Στα χθεσινά ΝΕΑ ο Λευτέρης Παπαδόπουλος έγραφε για την ιστορία του τραγουδιού που έγραψε μαζί με τον Μίκη Θεοδωράκη, το Κάποτε Θα 'ρθουν. Από την ταινία ο Ασυμβίβαστος με τον Παύλο Σιδηρόπουλο.
Σε κάποιο σημείο λέει και το εξής για τη δύναμη της μουσικής:
Ο Ρένος Αποστολίδης στην πολύκροτη "Πυραμίδα 67" έγραφε πως μόλις τελείωνε η μάχη, κάθε βράδυ, ανάμεσα στον Εθνικό και το Δημοκρατικό στρατό και σιγούσαν τα κανόνια και από τις δύο μεριές, αντάρτες και στρατιώτες, ακουγόταν από κάποιους δίσκους το τραγούδι του Τσιτσάνη, "Κάποια μάνα αναστενάζει". Έτσι είναι. Η σπουδαία τέχνη δεν ανήκει στους μεν ή στους δε. Ανήκει σε όλους.
Κάποτε θα ρθουν να σου πουν
πως σε πιστεύουν, σ αγαπούν
και πώς σε θένε
Έχε το νου σου στο παιδί,
κλείσε την πόρτα με κλειδί
ψέματα λένε
Κάποτε θα ρθουν γνωστικοί,
λογάδες και γραμματικοί
για να σε πείσουν
Έχε το νου σου στο παιδί
κλείσε την πόρτα με κλειδί,
θα σε πουλήσουν
Και όταν θα ρθουν οι καιροί
που θα χει σβήσει το κερί
στην καταιγίδα
Υπερασπίσου το παιδί
γιατί αν γλιτώσει το παιδί
υπάρχει ελπίδα
