Τα δύο παιδάκια έβγαλαν με προσοχή την τσούχτρα από τη θάλασσα, χρησιμοποιώντας για «φορείο» ένα βατραχοπέδιλο. Εσκαψαν έναν λάκκο στην αμμουδιά και την ακούμπησαν μέσα.
Αφού της έψαλαν τον επιτάφιο στην παιδική διάλεκτο, την άφησαν εκεί να πεθάνει. Ο πατέρας των παιδιών τους είπε «μπράβο».
Στην κοπέλα που έκανε ηλιοθεραπεία δέκα μέτρα παραπέρα μαζί με τον φίλο της, μια όμορφη Αγγλίδα, δε άρεσε αυτό. Σηκώθηκε και πλησίασε την οικογένεια και ζήτησε, ευγενικά, να ξαναρίξουν τη μέδουσα στη θάλασσα.
«Δεν είναι σωστό να τη σκοτώσουμε», τους είπε.
Ο πατέρας σάστισε. Μολονότι γνώριζε αγγλικά, δεν καταλάβαινε το αίτημα της κοπέλας. Του φαινόταν αδιανόητο, σαν άγνωστη γλώσσα. Μετά από λίγο, όμως, αναγνώρισε το δίκιο της και μάλιστα τη χρησιμοποίησε ως παράδειγμα προς μίμηση για τα πιτσιρίκια: «Παιδιά μου, πρέπει να σεβόμαστε κάθε μορφή ζωής». Ηταν ένα χρήσιμο μάθημα και για τον ίδιο. Το αποδέχθηκε με ευγένεια.
Η τσούχτρα επέστρεψε στη θάλασσα. Δεν είχε τρόπο να δείξει την ευγνωμοσύνη της, αλλά έκανε κι ένα λάθος. Αντί να απομακρυνθεί γρήγορα από τα βάρβαρα δίποδα, έμεινε να τσαλαβουτάει στα ρηχά.Η καλοβαλμένη 50άρα που λιαζόταν στην παραδιπλανή ομπρέλα μαζί με την ξινισμένη κοράκλα της και κάτι άλλους συγγενείς κυριεύτηκε ξαφνικά από ένθεη μανία. Πλησίασε την ανυποψίαστη Αγγλίδα με το ζωνάρι λυμένο. «Are you crazy? Are you crazy? What are you doing? It will kill our children»!
Πριν η ξένη κοπέλα συνέλθει από την έκπληξη, είδε την άμοιρη τσούχτρα να προσγειώνεται ξανά στη ζεστή άμμο. Η οργισμένη κυρά άρπαξε ένα φτυάρι και άλλαξε τον αδόξαστο στο ζωάκι, σαν να είχε απέναντί της Πακιστανό λαθρομετανάστη.
Η Αγγλίδα διαμαρτυρήθηκε και βρήκε άσχημο μπελά, όπως και ο Βραζιλιάνος φίλος της. Η βλαχάρα με το φτυάρι βρήκε ρυθμό και ήταν πια ασυγκράτητη.
Την αποκάλεσε, στη διαπασών, «ξεπλυμένη». Την αποκάλεσε «μ**νόψειρα». Την αποκάλεσε «πορνίδιο». Είπε στα ελληνικά κάτι για τη μάνα της, «που ποιος ξέρει κι αυτή πού ψωνίζεται». Εβρισε τον βραζιλιάνο στα πορτογαλικά και παραλίγο να φάει σφαλιάρες.
Όταν είδε εμάς να αναλαμβάνουμε ρόλο πυροσβέστη και να πιάνουμε συζήτηση με το ζευγάρι («μη της δίνετε σημασία, έτσι θα σκυλιάσει περισσότερο»), τα έβαλε μαζί μας. «Να πάτε να κάνετε πίπες στη Μέρκελ», μας πρότεινε.
Στο παραλήρημά της βρέθηκε χώρος για τον Αμαζόνιο, για τα πιράνχας, για «τους βρωμιάρηδες Αγγλους», για «τους μ*λάκες τους Ελληνες που όλα τα δέχονται και όλα τα καταπίνουν».
Όταν κατάλαβε ότι δεν είχαμε σκοπό να χαλάσουμε τη ζαχαρένια μας για το χατίρι της, βάλθηκε να τηλεφωνεί σε φίλους και γνωστούς και να καυχιέται μεγαλόφωνα για το κατόρθωμά της. «Ναι, η παλιοπ**τάνα, η κ*ριόλα, η άπλυτη, που ποιος ξέρει από πού τη μάζεψαν, της τάπα ένα χεράκι, μπλα μπλα μπλα μπλα». Μισή ώρα, ίσως και παραπάνω.Ωσπου μεταφέρθηκε στη διπλανή ταβέρνα, μαζί με τη σιωπηλή κουστωδία της. Η 15χρονη κοράκλα της ήθελε να ανοίξει η γη να την καταπιεί. «Την άλλη φορά να με αφήσεις σπίτι και να πάρεις μαζί τη Φιλιππινέζα», έλεγε στη μάνα.
Μείναμε πίσω για να ζητήσουμε συγγνώμη από το ζευγάρι και να καταθέσουμε τη ντροπή μας, εκ μέρους της χώρας που τους φιλοξενούσε.
«Μη φοβάστε, δεν πιστεύουμε ότι όλοι οι Ελληνες είστε σαν αυτή την κυρία», μας διαβεβαίωσαν η Σάρον και ο Πέδρο. «Αντιθέτως, όλοι μας φέρθηκαν υπέροχα όσες μέρες βρισκόμαστε στην Ελλάδα. Δεν έχουμε το παραμικρό παράπονο, θα ξανάρθουμε σε πρώτη ευκαιρία».
Μετά από λίγο, έφυγαν. Ηταν πια απόγευμα. Καλού κακού, τους ακολουθήσαμε με τα μάτια μας μέχρι που μπήκαν στο αυτοκίνητο. Η έξαλλη κυρία «της καλής κοινωνίας» έμοιαζε ικανή να τους στήσει ενέδρα στο πάρκινγκ. Ή να εξοντώσει με το φτυάρι της κανένα ενοχλητικό σκυλί που γαύγιζε.
Συνέβη την Κυριακή του Πάσχα, στη Φαλάσαρνα της βορειοδυτικής Κρήτης. Υποτίθεται ότι είναι μία από τις ομορφότερες ακρογιαλιές της Ευρώπης. Δεν είναι. Μία παραλία είναι ωραία όταν είναι ωραία και η εγχώρια πανίδα της. Και δεν εννοώ τις τσούχτρες.
