Πέντε άτομα και ένα πτώμα. Ταφή ή καύση; Αδικαιολόγητη αναποφασιστικότητα και πλήρης ασυνεννοησία. Το πτώμα σήπεται ενώ η στάση των πρωταγωνιστών απέναντι του είναι, εκ πρώτης όψεως, σχεδόν παθητική και ανεύθυνη. Το πρόβλημα διογκώνεται και η λύση του εγκλωβίζεται ανάμεσα στις αντικρουόμενες απόψεις των ηρώων για το θέμα της ταφής. Άνθρωποι διαφορετικών καταβολών και αξιακού συστήματος καλούνται να παραμερίσουν τις διαφορές τους και να συμφωνήσουν πάνω σε ένα ζήτημα ζωής και (προπαντός) θανάτου. Όλα τα παραπάνω με φόντο μια φλεγόμενη Αθήνα που κλυδωνίζεται από τις αλλεπάλληλες κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές αναταραχές.
Η «Καύση» του Στράτου Τζίτζη «μπορεί να μοιάζει κάπως με μια μαύρη κωμωδία καταστάσεων, αλλά, στην ουσία, πρόκειται για μια συγκαλυμμένη αλληγορία αυτού που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, όπως και σε κάθε χώρα σε κρίσιμη κατάσταση, με τις θεμελιακές τις αξίες να κλονίζονται». Το θέμα της ταφής είναι ενδεικτικό μιας κατάστασης κρίσης την οποία καλούνται να διαχειριστούν και να επιλύσουν τα μέλη μιας ετερόκλητης παρέας. Η κατάσταση αυτή παρουσιάζει εμφανείς αντιστοιχίες με τα όσα αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική κοινωνία. Η χώρα προσομοιάζει ένα πτώμα σε κατάσταση αποσύνθεσης με τους προσφιλείς της αδυνατούν να επικοινωνήσουν επί της ουσίας. 
Το θεατρικό κείμενο είναι πολυδιάστατο και υπόκειται σε πολλαπλές αναγνώσεις και συμβολισμούς. Από τη μία χαρακτηρίζεται για τις γενναίες δόσεις χιούμορ και αυτοσαρκασμού, ενώ από την άλλη είναι στο σύνολο του υπαινικτικό και αρκούντως καταγγελτικό. Απόλυτα διεισδυτικό καθώς θίγει υπόγεια αλλά άκρως αποτελεσματικά την βία της εξουσίας, την υποκρισία της θρησκείας και το επίπονο των ανθρώπινων σχέσεων. Η γλώσσα του Τζίτζη πολυποίκιλη. Από εκλεπτυσμένη και συναισθηματική μέχρι τραχεία και κυνική. Η ευρηματικότατη σύνθεση της παρέας των πέντε αποτελείται από ένα ζευγάρι εκπροσώπων της διανόησης (Νίκος Γεωργάκης, Γωγώ Μπρέμπου), έναν άντρα πολιτικοποιημένο και βαθιά συναισθηματικό (Γιώργος Χρανιώτης), μια νεαρή γυναίκα από το πρώην ανατολικό μπλοκ (Βασιλική Τρουφάκου) και μία μεσήλικη νοικοκυρά (Ιωάννα Μαυρέα),καλύπτοντας σχεδόν όλο το φάσμα της ελληνικής κοινωνικής διαστρωμάτωσης. Με αριστοτεχνικό τρόπο τους βλέπουμε να εξισώνονται μπροστά στο θέμα του θανάτου και να ξεγυμνώνονται πίσω από τις ανεπάρκειες και τις αδυναμίες τους. Η σκηνοθεσία του Τζίτζη αναδείκνυε τα δυνατά σημεία του θεατρικού κειμένου ενώ φώτιζε και τα επιμελώς κρυμμένα, με τις παύσεις και τις κραυγές σε απόλυτη συμμετρία. Οι ερμηνείες των πρωταγωνιστών έδιναν εκρηκτική ώθηση στο θεατρικό κείμενο και σε ορισμένες περιπτώσεις το απογείωναν.
Ένα θεατρικό έργο για την ηθική και την ανηθικότητα, τους πιστούς και τους άπιστους, για το τέλος και την αρχή όπως αυτή προοιωνίζεται μέσα από μια κατάσταση δύσοσμης σήψης.
Ημέρες Παραστάσεων: Κυριακή, Δευτέρα, Τρίτη, ΤετάρτηΜέχρι και 27 Φεβρουαρίου 2013
Ώρα έναρξης: 21:15
Διάρκεια Παράστασης: περίπου 80 λεπτά
Τιμές Εισιτηρίων: 15 (κανονικό),
10 (μειωμένο για ανέργους, φοιτητές, μαθητές, για όσους είναι άνω των 65 ετών, και για όσους δηλώνουν αδυναμία να καταβάλουν τα 15)
Θέατρο: OLVIO, Ιεράς οδού 67 & Φαλαισίας 7, Βοτανικός
(πλησίον Μετρό Κεραμεικός).
Τηλέφωνο και ώρες κρατήσεων: 210-3414118 (16:00-20:00)
