Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, χωρίς ιδιαίτερη ραδιοφωνική επικαιρότητα. Αλλά με ωραίους ύμνους. Και καλοκαιρινό καιρό. Πολλά χρόνια έχει να κάνει τόσο υψηλές θερμοκρασίες, τέτοιες μέρες. Στις θάλασσες θα τη βγάζουμε τα μεσημέρια (με τα ακουστικά στα αυτιά). Και το βράδυ απόψε, μια και εκκλησία δεν πάμε, θα συντονιστούμε στα ραδιόφωνα για να ακούσουμε το μοναδικό Αι γενεαί πάσαι:
Αι γενεαί πάσαι, ύμνον τη Ταφή Σου, προσφέρουσι Χριστέ μου.
Καθελών του ξύλου, ο Αριμαθείας, εν τάφω Σε κηδεύει.
Μυροφόροι ήλθον, μύρα σοι, Χριστέ μου, κομίζουσαι προφρόνως.
Δεύρο πάσα κτίσις, ύμνους εξοδίους, προσοίωμεν τω Κτίστη.
Ούς έθρεψε το μάννα, εκίνησαν την πτέρναν, κατά του ευεργέτου.
Ιωσήφ κηδεύει, συν τω Νικοδήμω, νεκροπρεπώς τον Κτίστην.
Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου Τέκνον, πού έδυ σου το κάλλος;
Υιέ Θεού παντάναξ, Θεέ μου πλαστουργέ μου, πώς πάθος κατεδέξω;
Έρραναν τον τάφον αι Μυροφόροι μύρα, λίαν πρωί ελθούσαι.
Ω Τριάς Θεέ μου, Πατήρ Υιός και Πνεύμα, ελέησον τον κόσμον.
Ιδείν την του Υιού σου, Ανάστασιν, Παρθένε, αξίωσον σους δούλους.
Είναι ωραία (και θλιμμένη, κάπως) η Μεγάλη Εβδομάδα και ιδίως η Μεγάλη Παρασκευή. Κατανυκτική και με συναίσθημα. Και φέτος θα έχουμε στο νου μας και τον Λευτέρη Βογιατζή. Έφυγε χθες το βράδυ από τη ζωή. Η Ναταλί Χατζηαντωνίου έγραψε για τη Μεγάλη Πέμπτη ενός Ανορθόδοξου. Τεράστια απώλεια για το θέατρο λένε αυτοί που ξέρουν.
Αλλά φέτος θα έχουμε στο νου μας και την ΑΕΚ. Πως το είχε πει ο οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας: «Η ΑΕΚ είναι κυρίως ιδέα. Και αι ιδέαι δεν αποθνήσκουν».
Και ο Λουδοβίκος των Ανωγείων έστειλε στην Εφημερίδα των Συντακτών έναν ύμνο για την ΑΕΚ. Ιδού, αυτούσιος: «Τα δάκρυα των φίλων της ΑΕΚ είναι δάκρυα ερωτευμένων, εκείνων που είχαν και έχασαν! Ο Αδης μόνο μια φορά άνοιξε τις πύλες του: στα δάκρυα του Ορφέα όταν η αγαπημένη του Ευρυδίκη κατέβηκε τα σκαλιά του. Το συναισθηματικό τράνταγμα στο στήθος από το λυγμό του Νεστορίδη, ας γίνει η αρχή της ανακάλυψης του αγνού και βαθύτερου εαυτού του φιλάθλου. Μια ποιότητα που αξίζει από πάντα στην προσφυγοπούλα, που λυπημένη και περήφανη ακούει σιωπηλά τα παραμιλητά των νέων παιδιών της. Αυτή η πτώση που κίνησε το θρήνο σιγά-σιγά, θα γλυκάνει τις καρδιές και θα έχει την ανάστασή της ο Ικαρος εξυψώθηκε με την πτώση του. Η καθαρότητα και η περήφανη στάση του Δέλλα ας γίνουν σημαία για κείνους που ξέρουν να αγαπούν στα δύσκολα. Το πάθος ας περιμένει. Με ιαχές θα γιορτάσουν οι εξέδρες στην ώρα τους, τότε που το κίτρινο του φεγγαριού με το μαύρο της νύχτας θα καλούν να σηκώσουμε τα βλέμματα ψηλά».
Μεγάλη Παρασκευή σήμερα, μία από τις πιο όμορφες ημέρες του χρόνου...
