Μη γράφεις τίποτα βαρύ
τίποτα που να εξηγεί
τίποτα να ναι πιο μεγάλο κι απ τους δυο μας.
Γράψε μια λέξη
κι άστη να κυλάει εντός μας
γράψε ένα γεια κι άσε να δείξει η ζωή.
Να γράψεις μόνο ένα γεια
και να τ αφήσεις στο τραπέζι
κι όπως το φως του ήλιου θα παίζει
το γεια θα μοιάζει με καρδιά.
Να γράψεις μόνο ένα γεια
και να τ αφήσεις στον καθρέφτη
κι όπως το δειλινό θα πέφτει
το γεια θα γίνεται φωτιά.
Μη γράφεις κάτι οριστικό
κάτι που να ναι βιαστικό
τίποτα που να κόβει τις ζωές στα δύο.
Άσε το σώμα να σηκώσει το αντίο
και φύγε αφήνοντας το μίσος μυστικό.
«Μόνο ένα γεια». Ή, αλλιώς, ένα καινούργιο τραγούδι, που δεν έχει ακόμα κυκλοφορήσει σε δίσκο και προορίζεται για μια συλλογή με τραγούδια σε στίχους του Νίκου Μωραΐτη για τα 15 χρόνια του στη δισκογραφία. Αν και νεογέννητο, το «Μόνο ένα γεια» κάνει τις τελευταίες μέρες τις βόλτες του στο διαδίκτυο και την παρουσία του αισθητή, αποσπώντας θετικότατα σχόλια.Μια ωραία συνάντηση τριών ανθρώπων από διαφορετικές αφετηρίες και διαφορετικές γενιές: Θέμης Καραμουρατίδης στη σύνθεση, Νίκος Μωραΐτης στους στίχους και η Δήμητρα Γαλάνη στην ερμηνεία. Έχει τον τρόπο της η αγαπημένη μας ερμηνεύτρια σ ό,τι αγγίζει με τη φωνή της να μεταδίδει αυτόματα κύρος και εγγεγραμμένη αξία από την πρώτη λέξη.
Τις πινελιές τους στο τραγούδι έβαλαν οι ΤΑΚΙΜ και με την ηλεκτρική κιθάρα του ο Λάμπης Κουντουρογιάννης, ενώ η ενορχήστρωση έχει την υπογραφή του Θωμά Κωνσταντίνου.Καραμουρατίδης και Μωραΐτης συνεργάζονται για πρώτη φορά δισκογραφικά, με την ευχή να υπάρξει και συνέχεια άμεσα, ενώ ο στιχουργός ξανασυναντιέται με τη Δήμητρα Γαλάνη δεκαπέντε χρόνια μετά την πρώτη τους φορά στα «Χάρτινα», το 1997. Εκεί ο εικοσιτετράχρονος Νίκος Μωραΐτης -πρωτοεμφανιζόμενος τότε- είχε γράψει τους στίχους στα εφτά από τα δέκα τραγούδια του δίσκου, τα πέντε σε μουσική του Τάκη Σούκα, μαζί με το «Όσες φωτιές» («Bayaty») του Eldar Mansurov και το «Δυο γερανοί (παραδοσιακό αρμένικο σε διασκευή Haig Yazdjian).
Με λόγια του Νίκου Μωραΐτη: «Το χέρι της Δήμητρας είναι γενναιόδωρο. Δεν με έβγαλε απλώς. Με έσπρωξε προς τα μπρος. Στα επόμενα χρόνια με άφησε μόνο. Να κολυμπήσω ή να βυθιστώ. Στην αρχή βυθίστηκα. Μετά κολύμπησα. Έχω συνεργαστεί με πολλά πρόσωπα της δισκογραφίας. Σημαντικά. Αυτή τη γυναίκα όμως την αγαπώ όχι σαν συνεργάτιδα ή τραγουδίστρια αλλά σαν μέλος της οικογένειάς μου. Αν δεν είχε βρεθεί στον δρόμο μου, δεν θα έγραφα τώρα τραγούδια. Και θα άφηνα ατάιστο το μέσα μου κενό».Έκτοτε και πριν φτάσουμε στο «Μόνο ένα γεια», με τη φωνή της Γαλάνη ηχογραφήθηκαν δύο ακόμα τραγούδια σε στίχους Μωραΐτη: το «Σε θέλω εδώ» («Vivo per lei»), ντουέτο με το Γιώργο Καραδήμο, στο ντεμπούτο άλμπουμ του «Φως και βγαίνω» (2007) και το «Σκίτσο» στο δίσκο του Γιώργου Θεοδωράκη «Nothing in mind», που κυκλοφόρησε το 1998 στη Γερμανία. Οι δυο τους υπογράφουν, συνθετικά η Δήμητρα Γαλάνη και στιχουργικά ο Νίκος Μωραΐτης, τα τραγούδια «Της ζωής μου άρνηση» και «Η μέσα φυλακή» στο δίσκο του Κώστα Μακεδόνα «Του έρωτα το φως» (2000) και το «Φεύγουν τρένα» στο «Βραδινό σινιάλο» (2004) της Βίκυς Μοσχολιού.
