Το ολοκαίνουργιο βιβλίο με τον τίτλο «Αφηγήσεις για τη δεκαετία του 40» είναι κάτι παραπάνω και περισσότερο και ουσιαστικά κάτι διαφορετικό από μια αφήγηση των γεγονότων που όλοι λίγο πολύ ξέρουμε (;). Η σημειολογία της αποτίμησης των δραματικών αυτών χρόνων μέσω της πραγματικής ζωής και των πολυποίκιλων εκφάνσεων της. Από τις πλέον δυναμικές εκδόσεις του 2012
Βιβλίο αρχειοθέτησης και μελέτης το σημερινής παρουσίας πολυμορφικό και συλλογικό πόνημα. Οι Εκδόσεις Επίκεντρο συνεχίζοντας τη γραμμή που έχουν ξεκινήσει τα τελευταία χρόνια προχωρούν σε άλλη μια μελέτη που σκοπό έχει την αποσαφήνιση στοιχείων της ελληνικής ιστορίας. Αναγκαστικά είναι συλλογικό το έργο. Δεν είναι μόνο ότι τα 10 αυτά χρόνια που καθόρισαν την Ελλάδα δεν θα μπορούσαν να καλυφθούν από έναν μόνο άνθρωπο παρά μόνο εγκυκλοπαιδικά (κάτι που δεν είναι ο σκοπός εδώ) αλλά και επειδή η σημειολογία του έργου έχει τελείως διαφορετική οπτική από ένα κλασσικό βιβλίο που καταγράφει τις κινήσεις (πολιτειακές και κρατικές αλλά και κοινωνικές) μέσα στις λωρίδες του χρόνου. Η εμπόλεμη κατάσταση των χρόνων 40-41 με Ιταλία και έπειτα Γερμανία, τα χρόνια της Κατοχής, οι μπερδεψοδουλειές (επιτρέψτε μου την έκφραση) των ξένων δυνάμεων (και ειδικότερα των Άγγλων), το ξέσπασμα του εμφυλίου και το τέλος αυτού με τις ενδιάμεσες χρονικές στιγμές να σπιλώνουν την αξιοπρέπεια ενός λαού και έθνους στα δεύτερα μισά της δεκαετίας.
Αυτό λοιπόν που εξερευνά το συγκεκριμένο βιβλίο είναι όχι οι προσχώσεις της ιστορίας μέσα στην πραγματικότητα αλλά στο πως οι άνθρωποι ως μονάδες, κοινότητες αλλά και στελέχη μηχανισμών (θεσμικών και κρατικών) ερμήνευσαν και το κυριότερο μετέφεραν μέσω του λόγου της καθημερινότητας, των εικαστικών και εκφραστικών μέσων τους ακόμα και μέσω τεχνικών έργων (διαβάστε παρακάτω) αυτά που έζησαν ή γενικότερα τις εντυπώσεις τους που απεκόμισαν ακόμα και μέσω της γενικής κοινωνικής συνειδητότητας. Τουτέστιν τρομακτικά ενδιαφέρουσα η μελέτη. Και μη νομίσει ούτε στιγμή κάποιος ότι θα βυθιστεί σε κοινωνιολογικούς όρους που θα κάνουν την ανάγνωση να μην ρολλάρει. 
Αντιθέτως. Μπορεί να υπάρχει το κεφάλαιο των Γιαννοπούλου και Κούρου που ασχολείται με τα λεγόμενα "τοπία άμυνας" και τη σημειολογία της κατασκευής και τη στόχευση βάσει πυξίδας των τιμητικών μνημείων στην περιοχή της Κόνιτσας (και που προσωπικά ένεκα εμμονών αρχιτεκτονικής με συνάρπασε) αλλά πιστέψτε με ακόμα και κεφάλαια στο πως μεταφράστηκε η ελληνική περιπέτεια της δεκαετίας στον κινηματογράφο της δεκαετίας του 60 και ειδικότερα στα χουντικά χρόνια. Από δίπλα (καις ε διαφορετικό κεφάλαιο) η αποτίμηση της μνήμης μέσω της κορυφαίας ίσως ταινίας του αείμνηστου Αγγελόπουλου, του Θιάσου.Θα βρείτε όμως και κεφάλαια και λεπτομέρειες (όπως ο Καπνικός Νόμος του 53 απόρροια του εμφυλίου) που θα τροποποιήσουν την οπτική σας σε πολλά σημεία της ιστορίας μας.
Από τα καλύτερα ελληνικά βιβλία που διάβασα φέτος, χωρίς καμία υπερβολή.
Αφηγήσεις για τη δεκαετία του 1940Από το λόγο του κατοχικού κράτους στη μετανεωτερική ιστοριογραφία
(Συλλογικό έργο)
επιμέλεια: Βασίλης Κ. Δαλκαβούκης, Ελένη Πασχαλούδη, Ηλίας Σκουλίδας, Κατερίνα Τσέκου
Σελίδες > 434
Εκδόσεις > Επίκεντρο, 2012
Ο Στυλιανός Τζιρίτας είναι αρθρογράφος, συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός. Έχει σπουδάσει και εξασκεί performance art στο εκτός και εντός των συνόρων αντίστοιχα. Διατηρεί το blog ανάλυσης γραφόμενων http://teichos.blogspot.gr/
