Αγαπητέ κύριε Νταλάρα, όλοι γνωρίζουν πως οι ενοχές είναι το βασικό ψυχολογικό υπόβαθρο κάθε μεγάλης δημιουργικής καλλιτεχνικής ψυχής και πως είναι φυσιολογικό, όσο ο καλλιτέχνης γιγαντώνεται πνευματικά, να γιγαντώνεται παράλληλα και η υλική του περιουσία, πράγμα που μπορεί να τον οδηγήσει σε ψυχολογικό, ηθικό και δημιουργικό αδιέξοδο.
Κατανοώντας λοιπόν το δράμα που βιώνετε σαν τέτοιος καλλιτέχνης αυτό το καιρό, παράλληλα με το άλλο μεγάλο εθνικό μας δράμα, έχω να σας προτείνω (απορώ πως δεν το σκεφτήκατε μόνος σας) να κρατήσετε για σας και την οικογένειά σας το απολύτως απαραίτητο κομμάτι της περιουσίας σας και να προσφέρετε την υπόλοιπη για να απαλύνετε τον πόνο μερικών έστω από τους εκατομμύρια αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας. Προχωρήστε άφοβα στην προσωπική και καλλιτεχνική σας απελευθέρωση και ενταχθείτε σιγά σιγά στο κίνημα του συναισθηματικού κομμουνισμού που γιγαντώνεται και αυτό τελευταία στους κύκλους των καλλιτεχνών και των διανοούμενων της πατρίδας μας.
Γιάννης Αγγελάκας
Διαβάστε εδώ αποσπάσματα της συνέντευξης του Γιώργου Νταλάρα στο Down Town. Το περιοδικό κυκλοφορεί στην Κύπρο, στην κυριακάτικη έκδοση του Φιλελεύθερου.
Αντιδράσεις ωστόσο ξεσήκωσε η επιστολή αυτή ανάμεσα σε καλλιτέχνες των οποίων η αγωνιστική τους διάθεση είναι γνωστή και δεδομένη. Γράφει στο twitter η Ανδριάνα Μπάμπαλη: «Τον σέβομαι κ τον θαυμάζω, αλλά αυτό που στέλνει επιστολές κάθε τρεις και λίγο δεν το καταλαβαίνω»
Και ο Στάθης Δρογώσης: «Εγώ δεν καταλαβαίνω τη μομφή για συναισθηματικό κομμουνισμό. Κατηγορεί και άλλους. Ενώ ο ίδιος τι κάνει;». Και συνεχίζει με ένα ακόμα δηκτικό tweet του, αμέσως μετά: «Εκτός από τους φραγκάτους μεγαλοκαλλιτέχνες που μας βρίζουν έχουμε και τους αποστασιοποιημένους που μας λένε συναισθηματικούς κομμουνιστές». Και, επίσης: «Είχα κάνει πρόταση για αντιφασιστική συναυλία .Ζητώ συγγνώμη γιατί είχα πάθει συναισθηματικό κομμουνισμό. Σιγά μην κλάψω».
