Ο Παναγιώτης Μάργαρης είναι αναμφίβολα ένας σπουδαίος μουσικός, ένας προικισμένος κιθαρίστας, ένας ιδιαίτερος καλλιτέχνης. Ακολουθεί μια μοναχική πορεία στο χώρο της μουσικής, μια πορεία αξιόλογη και αξιοπρόσεχτη. Από τα Cafe de l Art (την περίφημη σειρά σύμπραξής του με το Νότη Μαυρουδή), μέχρι τη συνεργασία με την Ελένη Πέτα και το Duende, ο Παναγιώτης Μάργαρης είχε πάντοτε μια πρόταση για τον ακροατή που αναζητά κάτι διαφορετικό. Έτσι και τώρα. Ο καινούργιος του δίσκος, που στάθηκε αφορμή και για την παρούσα συνέντευξη, κυκλοφόρησε πριν από λίγες μέρες, τιτλοφορείται «Rock of my soul» και περιλαμβάνει κιθαριστικές διασκευές πασίγνωστων ροκ τραγουδιών. Στο «Rock of my soul» συμμετέχουν, επίσης, πέντε σημαντικοί ερμηνευτές. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας ερμηνεύει το «Maybe I Maybe You» των Scorpions σε ελληνικούς στίχους του Γιάννη Μαύρου, η Φωτεινή Δάρρα το «Nothing Else Matters» των Metallica, η Ελένη Πέτα το «Let It Be» των Beatles και η Μελίνα Κανά, ντουέτο με το Διονύση Τσακνή, το «Where the Wild Roses Grow» του Nick Cave, σε ελληνικούς στίχους του Διονύση Τσακνή.
Πως αποφασίσατε να κυκλοφορήσετε ένα cd με κιθαριστικές διασκευές γνωστών ροκ τραγουδιών;
Η κυκλοφορία ενός τέτοιου άλμπουμ, ήταν στα σχέδια μου εδώ και πολλά χρόνια. Από την πρώτη στιγμή που μπήκα στη δισκογραφία, με γοήτευε η προοπτική αυτή. Ένας βασικός λόγος είναι τα ακούσματα τα οποία είχα από μικρός και τα οποία σε μεγάλο βαθμό προέρχονταν από το χώρο της ξένης Rock σκηνής. Το να «παντρέψω» λοιπόν το μαγικό ήχο της κιθάρας με κλασικά και αγαπημένα rock κομμάτια, αποτέλεσε για μένα μια πολύ ενδιαφέρουσα καλλιτεχνική πρόκληση...
Με ποιο κριτήριο επιλέξατε τα συγκεκριμένα κομμάτια;
Η αλήθεια είναι ότι η επιλογή των τραγουδιών ήταν δύσκολη διαδικασία. Κι αυτό διότι στη rock, υπάρχουν εκατοντάδες πανέμορφα τραγούδια και μουσικές. Θα μπορούσα να συμπεριλάβω άλλα 100 τραγούδια στο άλμπουμ αυτό, τα οποία αγαπώ εξίσου με αυτά τα οποία συμπεριλήφθηκαν. Τελικά επέλεξα εκείνα τα οποία ένιωσα περισσότερο να δένουν αρμονικά και να ταιριάζουν με τα ηχοχρώματα της κιθάρας.
Η δισκογραφία, όπως την είχαμε γνωρίσει στα προηγούμενα χρόνια, μάλλον καταρρέει. Ποια βλέπετε να είναι η διάδοχη κατάσταση και τι είναι αυτό που σας κάνει να κυκλοφορείτε σήμερα έναν καινούργιο δίσκο;Αυτή είναι μια μεγάλη αλήθεια Η δισκογραφία όπως την ξέραμε τις προηγούμενες δεκαετίες δεν υφίσταται πια Οι πωλήσεις δίσκων έχουν μειωθεί δραματικά και οι δισκογραφικές εταιρείες σπανίως χρηματοδοτούν νέα άλμπουμ. Η διάδοχη κατάσταση σίγουρα έχει να κάνει με το διαδίκτυο και τις ζωντανές εμφανίσεις Εγώ σε αυτό το σκέλος έχω σταθεί τυχερός για δύο λόγους. Πρώτον διότι το είδος της μουσικής με το οποίο ασχολούμαι διατηρεί ακόμα σε μεγάλο βαθμό τους «ρομαντικούς» ακροατές οι οποίοι εξακολουθούν ενάντια στους καιρούς να αγοράζουν cd. Και δεύτερον διότι φέτος ξεκίνησα μια καινούργια συνεργασία με τη δισκογραφική εταιρεία POLYMUSIC και τον παραγωγό Βίκτωρα Πολυδώρου. Η στήριξη, η εμπιστοσύνη και η αγάπη που αισθάνομαι από τους ανθρώπους της εταιρείας είναι πραγματικά πολύ έντονη. Και είναι πραγματική «ευλογία» σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς για τη μουσική βιομηχανία, να περιβάλλεσαι από τέτοιους συνεργάτες.
Τα sites κοινωνικής δικτύωσης (facebook, myspace, twitter) έχουν φέρει επανάσταση και στον χώρο της διάδοσης της μουσικής. Τα χρησιμοποιείτε; Πόσο σας έχουν βοηθήσει; Έχετε λογαριασμό σε κάποιο από αυτά; Τον διαχειρίζεστε ο ίδιος;
Ναι τα χρησιμοποιώ. Ιδίως το facebook, οπού διατηρώ τρία προσωπικά προφίλ και μια σελίδα θαυμαστών η οποία αριθμεί πάνω από 23.000 άτομα. Με έχει βοηθήσει πραγματικά πολύ και φυσικά εγώ είμαι ο διαχειριστής διότι το ζητούμενο είναι η αληθινή επικοινωνία με τους φίλους ακροατές. Ζούμε σε εποχές κατά τις οποίες υπάρχει έντονα η ανάγκη για τους καλλιτέχνες να έρθουν όσο πιο κοντά γίνεται με το κοινό τους.
