνάμε, άλλωστε, ότι αυξάνονται αυτοί που ακούν ραδιόφωνο από τον υπολογιστή τους ή ακόμη και από τα smartphones τους. Και είναι και δωρεάν, σε αντίθεση, π.χ., με τις εφημερίδες.
Σε ό,τι αφορά ειδικότερα τα ενημερωτικά ραδιόφωνα, τη στροφή προς αυτά φέρνουν, τόσο οι πυκνές πολιτικές και οικονομικές εξελίξεις, όσο και η ανάγκη για σοβαρότητα και υπευθυνότητα στην ενημέρωση. Το ραδιόφωνο δεν έχει «παράθυρα» και μπορεί να είναι πιο ουσιαστικό και πιο ποιοτικό. Και τα ενημερωτικά ραδιόφωνα, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, έχουν ανθρώπους που γνωρίζουν το αντικείμενο και, κυρίως, κατά την ταπεινή μου γνώμη, γνωρίζουν αυτό που είναι ο βασικός κανόνας της δημοσιογραφίας και, όμως, τον έχουμε ξεχάσει: το ρεπορτάζ. Χωρίς ρεπορτάζ δεν υπάρχει ούτε σχόλιο, ούτε άποψη άλλο αν κάποιοι θεωρούν ότι η άποψη ή το σχόλιο πρέπει να γίνει με το ζόρι ρεπορτάζ.
Ποια είναι η πιο δυσάρεστη είδηση που μετέδωσες στην καριέρα σου;
Όλες οι ειδήσεις των τελευταίων δύο χρόνων είναι δυσάρεστες. Και αυτό που με κουράζει ειλικρινά, είναι η μιζέρια και η κατάθλιψη που βιώνουμε ως κοινωνία πρώτα και μετά ως άτομα. Αλλά και στις καλές εποχές, οι καλές ειδήσεις σπανίζουν.
Από ραδιοφωνικού αέρος, με λύπησε ιδιαίτερα η πρόσφατη είδηση του θανάτου του Δημήτρη Μητροπάνου. Του είχα αδυναμία και ο κλήρος της αναγγελίας του μεγάλου του ταξιδιού συνέπεσε με την ώρα που βρισκόμουν στο μικρόφωνο.
Μακράν, όμως, η μέρα που θέλω να διαγράψω από τη μνήμη μου, είναι εκείνη των πυρκαγιών της Ηλείας, τις οποίες δεν βίωσα, βέβαια, ως «ραδιοφωνατζής», αλλά ως σαββατιάτικη βάρδια σε κυριακάτικη εφημερίδα. Και το καθήκον μου ήταν, απλώς, να αλλάζω τον αριθμό των νεκρών στο πρωτοσέλιδο, σε κάθε νέα έκδοση της εφημερίδας
Ποια, αντίστοιχα, θα ήθελες να μεταδώσεις;Ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν ξανά στην Αθήνα. Ότι βρέθηκε το φάρμακο για τον καρκίνο που ο πατέρας μου, αν και δεν έγινε γιατρός, επιμένει εδώ και 40 χρόνια ότι θα είναι εμβόλιο. Ότι η Ελλάδα βγήκε από το Μνημόνιο. Α, και ότι η ΑΕΚ πήρε το Champions League. Συμβιβάζομαι, όμως, και με το πρωτάθλημα, μετά από 19 χρόνια «ανομβρίας». Ή, έστω, με την επιβίωσή της
Πιστεύεις ότι η επόμενη ραδιοφωνική χρονιά θα είναι πιο δύσκολη; Εάν ναι, πού θα έγκειται αυτή η δυσκολία;
Στο θεμελιώδες ερώτημα: πώς θα διαμορφωθεί ο ραδιοφωνικός χάρτης και, κατ επέκταση, ο χάρτης των ΜΜΕ στην Ελλάδα. Που με τη σειρά του θα διαμορφωθεί με βάση τις εξελίξεις στη χώρα. Για τις οποίες δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος
Πώς είναι για σένα η ιδανική ραδιοφωνική εκπομπή;
Ισορροπημένη ανάμεσα σε λόγια και καλή μουσική. Με άποψη (αφού, όμως, έχει προηγηθεί το ρεπορτάζ), αμφίδρομη επικοινωνία με το ακροατήριο και συνεντεύξεις που έχουν κάτι να δώσουν και όχι μόνο για να γίνονται. Με τον απλοϊκό, αλλά βασικό κανόνα του τι θα ήθελες εσύ που είσαι στο μικρόφωνο να ακούσεις ως ακροατής και του να ξέρεις τι λες, να είσαι διαβασμένος. Διότι στην Ελλάδα θεωρούμε ότι το «δεν ξέρω» είναι ντροπή και γι αυτό τα ξέρουμε όλοι, όλα
Αν πρόκειται δε, για μαγκαζίνο το οποίο δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ο καθρέφτης ενός καλού ενημερωτικού σταθμού και σε ό,τι με αφορά με αυτό έπεσα στα βαθιά πριν από τέσσερα χρόνια να είναι σφιχτό, γρήγορο, πολυθεματικό, με άποψη και ταυτόχρονα χρηστικό για τον ακροατή και να δίνει τη διάσταση που έχει η είδηση σε βάθος.
