Βρήκα στο αρχείο μου ένα παλιό τεύχος του περιοδικού «01» του Στάθη Τσαγκαρουσιάνου («01», το καλύτερο ελληνικό περιοδικό ever;), τεύχος Μαϊου 1994. Πριν από 19 χρόνια ακριβώς δηλαδή. Και ανακάλυψα ένα ρεπορτάζ για τα media της εποχής, ένα εξασέλιδο για τα «100 πιο λερωμένα πρόσωπα και πράγματα» των media.
Ιδού μερικά αποσπάσματα για να δείτε κι εσείς πως στα ελληνικά ΜΜΕ, τίποτε δεν έχει αλλάξει αλλά και τίποτε δεν είναι όπως παλιά. Εννοείται πως δεν συμφωνώ (ή διαφωνώ) με όσα καταγράφω παρακάτω.
* Ο Γιώργος Τράγκας πληρώνεται για να ξερνάει.
* Οι επιχειρηματίες που μπαίνουν στα media για να κλείνουν καλύτερες τιμές στα (δημόσια) έργα τους.
* Οι 30 χιλιάδες καινούργιοι αναγνώστες των ΝΕΩΝ (μετά την προσφορά σπιτιού). Πάρε τούβλο να 'χεις. (σ.σ. Αντί για «τούβλο» μπορείτε να βάλετε όποια άλλη προσφορά θέλετε, «κουπόνια για σούπερ-μάρκετ» ας πούμε).
* Οι 30 χιλιάδες αναγνώστες του Ciao. (σ.σ. Οι 70 χιλιάδες αναγνώστες του Hello σήμερα).
* Η κριτική επίθεση του Δημήτρη Δανίκα σ' όσους δεν του λένε καλημέρα.
* Το κακό σήμα του Τρίτου Προγράμματος στο 80% της Αθήνας. Το γεγονός ότι και ν' ακουγόταν το Τρίτο, κανείς δεν θα το άκουγε.
* Το εντελώς καμπούκι χαμόγελο της Φωτεινής Πιπιλή. (σ.σ. Δημοσιογράφος που έγινε πολιτικός Νο 1).
* Τα μίζερα γραφεία των ελληνικών εφημερίδων. Τα μικρόψυχα σούσουρα στους διαδρόμους.
* Το ιλιγγιώδες styling του Πάνου Παναγιωτόπουλου. Κάτι ανάμεσα σε ροκοκό και κοκορώδες. (σ.σ. Δημοσιογράφος που έγινε πολιτικός Νο 2).
* Το φαρμακωμένο στύμμα του Ηλία Κανέλλη.
* Η βλακεία των περισσότερων διαφημίσεων.
* Ο νευρόσπασμος συγχρονισμός Mega-Antenna - ταύτιση κόρης και πεθαμένης μάνας.
* Ο πρωρωμένος ανθρωπισμός του Κώστα Χαρδαβέλα. Η υποκριτική θλίψη, το ξεπλυμμένο μάτι, το άσεμνο βλέμμα πάνω στους ανθρώπους που έχουν πρόβλημα, η πορνογραφική βουλιμία, το ξεροσφύρι του σουξέ: ένα υπερθέαμα αρρώστιας.
* Η Ρούλα Κορομηλά, μία αποθρασυμένη ρομπίτσα με κακό γούστο και πολύ χώρο πιασμένο.
* Τα βουρκωμένα μάτια του Τέρενς Κουίκ. Τα άθικτα μαντίλια του.
* Οι απαραίτητες έρευνες αγοράς, βάσει των οποίων ένα έντυπο εκδίδεται ή μετασχηματίζεται βαδίζοντας τελικά στην πανωλεθρία.
* Τα περιοδικά σούπερ-μάρκετ. (σ.σ. Οι εφημερίδες, τώρα).
* Τα talk show της ΕΤ-3. Gone gone to Valium.
* Όσοι επιτίθενται σε κάτι περιγράφοντάς το και ποτέ κατανομάζοντάς το.
* Η αυτοαναφορικότητα των Media.
* Οι ειδήσεις των 8.30 (σ.σ. των 8, πια) με το ιλιγγιωδώς υπολογισμένο σασπένς (ακόμα για την τήξη των πάγων στη Βωβούσα).
* Το 01.
