
Για το ραδιόφωνο της «Athens Voice» γράφει στο editorial του αυτή την εβδομάδα ο Φώτης Γεωργελές. «Όταν είχε κυκλοφορήσει η Athens Voice είχαμε πει ότι θα συμπληρωθεί με ένα ραδιόφωνο» λέει. «Δεν γίνεται Φωνή της Αθήνας χωρίς έκφραση στα ερτζιανά. Δέκα χρόνια τώρα, παρακολουθώ την κατάρρευση άναυδος. Συναλλαγή, ημιπαρανομία, διαπλοκή, εκατομμύρια. Θα μου πεις, υπάρχει καμία διαβεβαίωση ότι μια ραδιοφωνική Athens Voice θα ήταν βιώσιμη; Πιθανόν, γιατί το μόνο ανταγωνιστικό προϊόν που θα είχε θα ήταν το περιεχόμενό της. Αλλά και βιώσιμη να μην ήταν, θα δοκίμαζαν άλλοι, οι επόμενοι, θα υπήρχε ανανέωση, νέες επενδύσεις, νέες απόπειρες, αποτυχίες, επιτυχίες, προσπάθειες. Αντί γι αυτό, χρόνια ολόκληρα υπάρχει μόνο συναλλαγή, κέρδη χωρίς παραγωγή, διόδια στο κομματικό σύστημα. Η συνταγή, δηλαδή, που οδήγησε στην καταστροφή ολόκληρη τη χώρα».
Το ραδιόφωνο της «Athens Voice» δεν προχώρησε ποτέ, όπως κι εκείνο του «Protagon», επίσης. Δεν ξέρω βέβαια αν αυτά τα δύο επιτυχημένα ΜΜΕ θα μπορούσαν να κάνουν τώρα κάτι μαζί ή και σε συνδυασμό, πιθανότατα, με τον «Αθήνα 9.84». Λέω τώρα εγώ, μην το λαμβάνετε και τοις μετρητοίς αυτό...
Πάντως, πίστευα και συνεχίζω να πιστεύω ακόμα, το είχα πει άλλωστε και στον Κώστα Γιαννακίδη που το έτρεχε τότε, πως ένα ραδιόφωνο του «Protagon» ή και της «Athens Voice» κατ' επέκταση θα γνώριζε μεγάλη επιτυχία.

Διαβάζοντας το editorial του Φώτη Γεωργελέ θυμήθηκα μία συνέντευξη που είχα κάνει στην «Ελευθεροτυπία» με τον Στέφανο Τσιτσόπουλο για το... ραδιόφωνο της «Athens Voice». Δημοσιεύτηκε το Σάββατο 16 Μαΐου 2009.
«Έναν χρόνο αναζητούσαμε συχνότητα» μου έλεγε τότε ο Στέφανος Τσιτσόπουλος, υπεύθυνος προγράμματος του «Η φωνή της Αθήνας», όπως θα λεγότανε ο σταθμός. Αποκάλυψε δε και τον προσανατολισμό του: «Θα αποτελούμε ένα μεγάλο μουσικό ραδιόφωνο. Θα θυμίζουμε στο στιλ τον παλιό ΚΛΙΚ FM και στα πικ-απ θα βρίσκονται σοβαροί παραγωγοί, γνώστες του αντικειμένου, που θα μπορούν να παίξουν από Βιβάλντι μέχρι Metallica χωρίς κανέναν ενδοιασμό».
Το ρεπορτάζ συνεχιζότανε ως εξής:
«Διευθυντής του θα είναι ο Φώτης Γεωργελές, ο οποίος παλιότερα υπέγραφε στον Ταχυδρόμο με το (αμιγώς ραδιοφωνικό) ψευδώνυμο Α 112. Και στο πρόγραμμά του θα συμμετέχουν οι περισσότεροι από τους συντάκτες του free press. Η Μυρτώ Κοντοβά λόγου χάριν, κάθε βράδυ 2 με 4, θα συνομιλεί ζωντανά on air με τους ακροατές για ζητήματα προσωπικής, σεξουαλικής δηλαδή, φύσεως. Ενώ οι "Φωνές της πόλης" του Γιάννη Νένε θα παίζουν διάσπαρτες στο πρόγραμμα. Εκπομπές αναμένεται να κάνουν ακόμα οι δύο Τζιχάντ (Αγγ. Τσέκερης και Γ. Κυρίτσης), ο Μάκης Μηλάτος, ενώ παίζουν δυνατά και ονόματα όπως εκείνα του Γρηγόρη Ψαριανού και του Τζίμη Πανούση. Ενδιαφέρον ακούγεται το όλο εγχείρημα κρίνοντας και από τα πρόσωπα που θα συμμετέχουν. Μένει να δούμε βέβαια πόσο εύκολα όλοι αυτοί θα εγκαταλείψουν τους ραδιοσταθμούς που βρίσκονται τώρα. "Θα έχουμε και πολλά νέα παιδιά στο πρόγραμμά μας" επισημαίνει ο Στέφανος Τσιτσόπουλος που θα κάνει εκπομπές, ψηφιακά, κατευθείαν από τη Θεσσαλονίκη. "Δεν μας ενδιαφέρει άλλωστε και τόσο η παλιά φρουρά"». Ο Στέφανος Τσιτσόπουλος αποκάλυπτε επίσης το προχωρημένο των συζητήσεων με τους ιδιοκτήτες τριών συχνοτήτων και έδινε ως ημερομηνία έναρξης του νέου ραδιοφώνου, το Σεπτέμβριο του 2009. Όλα αυτά, δυστυχώς, παρέμειναν σχέδια επί χάρτου.
Άσχετο: Ο Δημήτρης Φύσσας έγραψε ξανά στην Athens Voice για τον «Αθήνα 9.84» γλείφοντας και πάλι το διευθυντή του στο δημοτικό ραδιόφωνο, τον Τάκη Καμπύλη. Διαβάστε εδώ, ούτε επί χούντας δεν δημοσιεύονταν τέτοιοι ύμνοι. Δεν μου κάνει εντύπωση, δεν περίμενα κάτι διαφορετικό από τον κ.Φύσσα.
Ωστόσο μου κάνει εντύπωση η στάση του Φώτη Γεωργελέ, ενός αποδεδειγμένα δημοκρατικού ανθρώπου (και διευθυντή). Είναι άλλο να αφήνεις τους συντάκτες σου να γράφουν ελεύθερα τη γνώμη τους (όπως πράγματι συμβαίνει στην Athens Voice) και άλλο να τους επιτρέπεις να εκθειάζουν άλλα ΜΜΕ στα οποία συνεργάζονται (αυτοί). Θυμάμαι μία φορά που συνέβη κάτι αντίστοιχο στην Ελευθεροτυπία, επί Σεραφείμ Φυντανίδη. Ένας συντάκτης σχολίασε ένα ραδιόφωνο στο οποίο δούλευε εκείνη την εποχή. Ο Φυντανίδης λοιπόν, από τις σπουδαίες μορφές της έντυπης δημοσιογραφίας στον τόπο μας, έγινε έξαλλος. Και ήθελε μέχρι και να τον διώξει τον συγκεκριμένο συντάκτη από την εφημερίδα. Θα μου πείτε φυσικά πως ο κάθε διευθυντής έχει το δικό του τρόπο. Σωστά. Απλώς το επισημαίνω και περιμένω με αγωνία το νέο, υπέρ Τάκη Καμπύλη, κείμενο-ύμνο του κ.Φύσσα.