Κυριακή μεσημέρι ήμουν στο Gagarin, στο χριστουγεννιάτικο bazaar που διοργάνωνε το club, έπαιζα μουσική από τις 3 μέχρι και τις 4 και μισή, ετοίμασα ένα μεσημεριάτικο set-list κατάλληλο για εκείνη την ώρα.
Όλοι όμως ήταν ντουέτα καθώς φαίνεται, μόνο εγώ ξέμεινα μονάχος - στο πάρτι του e-tetRadio έπαιξα μαζί με την Μαριάντα Πιερίδη, το ευχαριστηθήκαμε, η μουσική μας χημεία ήταν τέλεια. Αλλά δεν θα ξοδευόμαστε συνεχώς εδώ κι εκεί παίζοντας μουσικές, οπότε δεν θα με ακολουθήσει αυτή τη φορά στα dexx, δυστυχώς.
Το πρόγραμμα της Κυριακής, λοιπόν:
12.00-13.30 DJ Drink vs dj Voglis
Δηλαδή Νίκος Τριανταφυλλίδης και Δημήτρης Βόγλης.
1.30-3.00 Mixtape.gr feat Ανδρέας Μητρέλης
Από τις 15.00-16.30 όπως σας είπα, μόνος και έρημος
16.30-18.30 Άρης Καραμπεάζης, Θεοδόσης Μίχος και Φώτης Βαλλάτος
18.30-20.30 Νικήτας Μαντάς και Γκέντι Κρίστο
20.30-22.30 Laternative και Θοδωρής Κανελλόπουλος
22:30-24:00 Rocking.gr Αντώνης Μουστάκας και Εριφύλη Παναγούλια
Και όμως, οι Black Keys δεν με ξετρέλαναν. Την Τετάρτη το βράδυ τους είδα, στο O2 Arena του Λονδίνου. Η αλήθεια είναι πως δεν ήμουν ποτέ ιδιαίτερος φαν τους, δεν βρήκα μαζί τους κάποιο... σημείο επαφής. Ούτε στα πρώτα τους άλμπουμ, ούτε μετά που έγιναν... σταρ. Αλλά ήθελα να τους δω live. Δεν ήταν κακοί φυσικά, είναι άλλωστε ένα πολύ καλό ντουέτο, δεν είναι όμως και κάτι ιδιαίτερο. Δεν είναι και εύκολο να «κουμαντάρουν» 20 χιλιάδες κόσμο, ίσως να λειτουργούσε καλύτερα η φάση αν έπαιζαν σε ένα πιο μαζεμένο venue.
Την προηγούμενη νύχτα όμως, της Τρίτης, είδα live τους καταπληκτικούς Mumford & Sons. Και όχι, δεν το περίμενα, ένα φολκ ροκ συγκρότημα να μου άρεσε περισσότερο από ένα αμιγώς ροκ. Με τον Μάρκους, τον frontman τους, να αποτελεί και την ψυχή τους. Δεν είναι τυχαίο πως γνωρίζουν επιτυχία. Όντως. Έδωσαν ένα χορταστικό δίωρο live, ξεσήκωσαν τον κόσμο, άκρως επικοινωνιακοί, το ευχαριστηθήκαμε δεόντως. Διασκεύασαν και Beatles, στο τέλος.
Και οι δύο συναυλίες έλαβαν χώρα στο O2, τον πιο μεγάλο συναυλιακό χώρο του Λονδίνου. Sold out τα live (των Black Keys όχι και τόσο, βέβαια), με άψογες συνθήκες διοργάνωσης (στην Αγγλία δεν συζητάει κανένας για τον ήχο, αν είναι καλός ή όχι), πήγαμε και φύγαμε χωρίς να υποστούμε την παραμικρή ταλαιπωρία.
Πως είναι η Μαλακάσα και οι συναυλίες της Didi Music στο ΟΑΚΑ; Καμία σχέση, το ακριβώς αντίθετο. Και είχε και άφθονη ομίχλη την πρώτη νύχτα, όπως βλέπετε από τη φωτογραφία. Να κάνει τη φάση και λίγο ρομαντική...
Mέναμε στο Bayswater, κοντά στο Notting Hill, πήγαμε να δούμε που γυρίστηκε η ταινία, μήπως γνωρίσουμε κι εμείς καμία σταρ του Χόλιγουντ. Αλλά, τίποτε... Ατυχία.
Είχα μία συνάντηση στο BBC το πρωί. Επιθυμούν διακαώς να συνεργαστούν με το e-tetRadio, το σκεφτόμαστε, μπορεί και να απαντήσουμε θετικά στην πρότασή τους αν ικανοποιήσουν τις υπέρογκες οικονομικές απαιτήσεις μας...
Πήγα και σε ένα μαγαζί, το Radio Shop, που πούλαγε περίεργα ραδιόφωνα. Τα βλέπετε, είναι όλα σε στυλ Tivoli.
Φυσικά πέρασα αρκετές ώρες και στο Rough Trade στη Liverpool Street, ακούγοντας cd και ξεφυλλίζοντας βιβλία και περιοδικά.
To terminal 5 του Heathrow είναι μεν εντυπωσιακό, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι και κάτι το σπουδαίο. Χώρια την ταλαιπωρία με τους αυστηρούς ελέγχους.
Και μετά γυρίσαμε στη λαμπερή Ελλάδα που ζει το μύθο της!
