Ο Χρήστος Θηβαίος θα εμφανιστεί μαζί με το συγκρότημα των Mr. Highway Band για δυο Παρασκευές (21 και 28 Δεκεμβρίου) στη φιλόξενη μουσική σκηνή του Passport στον Πειραιά.
Με αφορμή αυτές τις εμφανίσεις, ο αγαπημένος τραγουδοποιός και ερμηνευτής με την ξεχωριστή παρουσία, την ιδιαίτερη καλλιτεχνική πορεία και την χαρακτηριστική βραχνή φωνή, μου παραχώρησε μια, σύντομη μεν, άκρως ενδιαφέρουσα δε, συνέντευξη.
Τι θα παρακολουθήσουμε στο Passport και κατά πόσο και με ποιον τρόπο διαφοροποιούνται αυτές οι εμφανίσεις από προηγούμενες;
Θα παρακολουθήσετε ένα πολύ πλούσιο πρόγραμμα, που διαφοροποιείται από τις προηγούμενες εμφανίσεις μου κυρίως ως προς τον ήχο της μπάντας των Mr. Highway Band. Ένα κράμα Blues Rock - Country, που έχει δώσει ένα ιδιαίτερο χρώμα στα δικά μου τραγούδια, χωρίς να έχει χαθεί και ο προσωπικός μου ήχος όπως διαμορφώθηκε από τους Συνήθεις Υπόπτους μέχρι σήμερα.
Από πλευράς ρεπερτορίου;Για πρώτη φορά νομίζω ακούγονται και τόσα πολλά τραγούδια μου, γνωστά και λιγότερο γνωστά. Επίσης θα παίξουμε από Τζίμι Χεντριξ ως Σωκράτη Μάλαμα και από Ξύλινα Σπαθιά μέχρι Doors.
Από το 1998, που πρωτοκυκλοφόρησε η «Αγάπη» (μουσική: Βασίλης Δημητρίου στίχοι: Κατίνα Παΐζη), το ερμηνεύεις σε κάθε εμφάνισή σου. Πως είναι να τραγουδάς διαρκώς ένα τραγούδι για 14 χρόνια; Με ποιο τρόπο παρακινείς, προκαλείς ή «ξεγελάς» τον εαυτό σου, προκειμένου να το ερμηνεύεις ανελλιπώς τόσα χρόνια;
Εμπνέομαι κάθε φορά από κάτι διαφορετικό, και πάντα από την αγάπη του κόσμου για αυτό το τραγούδι. Και φυσικά - το βασικότερο - υποκλίνομαι κάθε φορά στο ίδιο το τραγούδι, σε αυτό όπως και σε όλα.
Στην περίοδο αυτή που διανύουμε, συχνά, ακούγονται διαμαρτυρίες για την απουσία των πνευματικών ανθρώπων. Συμμερίζεσαι αυτή την άποψη; Μέχρι που «οφείλουν» οι πνευματικοί άνθρωποι ενός τόπου να είναι παρόντες και με ποιους τρόπους;
Δεν συμμερίζομαι την άποψη αυτή, περί απουσίας. Νομίζω ότι ο τρόπος πληροφόρησης είναι τόσο χαοτικός που τα πράγματα γίνονται δυσδιάκριτα. Σε όλους τους τομείς εξακολουθεί να υπάρχει η πολύ δυνατή παρουσία των πνευματικών ανθρώπων και ο καθένας να προσφέρει με τον προσωπικό του τρόπο. Το δύσκολο είναι πολλές φορές να συναντηθούμε με αυτή.
Υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση για τη σχέση της τέχνης με το βιοπορισμό. Βιοπορίζεστε αποκλειστικά από τη μουσική; Η δημιουργία, όταν είναι συνδεδεμένη με το βιοπορισμό, είναι ανεπηρέαστη;
Στη δική μου περίπτωση η απάντηση είναι «ναι» και στα δύο.
Η τραγουδοποιία στη χώρα μας, για κάποιο(υς) λόγο(υς), εκπροσωπείται περισσότερο από άνδρες δημιουργούς. Λίγες είναι οι γυναίκες δημιουργοί. Εσύ σαν δημιουργός έχεις κάποια εξήγηση για αυτό το γεγονός;
Ό, τι συμβαίνει έχει σίγουρα περισσότερο του λόγους του σε οικονομικό κοινωνικό επίπεδο και κατά δεύτερο λόγο στην τραγουδοποιία. Παρ όλα αυτά πιστεύω πως υπάρχουν πολλά νέα κορίτσια που γράφουν καταπληκτικά τραγούδια σήμερα.
Θυμάσαι πότε άκουσες για πρώτη φορά ένα τραγούδι σου στο ραδιόφωνο; Ποιο ήταν αυτό και σε ποια συγκυρία; Ακούς ραδιόφωνο σήμερα;
Η πρώτη φορά που άκουσα δικό μου τραγούδι στο ραδιόφωνο ήταν στην εκπομπή του Γιάννη Λώλου, στο Μελωδία και ήταν το Κόκκινο Θολό Φεγγάρι. Ναι εξακολουθώ να ακούω ραδιόφωνο, και πολύ μάλιστα.
