Ο καθηγητής του Παντείου Πανεπιστημίου στις Πολιτικές Επιστήμες μόλις εξέδωσε ένας άκρως επίκαιρο βιβλίο μιας και είμαστε (θέλοντας και μη) στον αστερισμό των αμερικάνικων εκλογών. Ο Διαμαντόπουλος αποτιμά το συνολικό πολιτειακό οικοδόμημα των Ηνωμένων Πολιτειών στοχεύοντας ειδικότερα στην ειδική συνθήκη του δικομματισμού που διατρέχει την εκεί πολιτική ζωή.
Τα ντημπέητ καλά κρατούν στις Ηνωμένες Πολιτείες και ακόμα περισσότερο οι γεμάτες βέλη φαρέτρες (άλλα πιο κόσμια και άλλα λιγότερο, βλέπε, δυστυχώς, Κλιντ Ίστγουντ και την απείρου κάλλους επίθεση που εξαπέλυσε απέναντι σε φανταστικό Ομπάμα που καθόταν σε καρέκλα δίπλα στο έδρανο ομιλία του δημοφιλούς σκηνοθέτη και ηθοποιού) και όπως και να το κάνουμε τέλος πάντων οι εκλογές στις ΗΠΑ έχουν την τιμητική τους στις έντυπες, τηλεοπτικές και ηλεκτρονικές ειδήσεις ανά τον κόσμο. Λογικό αν σκεφθεί κάποιος πόσα εκατομμύρια, συγνώμη δισεκατομμύρια, ανθρώπων επηρεάζονται από την εκλογή του εκάστοτε αμερικανού προέδρου, στον ανώτατο πολιτειακό θώκο του συγκεκριμένου κράτους. Και ακόμα πιο ενδιαφέρον σε τέτοιες περιόδους είναι να διαπιστώνεις ότι ουσιαστικά, παρεκτός και βρεθείς σε παρέα με πολιτικούς σχολιαστές, ελάχιστοι μπορούν να σου απαντήσουν σε τυχόν απορίες σχετικά με το κλασσικό ερώτημα «μα μόνο 2 κόμματα υπάρχουν εκεί;». Η απάντηση είναι ναι και όχι. Και αν ακούγεται μπερδεμένη η απάντηση μου θα πρέπει όπως και εγώ να διαβάσετε το εμβριθές βιβλίο του Θανάση Διαμαντόπουλου που μόλις κυκλοφόρησε.
Όπως χαρακτηριστικά τονίζει ο τίτλος ο δικομματισμός ως γνώρισμα αλλά και ως καταγωγής είναι αυτό που απασχολεί το πόνημα του Διαμαντόπουλου. Είναι ενδιαφέρον, ρωτάτε; Απίστευτα απαντώ εγώ αλλά εδώ υπάρχει μια ειδική συντεταγμένη. Ενώ στην εισαγωγή ο Διαμαντόπουλος ξεκαθάρισε με χαρακτηριστικό χιούμορ ότι αυτό το βιβλίο δεν το γράφει μέσα από τις ΗΠΑ, εντούτοις μέσα στα κεφάλαια του βιβλίου ο μη παιδευμένος σε πολιτικά βιβλία αναγνώστης θα βρει δυσκολία. Και φέρνω ως αντιπαράθεση το βιβλίο ενός καταξιωμένου ιστορικού, του M.S. Anderson που κυκλοφόρησε πρόσφατα και έχοντας ένα επίσης βαρύ αντικείμενο μελέτης (βλέπε την ευρωπαϊκή ιστορία μεταξύ των ετών 1713-1789). Ο λόγος του τελευταίου αν και ποτέ δεν πέφτει σε γραμμές ελαφρότητας (το αντίθετο θα έλεγα) το κείμενο κυλά αβίαστα. Το βιβλίο του Θανάση Διαμαντόπουλου αν και είναι κατατοπιστικότατο στον τρόπο που αναπαριστά μπροστά μας την πορεία δημιουργίας των κομμάτων στις Ηνωμένες Πολιτείες (όπου δεν θα βρείτε παρά εκπλήξεις βλέπε π.χ. την αντίστροφη από την εικόνα που έχουμε για το ποιο από τα 2 κόμματα ήταν υπέρ της διατήρησης των περιορισμών των ελευθεριών των έγχρωμων στις παραμονές του Αμερικάνικου εμφυλίου Πολέμου τον 19ο αιώνα), εντούτοις η γλώσσα είναι ακύμαντη και στα όρια του στεγνού. Γεγονός που μπορεί πολύ γρήγορα να κουράσει. Όμως μην το βάλετε κάτω/πλάι το παρών πόνημα διότι σας περιμένουν και άλλες εκπλήξεις καθ οδόν. Όταν στη σελίδα 153 τελειώνει αυτή η πλήρης μελέτη πάνω στον αμερικάνικο δικομματισμό ακολουθεί ένα άλλο και τελείως διαφορετικό κομμάτι του βιβλίου που συνδέεται άμεσα με την ημεδαπή. Ο συγγραφέας το τιτλοφορεί «Παράρτημα 1- Το προεδρικό Σύστημα στην Ελλάδα Στοχασμοί για μια εναλλακτική θεσμική αρχιτεκτονική» όπου παρατίθενται σκέψεις ακριβώς πάνω στον τίτλο που μόλις διαβάσατε. Το βιβλίο συμπληρώνει μια συγκριτική μελέτη του θεσμού της προεδρίας μεταξύ Η.Π.Α. και Γαλλίας όπως και μια παράθεση των στοιχείων που συναρμολογούν το θέμα υποψηφιότητας των αμερικάνων προέδρων και το πως αυτοί έρχονται μέσα από τα σπλάχνα του Ρεπουμπλικανικού και Δημοκρατικού κόμματος. Σαφώς και βοηθάει στο τέλος του βιβλίου ο πίνακας όχι μόνο με τα ονόματα και τις θητείες των ανθρώπων που έχουν περάσει από τον προεδρικό θώκο των Η.Π.Α. αλλά και ο πίνακας με τις πολιτείες και τα βασικά στοιχεία που αφορούν τον πληθυσμό και τη δυναμική τους.
Χρησιμότατο βιβλίο αλλά με τη μικρή ένσταση/επιφύλαξη που διατύπωσα παραπάνω.
Θανάσης Διαμαντόπουλος
Το πολιτικό σύστημα των ΗΠΑ: Ένας ιδιόρρυθμος δικομματισμός
Σελίδες > 257
Εκδόσεις > Πατάκη (Σεπτέμβριος 2012)
Ο Στυλιανός Τζιρίτας είναι αρθρογράφος, συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός. Έχει σπουδάσει και εξασκεί performance art στο εκτός και εντός των συνόρων αντίστοιχα. Διατηρεί το blog ανάλυσης γραφόμενων http://teichos.blogspot.gr/
