Στο τραγούδι η Λίνα Νικολακοπούλου μπήκε με μια φωνή που λάτρευε. Τη Βίκυ Μοσχολιού. Ήταν στα «Σκουριασμένα χείλια», το δίσκο της Μοσχολιού με το Σταμάτη Κραουνάκη, που κυκλοφόρησε το Δεκέμβριο του 1981. Εκεί, σε στίχους της Λίνας Νικολακοπούλου, υπήρχε το τραγούδι «Να σου λερώνω το φιλί», στο οποίο περιέχονταν και ο τίτλος του δίσκου. Η στιχουργός θυμάται:
«Τα Σκουριασμένα χείλια γράφτηκαν γύρω στο 1975 - 76 Είμαι 18 χρονών, μπαίνω στην Πάντειο. Έπιασα κι έγραψα αυτό το πράγμα, που στην πρώτη του μορφή είχε κι άλλες στροφές σύνολο εφτά. Σε όλες απηύθυνα αυτό το εγώ θα κάνω αυτό κι εσύ εκείνο. Εσύ σε πάγκο καφενείου / να μαχαιρώνεις ποιητές / κι εγώ σε σκάλα δημαρχείου / να μεταφράζω επιστολές, ήταν η επόμενη στροφή που δεν μελοποιήθηκε». Για τη Λίνα Νικολακοπούλου, «Τα σκουριασμένα χείλια είναι σαν τα καράβια που τα φαγε η σκουριά περιμένοντας να ταξιδέψουν να εκφραστούν, σε όλα τα επίπεδα, όχι μόνο ερωτικά».
Από τότε, οι δύο κυρίες συναντήθηκαν δισκογραφικά μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού φορές. Οχτώ χρόνια μετά τα «Σκουριασμένα χείλια», η Βίκυ Μοσχολιού ερμήνευσε ένα ακόμα τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη και της Λίνας Νικολακοπούλου, το «Σήκω παιδί μου», συμμετέχοντας -μαζί με την Αρλέτα και την Αλίκη Βουγιουκλάκη- το 1989 στο δίσκο «Δεν έχω ιδέα», με τον οποίο έκανε το δισκογραφικό του ντεμπούτο ο Κώστας Μακεδόνας. Ο λόγος στη Λίνα Νικολακοπούλου: «Δίσκος ορόσημο για τη συνεργασία μου με το Σταμάτη. Μ αρέσουν οι στίχοι Aν σε προδίνει στη συντροφιά η ομορφιά που χει το βλέμμα όταν σβήνει, σήκω παιδί μου, σήκω αγάπη μου γλυκιά, φύγε απ τη μέση για να σμίξουν εκείνοι».Την ίδια χρονιά, το 1989, κυκλοφόρησε και ο προσωπικός δίσκος της Βίκυς Μοσχολιού «Πιάσε κόκκινο», με τραγούδια που έγραψε για τη φωνή της ο γιαννιώτης λαϊκός συνθέτης Τάκης Μουσαφίρης, που τροφοδότησε με μεγάλες επιτυχίες σπουδαία ονόματα του τραγουδιού μας κυρίως στις δεκαετίες του εβδομήντα και του ογδόντα. Στο «Πιάσε κόκκινο» υπάρχει κι ένα τραγούδι του Μουσαφίρη σε στίχους Νικολακοπούλου, το «Δεν είναι ώρα για τριαντάφυλλα».
Είχε προηγηθεί το τραγούδι «Του Αγίου Βαλεντίνου», γραμμένο το 1985 από το Σταμάτη Κραουνάκη και τη Λίνα Νικολακοπούλου για να το «πει» η Μοσχολιού, κατόπιν παραγγελίας του Δευτέρου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας σ ένα δίσκο 45 στροφών που κυκλοφόρησε τότε: «Κι όπως θα πεφτε η βροχή, για φαντάσου, φορτωμένους/όλους τους ερωτευμένους, σε μια τσίγκινη σκεπή/κι από πάνω ο Θεός, με τον Άγιο Βαλεντίνο/σ αγαπώ και δε σε δίνω κανενός».Και φτάνουμε στις 7 Ιουλίου του 2005 και σε μια συναυλία προς τιμήν της Βίκυς Μοσχολιού στο θέατρο Βράχων «Μελίνα Μερκούρη», στην οποία έλαβαν μέρος δέκα γυναίκες συνάδερφοί της: Μαρινέλλα, Χαρούλα Αλεξίου, Δήμητρα Γαλάνη, Γλυκερία, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μελίνα Κανά, Μελίνα Ασλανίδου και Ανδριάνα Μπάμπαλη.
Η ιδέα για την πραγματοποίηση της συναυλίας ανήκε στη Χαρούλα Αλεξίου, ενώ η Λίνα Νικολακοπούλου επιμελήθηκε αυτή τη μοναδική στα χρονικά σκηνική συνύπαρξη τόσων γυναικείων φωνών πρώτου μεγέθους της παλιάς, αλλά και της νεότερης γενιάς. Η Μοσχολιού δε μπόρεσε να δώσει το παρόν της στη συναυλία, αφού η επιδεινωμένη κατάσταση της υγείας της δεν της το επέτρεψε. Ένα μήνα μετά, στις 16 Αυγούστου του 2005, θα περνούσε την πόρτα του παράδεισου με αποσκευές τις «τραγουδάρες» της, όπως η ίδια έλεγε. Ήταν 62 ετών.
Τα τραγούδια της συναυλίας ηχογραφήθηκαν και κυκλοφόρησαν σ ένα διπλό cd με τον τίτλο «Δεν ξέρω πόσο σ αγαπώ». Στο ένθετο της έκδοσης υπάρχουν τα λόγια της Λίνας Νικολακοπούλου που ειπώθηκαν για τη Βίκυ Μοσχολιού εκείνη τη βραδιά:«Ένα πρόσωπο καθαρό, στιβαρό κι ακτινοβόλο, προικισμένο με το θείο δώρο της μεγάλης φωνής. Μια λαϊκή τραγουδίστρια που σε κάνει να καμαρώνεις που είσαι λαός Είναι από κείνους τους ανθρώπους που δίπλα στην επαγγελματική τους ιδιότητα βάζει κανείς τη λέξη λειτούργημα. Παίρνει το κοινό αίσθημα το κάνει δικό της και μας το επιστρέφει προσωπικά και λυτρωτικά δικό μας πάλι.
Είχε την τύχη να ανήκει στη γενιά των τραγουδιστών εκείνων που αξιώθηκαν να ερμηνεύσουν μεγάλα και διαχρονικά τραγούδια».
Υ.Γ.
Υπάρχει και μια φράση με τον «τρόπο» της Λίνας στο τραγούδι του Σταμάτη Κραουνάκη «Το χω πάρει απόφαση» από το «Καινούργιο πράγμα», το δίσκο του με τη Βίκυ Μοσχολιού εν έτει 1992, έντεκα χρόνια μετά τα «Σκουριασμένα χείλια». Είναι ο στίχος «Θα μαι μοναχή μου νύφη και γαμπρός».
Αυτά για την ιστορία
