ΤΟ ΜΑΚΑΒΡΙΟ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΤΕΝ

ΤΟ ΜΑΚΑΒΡΙΟ ΚΑΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟ ΤΕΝ

Aπό τον Nick Cave μέχρι και την... ΑΕΚ!



Video failed to kill Storm
Μία εβδομάδα γεμάτη με θανάτους σημαντικών ανθρώπων, αλλά και άλλων που με κάποιο τρόπο σημάδεψαν στιγμές από τις ζωές μας περνάει βαριά από πάνω σου. Έτσι, στις 18 Απριλίου δημοσιοποιήθηκε λίγο αργότερα- πέθανε ο δημιουργός των εξωφύλλων των Pink Floyd, του Peter Gabriel, των Muse και πολλών άλλων μουσικών, κυρίως από το χώρο του προοδευτικού, όπως βαφτίστηκε στα 70's, rock. Ιδρυτής της εταιρίας Hipgnosis και αργότερα των δικών του Storm Studios. Τα εξώφυλλα του Dark Side Of The Moon και του Houses Of The Holly των Led Zeppelin κόσμησαν ουκ ολίγους τοίχους εφήβων και όχι μόνο, στις δεκαετίες του '70 και του '80.



I touch myself
Όχι εγώ, μην παρεξηγηθώ. Ο λόγος για την αυστραλέζα Chrissy Amphlett των Divinyls, η οποία πέθανε ανήμερα της επετείου της χούντας στην Ελλάδα, 21η Απριλίου, δηλαδή. Αδικημένη, μάλλον, από την επιτυχία του I Touch Myself πέρασε περισσότερο ως σύμβολο του σεξ για τη δεκαετία του 80, παρά ως ηθοποιός και μουσικός. Κι η αλήθεια είναι ότι και στους τρεις ρόλους ήταν πολύ καλή. Ως ηθοποιός έπαιξε στο θέατρο δίπλα στον Russell Crowe στο μιούζικαλ Blood Brothers, ενώ υποδύθηκε τη Judy Garland στο The Boy from Oz. Ως μουσικός, ευτύχησε να δει το τραγούδι των Divinyls, Science Fiction, να επιλέγεται στα 30 σημαντικότερα αυστραλέζικα όλων των εποχών και ως σύμβολο του σεξ έκανε μια ολόκληρη γενιά να ιδρώνει με ένα μόνο τραγούδι.




Richie in heavens
Στις 23 Απριλίου μας αποχαιρέτησε για πάντα ο κύριος Freedom και opening act του Woodstock, Richie Havens. Προδομένος από την καρδιά του, ο Richie, θαυμαστής και φίλος του Dylan, άφησε πίσω του την κληρονομιά του παντρέματος της folk με τη soul και ενός από τα διασημότερα τραγούδια διαμαρτυρίας. Το Freedom δεν ήταν παρά ένας αυτοσχεδιασμός επάνω στο Motherless Child.




Εκεί, εκεί στη Β Εθνική
Πολύ κλάμα στο e-tetRadio. Απαρηγόρητος ο Δημήτρης Κανελλόπουλος. Η ΑΕΚ στη Β Εθνική. Καθημερινά, περνάει ώρες στο youtube παρακολουθώντας τα περασμένα μεγαλεία με Παπαϊωάννου, Θωμά Μαύρο και... υποψιάζομαι και Μπάγεβιτς (στα μεταμεσονύκτια)! Στείλτε του τα συλλυπητήρια και λίγα λόγια ψυχολογικής στήριξης στο e-mail του. Το Ten του αφιερώνει το κλασικό...




Σουρεαλιστικά ταγκό
Το τραγουδάκι της εβδομάδας. Το όνομα Tango With Lions σίγουρα ακούγεται πολύ οξύμωρο και σουρεαλιστικό. Πίσω του, όμως, κρύβει μία ευαίσθητη ελληνίδα τραγουδοποιό, την Kat (κατά κόσμον Καίτη Παπαχρήστου). Το δεύτερο άλμπουμ τους (της) με τίτλο A Long Walk κυκλοφόρησε αυτή την εβδομάδα και το συστήνω ανεπιφύλακτα. Η ατμόσφαιρα, κινηματογραφική, θηλυκή, ερωτική με ένα ανεπαίσθητο ρομαντισμό να ξεπηδά μέσα από κάθε νότα και κάθε συλλαβή από τη φωνή της Kat. Το ελληνικό αγγλόφωνο rock στα καλύτερά του.




