Την Παρασκευή και το Σάββατο παίζει στο Gagarin ο Διονύσης Σαββόπουλος. «Δεν έχω πάει ούτε μία φορά εκεί» έλεγε την Πέμπτη στον Χρήστο Μιχαηλίδη, στο «Δεύτερο Πρόγραμμα». Ε, βέβαια, που να προλάβει από τα Μέγαρα και τις δεξιώσεις. Έρχεται στο Gagarin λοιπόν, το κλαμπ το οποίο για ένα διήμερο θα αποτελέσει την κολυμπήθρα του Σιλωάμ που θα ξεπλύνει τις αμαρτίες παλιών, αριστερών, ρόκερ. «Εάν το σύστημα δεν αυτοκαθαρθεί, τότε θα έχουμε έκρηξη» είπε ο Σαββόπουλος στο Lifo. Το σύστημα όμως είναι (και) αυτός, αλλά δεν βλέπω από μεριάς του την παραμικρή διάθεση αυτοκάθαρσης.
Το e-tetRadio σας προσφέρει διπλές προσκλήσεις για τις συναυλίες του Διονύση Σαββόπουλου. Να τον δείτε κι εσείς live, ανεξαρτήτως αν συμφωνείτε ή όχι με όλα αυτά που αναφέρουμε εδώ. Στείλτε μας ένα mail στο [email protected] γράψτε στο subject τη λέξη Διονύσης και μπείτε στην κλήρωση.
«Οι της ηλικίας μου, αλλά νομίζω και ο περισσότερος κόσμος» συνεχίζει στην ίδια συνέντευξη, «απευχόμαστε κάτι τέτοιο γιατί σε αυτές τι περιπτώσεις επικρατεί το χειρότερο, το πιο κάφρικο. Αλλά, βέβαια, δεν θα την αποφύγουμε, αν συνεχίσουμε έτσι. Βλέπεις, οι πολιτικοί, αντί να ασχοληθούν με την ουσία, ασχολούνται με κάτι μικροπράγματα, κάτι μικροκομματικά, και ο κόσμος νιώθει την τραγωδία μέσα του, αλλά δεν θέλει να την ομολογήσει στον εαυτό του. Προτιμά να ψευτοξενοιάζει, έχοντας κάποιες ελπίδες, κάποιες προσδοκίες. Το δε πολιτικό σύστημα δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να διαχειρίζεται αυτές τις προσδοκίες. Γιατί, κατά τα άλλα, ούτε συγχωνεύσεις έγιναν, ούτε ιδιωτικοποιήσεις, ούτε το Δημόσιο ελαφραίνει. Δεν θα φορτωθούμε τις ευθύνες των πολιτικών που μας έφεραν εδώ. Ούτε όμως μπορούμε να χρεώσουμε στους πολιτικούς τις δικές μας ευθύνες. Και εμείς έχουμε ευθύνες. Ζούσαμε πάνω από τις δυνάμεις μας. Οι τράπεζες έπαιρναν την κυρα-Άσπα και ανοήτως της έδιναν κάρτες. Ο άλλος ήθελε να διορίσει το παιδί, ο άλλος να πάρει επιδότηση. Δηλαδή και αυτός που σε λαδώνει έχει ευθύνη, αλλά και εσύ που λαδώνεσαι». 
Λογική Θόδωρου Πάγκαλου ο Σαββόπουλος, «μαζί τα φάγαμε» και αυτός, αλλά είναι τα... άκρα που έχουν έρθει πιο κοντά. Ένας συστημικός καλλιτέχνης και άνθρωπος είναι εδώ και πολλά χρόνια ο «Νιόνιος». Απλώς, τώρα, βρήκε ευκαιρία να παίξει σε έναν ροκ χώρο μήπως και θυμηθεί κάτι από τον ένδοξο εαυτό του. Στη συνέχεια θα επιστρέψει στις παρέες του στα ακριβά εστιατόρια με την ελίτ του πολιτικού και επιχειρηματικού κόσμου, θα συνεχίσει τις διδαχές και τα κηρύγματα στις συνεντεύξεις του, θα θεωρεί πως δεν τον καταλάβαμε τον Γιώργο Παπανδρέου και άλλα πολλά, εξόχως επαναστατικά. Εντάξει, επαναστάτης δεν το παίζει ο Σαββόπουλος, να είμαστε δίκαιοι. Αλλά δεν γράφει και μουσική πολλά χρόνια τώρα, εξαργυρώνει τη δόξα του παρελθόντος σε μία εποχή που χαρακτηρίζεται από αναμασήματα. Γιατί να ξεχωρίσει αυτός; Θα πάω την Παρασκευή στο Gagarin όμως, για τα... τραγούδια. Αξεπέραστα και μοναδικά. Αλλά, άραγε, ο καλλιτέχνης είναι μόνο το έργο του;
(Δεν γνωρίζω το όνομα του φωτογράφου της πρώτης, χαρακτηριστικής, φωτογραφίας που δείχνει τον Σαββόπουλο μαζί με τον Πατριάρχη ώστε να το αναφέρω - συγγνώμη).
