Πάντως, εδώ, προς το παρόν, ουδείς ασχολείται με τη δική μας Δημόσια Ραδιοφωνία. Η κυβέρνηση, η θλιβερή αυτή κυβέρνηση που είχε όπως έλεγε έτοιμο σχέδιο για τη ΝΕΡΙΤ δεν κάνει την παραμικρή αναφορά στα ραδιόφωνα. Ακούς τον Παντελή Καψή και τους υπόλοιπους και μέσα στη γενικότερη θολούρα (τους) κάνουν λόγο μόνο για την τηλεόραση. Την όποια τηλεόραση τέλος πάντων, όπως και να λέγεται αυτή, αν είναι ΔΤ, ΕΔΤ ή ΝΕΡΙΤ. Αλλά για το ραδιόφωνο, τσιμουδιά! Όχι πως λένε κάτι συγκεκριμένο και για την τηλεόραση βέβαια...
Διάβαζα στο Monde Diplomatique ένα άρθρο της Marie Bnilde για τη γαλλική δημόσια ραδιοτηλεόραση (ήταν σε επιμέλεια της Βάλιας Καϊμάκη, στο ένθετο της γαλλικής εφημερίδας στην Αυγή της Κυριακής). Και περιέγραφε μεταξύ άλλων και τα δημόσια ραδιόφωνα της Γαλλίας (αυτά της Αγγλίας, τα ραδιόφωνα του BBC δηλαδή, τα είδαμε ήδη - εδώ). Το Radio France λοιπόν. Όπως η δική μας ΕΡΤ. Με τα προγράμματά του αλλά και τα Μουσικά του Σύνολα, φυσικά. Τις ορχήστρες του. Τα ραδιόφωνα είναι τα France Inter, France Info, France Bleu, France Culture, France Musique, FIP, και το Le Mouv'. Και οι ορχήστρες και οι χορωδίες τους, σαν αυτές που τις ξέχασαν παντελώς εδώ στην Ελλάδα πετώντας στα σκουπίδια μερικούς σπουδαίους μουσικούς: Les Concerts de Radio France, L'Orchestre national de France, L'Orchestre philharmonique de Radio France, Le Chur de Radio France και La Matrise de Radio France.
Ιδού πως ξεκινούσε το άρθρο της η εφημερίδα (ώστε να πάρουμε μία γεύση για το πως είδαν οι ξένοι το ξαφνικό λουκέτο): "Η βίαιη διακοπή εκπομπής της ελληνικής ραδιοτηλεόρασης εγγράφεται στο πλαίσιο μιας ιδεολογικής μάχης που διεξάγεται με επίκεντρο το κόστος των δημοσίων υπηρεσιών ραδιοτηλεόρασης στην Ευρώπη. Στη Γαλλία, κάποιοι ζηλωτές του ξέφρενου νεοφιλελευθερισμού ήδη θέτουν θέμα για το δικαίωμα στη δημόσια τηλεόραση".