Χρόνια Πολλά Μνημόνιο
Τρία χρόνια μνημόνιο κλείσαμε στις 23 τρέχοντος. Τρία χρόνια από την εικόνα του Γιωργάκη επί σκάφους με φόντο το Καστελλόριζο να αναγγέλλει τη «σωτηρία» μας μέσω του θανάτου μας. Τρία χρόνια μνημόνιο, τρία χρόνια τρόικα, τρία χρόνια μελαγχολίας που κάποιοι θέλουν να βαφτίσουν αναγέννηση μέσα από τις στάχτες. Εικόνα που φέρνει στο μυαλό και φοίνικες από άλλες εποχές κι οι επέτειοί τους απέχουν μόλις δύο ημέρες. Σύμπτωση; Θα ρωτούσε κι ο συνωμοσιολόγος και θα επεσήμαινε κι ο σημειολόγος. Εμείς, όμως, σε πείσμα...





Ο Τρικέρης
Αύριο Σάββατο οι Active Member εμφανίζονται στο Βοτανικός Live Stage. Την Τρίτη που μας πέρασε, ο B. D. Foxmoor γιόρτασε κι αυτός τα τρία χρόνια μνημονίου προσφέροντάς μας δύο στιχουργήματα αφιερωμένα στην τρικομματική κυβέρνηση που την ονόμασε Τρικέρη και στον GP κατά κόσμον ΓΑΠ. Όσοι δεν τα έχετε διαβάσει θα τα βρείτε εδώ.




Της πατρίδος μου η σημαία...
Έχει χρώμα γαλανό.  Και φοριέται πολύ τελευταίως. Σε εσώρουχο, σε μαγιώ, σε μανδύα, σε «χαλί γίνομαι να με πατάς», σε μάσκα, σε κουκούλα. Μόνο μη την κατεβάσεις από τον ιστό της. Θέλεις να ράψεις; Αγόρασε μία απ' την οδό Αθηνάς να τονώσεις λίγο και την αγορά. Κι αν έχεις και τη στόφα του μεγάλου καλλιτέχνη την κάνεις και medley με την τρικολόρ.





Nick strikes not once...
Θαρρείς και το χαμηλότονο του τελευταίου του άλμπουμ δεν τον ικανοποίησε και τον ίδιο, ο Nick άρχισε να... διαρρέει ηχογραφήσεις του που έμειναν εκτός του Push The Sky Away και ακούγοντάς τες αντιλαμβάνεσαι το γιατί. Παλιοί, γνωστοί Bad Seeds, πριν το βιολί του Warren Ellis κυριαρχήσει στην ατμόσφαιρά τους. Πριν λίγες ημέρες μας παρέδωσε το Animal X ενώ είχε προηγηθεί και το ελληνικότατο Lightning Bolts με τα συναισθήματά του βλέποντας από την τηλεόραση τις συγκεντρώσεις και τα επεισόδια στην Αθήνα.






Space Blanket
Πλησιάζει κι η συναυλία των Depeche Mode (10 Μαΐου). Κι επειδή μ' αυτήν ασχοληθήκαμε νωρίτερα τώρα επανέρχομαι λόγω του opening act που είναι ένα πολύ ιδιαίτερο ελληνικό ηλεκτρονικό σχήμα και επιτέλους κάτι που ταιριάζει και με το main act. Τους είδα για πρώτη φορά ζωντανά στο φεστιβάλ της Ζήρειας (ιδιαίτερη εμπειρία καθώς είναι το μόνο που γίνεται σε χιονοδρομικό κέντρο) το περασμένο καλοκαίρι και ενθουσιάστηκα. Δεν ήταν το ένα μπουκάλι τσίπουρο που είχα καταναλώσει. Ήταν ότι παρά την υψηλή περιεκτικότητα αλκοόλ στον οργανισμό μου και το «γιατί κουνιέται έτσι η γη;» attitude κατάφεραν να με κάνουν να τους παρακολουθήσω μέχρι σχεδόν τις 4 το πρωί! Προσέξτε τους.