Το βιβλίο της Μέμης Κατσώνη (Ο Λένιν στον Άγιο Αντώνιο / Γαβριηλίδης, 2012) όπως ίσως θυμάστε από αυτήν εδώ τη στήλη (στις 18 Ιανουαρίου του τρέχοντος έτους) πήρε όχι μόνο θετικό πρόσημο αλλά και τα εύσημα διότι κατάφερε να μεταφέρει επί χάρτου την ελληνική πραγματικότητα με μια σπάνια ευθυκρισία. Μερικές ερωτήσεις προς αυτήν ήταν λοιπόν αυτονόητες...
Θα ήθελα να σας κάνω μια ερώτηση η οποία μπορεί να σας φανεί ελαφρώς ρηξικέλευθη. Υπήρξε κάποια στιγμή που φοβηθήκατε ή αμφιβάλατε περί του τίτλου του βιβλίου; Μήπως δηλαδή η παρουσία του ονόματος του Λένιν αποδιώξει μερικούς αναγνώστες;
Το αντίθετο. Πίστεψα πως εύκολα καρφώνεται στη μνήμη τέτοιος τίτλος. Δεν μου πέρασε στιγμή απ' το μυαλό πως θα χάσω αναγνώστες αλλά σίγουρα σκέφτηκα πως μπορεί να κερδίσω κάποιους από σπόντα.
Πόσο δύσκολο είναι να αποφύγει ένας άνθρωπος όπως εσείς που είστε επιμελήτρια κειμένων το στιλιστικό διαφόρων συγγραφέων μιας και αποτελούν το μόνιμο τέμπλο ενασχόλησης του;Γιατί να το αποφύγω;
Είστε ικανοποιημένη μέχρι στιγμής από την αποδοχή του βιβλίου; Δεν εννοώ μόνο την εμπορική του κίνηση αλλά και την όποια στιγμή επαφής με κάποιον αναγνώστη που σας έκανε εντύπωση...
Είμαι πανευτυχής. Πολλά μου έκαναν εντύπωση και η δική σας ανταπόκριση, πρώτη πρώτη. Ανταπόκριση στο μήνυμα που φαίνεται πως ταξίδεψε στο μπουκάλι (αν και η λέξη μήνυμα έχει ανακριβές βάρος). Δεν έχω ιδέα πώς πάει εμπορικά, φοβάμαι ή απλώς αποφεύγω να ρωτήσω. Όσο για στιγμή επαφής, παράδειγμα: μια κυρία από την Κρήτη, έχει απομνημονεύσει κομμάτια και ζαλίζει μ' αυτά τα εγγόνια της (επιβεβαιώνεται από τα εγγόνια, δίδυμα ετών 8). Όλα με εκπλήσσουν ευτυχώς.
Σε ποιο σημείο πρέπει να σταματά ο συγγραφέας τη συναισθηματική του εμπλοκή με το περιεχόμενο των διηγημάτων / ιστοριών του ώστε να μπορέσει να καταγράψει με ψυχραιμία αυτό που ζουν οι ήρωες του;
Έλα ντε! Μπαίνεις στην κατάψυξη ακριβώς για να αντέξεις την απόψυξη. Τι θα κάναμε χωρίς τις αντιφάσεις;
Θα έλεγε κάποιος ότι προχωράτε / βαδίζετε πολύ μέσα στην πόλη και παρατηρείτε. Είναι σωστή αυτή η κρίση ή στηριχθήκατε κατά το ήμισυ σε παραφθορές ιστοριών που έχτε ακούσει και σε μεταπλάσεις τους μέσω της έμπνευσης σας;
Σαφέστατα κλέβω. Εντός και εκτός πόλεως και πλανήτη. Κι εκεί που το δηλώνω (Μάραμπαρ, Τελευταία Συνάντηση, και... και... και για παράδειγμα στον ίδιο το Λένιν = Σταύρωση, Ιστορία του Ζωολογικού Κήπου) κλπ. Αφήνω φυσικά αναπόφευκτα τα δακτυλικά μου αποτυπώματα μετά φόβου και πάθους και ελπίζω στη σύλληψη, γενικώς.
Βρίσκεστε ήδη στην επεξεργασία /γράψιμο κάποιου καινούργιου βιβλίου;
Ναι, δώσε θάρρος στο χωριάτη...
Τώρα που έχει εκδοθεί το βιβλίο υπάρχουν στιγμές που έχετε αμφισβητήσει κάτι από το περιεχόμενο του; Θα αλλάζατε κάτι;
Πολλά αλλά δεν σας λέω ποια.