Η καλλιτεχνική δράση, όταν είναι συνδεδεμένη με το βιοπορισμό, μπορεί να είναι ανεπηρέαστη;
Ναι, βιοπορίζομαι αποκλειστικά από τη μουσική. Χωρίς φυσικά να έχω πλουτίσει από αυτή, μπορώ να πω ότι ζω άνετα και με καλή ποιότητα από τη δουλειά μου. Αυτό φυσικά είναι αποτέλεσμα δεκάδων χιλιάδων ωρών μελέτης και πειθαρχίας. Τίποτα δεν είναι στρωμένο με ροδοπέταλα και θέλει μεγάλο αγώνα και πάρα πολλή μελέτη, ώστε κάποιος μουσικός να μπορεί να ζει άνετα από τη μουσική. Σίγουρα δεν μπορεί η καλλιτεχνική δράση να μείνει εντελώς ανεπηρέαστη Πάντα θυμάμαι την περίοδο όπου ήμουν μαθητής κιθάρας και ο ρομαντισμός ήταν στο ζενίθ. Τότε, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν το πώς θα βελτιώσω την τεχνική μου και την ερμηνεία μου.
Μπορεί η τέχνη να «ζεστάνει» τις καρδιές των ανθρώπων σε αυτούς τους καιρούς που διανύουμε; Ποιος ο ρόλος της τέχνης σε καιρούς κρίσης;Ο ρόλος της τέχνης και ειδικά της μουσικής σε τέτοιες περιόδους, είναι καταλυτικός. Η μουσική πάντα αποτελούσε και πάντα θα αποτελεί βάλσαμο για την ψυχή των ανθρώπων.
Παραδίδετε μαθήματα κιθάρας; Αν κάποιος ενδιαφέρεται, που μπορεί να σας βρει;
Έχω αποκλειστική συνεργασία με ένα πολύ οργανωμένο και ξεχωριστό ωδείο. Το Πυθαγόρειο ωδείο στην Άνοιξη. Εκεί λοιπόν μπορεί κάποιος να με βρει και αφού κλείσουμε πρώτα κάποιο ραντεβού και νιώσω την αγάπη, τη θέληση και την αποφασιστικότητα εκ μέρους του να «μπει» στο μαγικό κόσμο της κιθάρας και να δημιουργήσουμε μια διαχρονική σχέση, τον αναλαμβάνω με χαρά.
Ποιο τραγούδι ελληνικό ή (και) ξένο σας έχει «κολλήσει» αυτό τον καιρό;
Ένα τραγούδι το οποίο ακούω συχνά τώρα τελευταία είναι το «The Show Must Go On» των Queen. Με την ανεπανάληπτη ερμηνεία του Freddie Mercury λίγους μήνες προτού φύγει πρόωρα από τη ζωή. Κομμάτι το οποίο έχω συμπεριλάβει και στο «Rock Of My Soul».
Μελλοντικά σχέδια; Θα παρουσιάσετε κάπου ζωντανά τον καινούργιο δίσκο;
Θα ξεκινήσω από τον Απρίλιο και θα συνεχίσω καθ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού μεγάλη περιοδεία στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, παρουσιάζοντας το νέο άλμπουμ. Στην Αθήνα θα εμφανιστώ στο Half Note Jazz Club στις 8 και 9 Απριλίου.
Ποιο «σχήμα» ή συναυλία επισκεφτήκατε τελευταία;
Τώρα τελευταία παρακολούθησα την παράσταση του φίλου μου Λαυρέντη Μαχαιρίτσα στο Ζυγό. Πάντα απολαμβάνω να τον ακούω. Είναι κατά τη γνώμη μου ένας τεράστιος καλλιτέχνης. Κάναμε μαζί πολλές συναυλίες στο παρελθόν και ήταν για μένα πάντα απολαυστική εμπειρία να βρισκόμαστε μαζί επί σκηνής. Σίγουρα θα συνεργαστούμε ξανά και στο μέλλον.
Ποια συναυλία δεν θα ξεχάσετε ποτέ;
Μια συναυλία που δε θα ξεχάσω ποτέ ήταν αυτή του Roger Waters στο Μιλάνο πριν 2 περίπου χρόνια, όπου παρουσίασε το θρυλικό «The Wall». Μια πραγματικά ανεπανάληπτη εμπειρία με εικόνες, ήχο και φώτα που σε συνέπαιρναν.
Σε ποια συναυλία θα θέλατε να πάτε και δεν έχει τύχει έως τώρα;
Θέλω να παρακολουθήσω κάποια συναυλία του Elton John, του Robbie Williams και του Stevie Wonder.
Έχετε ακόμα την πρώτη σας κιθάρα; Πόσες κιθάρες έχετε και ποια είναι η αγαπημένη σας;
Όχι δεν την έχω! Την είχα πουλήσει στα 18 μου για να αγοράσω κάποια καλύτερη. Έχω τρείς κιθάρες. Η αγαπημένη μου φυσικά είναι αυτή με την οποία εδώ και πολλά χρόνια εμφανίζομαι στις περισσότερες συναυλίες. Μια Jose Ramirez του 1976.
