
Το «Fame» είναι από τις περιπτώσεις εκείνες που «σημάδεψαν» τα παιδικά μας (άντε και τα εφηβικά όσων είναι μεγαλύτεροι) χρόνια. Το επιτυχημένο σήριαλ των 80's, αυτό που περιμέναμε πως και πως να δούμε κάθε εβδομάδα στην τηλεόραση, καλογυρισμένο καθώς ήταν και με ενδιαφέρουσες -για την ηλικία που ήμασταν- μουσικές.
Ιδού λοιπόν και ποιο αποτελεί τώρα το κοινό, το target group της παράστασης που αποτελεί μεταφορά της αμερικάνικης σειράς στο... θεατρικό σανίδι, στο Θέατρον του «Ελληνικού Κόσμου». Η πιτσιρικαρία, οι έφηβοι του σήμερα. Έστω και αν σε αυτούς το «Fame» δεν λέει τίποτε (και μπορεί και να μην πάνε), προφανώς το «Glee» τους εξιτάρει περισσότερο. Αποτελεί, όντως, μία εικόνα του παρελθόντος. Παλιά, ξεπερασμένη. Αλλά νοσταλγική...Ωστόσο, επειδή ζούμε στην Ελλάδα που εκ των πραγμάτων βρίσκεται πολλά χρόνια πίσω (αν καταστραφεί ο κόσμος την Παρασκευή, εμείς θα καταστραφούμε 10 χρόνια αργότερα), το «Fame» θα προσελκύσει -αν;- βασικά τους μεγαλύτερους σε ηλικία θεατές, όλους όσοι θα θέλουν να θυμηθούν τα παλιά.
Απευθύνεται όμως και στα σελέμπριτι κάθε είδους, τα τηλεοπτικά ιδίως, όπως εκείνα που μαζεύτηκαν στην επίσημη πρεμιέρα, τη Δευτέρα (Τετάρτη 19 ξεκινούν κανονικά οι παραστάσεις - εδώ ώρες και τιμές εισιτηρίων). Τόσους ποδοσφαιριστές μαζεμένους δεν είχα δει ούτε στο γήπεδο. Και μίλαγαν όλοι, διαρκώς, ταυτόχρονα, στο κινητό τους.

Υπερπαραγωγή, πάντως, δεν τη λες. Μην τσιμπήσετε. Αν και για τα ελληνικά δεδομένα μια χαρά είναι. Σίγουρα πάντως η θεατρική παράσταση δεν είναι επ' ουδενί «αρπαχτή», δεν είναι ένα τουριστικό θέαμα, έχει ρυθμό, μουσική και καλές ερμηνείες. Εμπορικό προϊόν φουλ, σύμφωνοι, αλλά εντάξει, το «Fame» είναι, ο «Πυρετός της δόξας», όχι οι «Αθλιοι» του Βίκτωρος Ουγκώ.

Οπότε, για ένα μουσικοχορευτικό θέαμα πρόκειται και πέραν τούτου ουδέν. Συμμετέχουν η μοναδική Αλέκα Κανελλίδου (αλλά δυστυχώς δεν τραγουδάει), ο Νίκος Βουρλιώτης (καθηγητής στη σχολή, αδιάφορος), η Νάντια Μπουλέ (ταλαντούχα, δημιουργική και χωρίς τουπέ), η Demy (σε πρωταγωνιστικό ρόλο παρακαλώ, δεν ήξερα πως τραγουδάει τόσο εκφραστικά), η (σπιρτόζα) Σοφία Κουρτίδου, η Idra Kayne, ο Ησαΐας Ματιάμπα κ.ά.
Τη σκηνοθεσία υπογράφει η Θέμιδα Μαρσέλου, τη μουσική και τη διεύθυνση της ζωντανής ορχήστρας ο Νίκος Πλατύραχος.