Νομίζω πως ο Χάρρυ Κλυνν είναι από τους πρώτους στην Ελλάδα που έκαναν stand up comedy. Πολλοί θα πουν πως είναι ένας καλλιτέχνης μίας άλλης εποχής, εγώ θα τους αντιτείνω πως έπαιξε στο Gagarin (Παρασκευή και Σάββατο παίζει και σήμερα) και το γέμισε ασφυκτικά, sold out όλες οι βραδιές. «Άλλο τόσο να είχαμε, πάλι γεμάτο θα ήταν» σημείωναν στο club, την ώρα που προσπαθούσαν να διαχειριστούν τον κατάμεστο χώρο. Θα μου πείτε πως ο κόσμος δεν έχει και τόσο σημασία. Ο όγκος του κόσμου. Όντως, σωστά, μόνο όμως αν ο καλλιτέχνης δεν ήξερε να προσαρμοστεί στα δεδομένα της εποχής. Και ο Χάρρυ Κλυνν το έχει καταφέρει προ πολλού. Είναι πολύ μέσα στο σήμερα. Όσοι τον παρακολουθούν στα social media το γνωρίζουν πολύ καλά. Ο Χάρρυ Κλυνν έχει σηκώσει την παντιέρα της επανάστασης και επειδή διαθέτει και καλλιτεχνική ασυλία, δεν «μαζεύεται».
Στο Gagarin δεν έδωσε μία ακόμα από τις παλιές του παραστάσεις, αν και ο «Τραμπάκουλας», η γνωστή περσόνα του, έδωσε και πάλι το παρών. Μονολογούσε στην ουσία ο Χάρρυ Κλυνν, σαν μία ψυχανάλυση με ζωντανό κοινό. Μία άκρως πολιτική παράσταση, ένα «κατηγορώ» για τους πολιτικούς με άφθονο γέλιο. Και πάνω απ' όλα ένας τίμιος καλλιτέχνης που δεν κοροϊδεύει το κοινό του. Όλες αυτές τις μέρες ο Χάρρυ Κλυνν ήταν με πυρετό, αλλά έδειχνε να αντέχει επί σκηνής, αν και καταβεβλημένος.
Κάνει και κάποια σεξιστικά αστεία αλλά πιστέψτε με, ακούγονται μία χαρά. Κι ας είναι παρωχημένα. Είναι και ο τρόπος του, ευφυής. Το σώζει. Παραμένει ένας ολίγον τι «παραδοσιακός» διασκεδαστής ο Χάρρυ Κλυνν και αυτό είναι και το μεγάλο του προσόν. Δεν έλειπαν και τα ποντιακά τραγούδια, τιμά την καταγωγή του...
Λογικά στο άμεσο μέλλον θα έχουμε και άλλο τριήμερο. Θα βρουν ημερομηνίες στο Gagarin και θα τον ξαναφέρουν τον Χάρρυ Κλυνν.
