Toυ Γιώργου Ζ.
Η Ελληνική Δημόσια Ραδιοφωνία, όπως ονομάζεται πλέον το νέο κρατικό ραδιόφωνο και το οποίο αντικαθιστά (προσωρινά;) την ΕΡΑ, έκανε πρεμιέρα την Πέμπτη 26 Σεπτεμβρίου, στις 8 το πρωί. Με πολλά πρόσωπα από την πρώην ΕΡΤ να απαρτίζουν την συντριπτική πλειοψηφία του προγράμματός της, πρόσωπα που προέρχονται σχεδόν απ' όλα τα προγράμματα της ΕΡΑ. Η πρώτη αίσθηση που δίνει στον ακροατή, όσον αφορά την ενημέρωση που του προσφέρει αλλά και το στυλ πολλών εκπομπών της, είναι ως επί το πλείστον εκείνη του παλιού Πρώτου Προγράμματος της ΕΡΑ, πριν το λουκέτο της 11ης Ιουνίου. Με ό,τι θετικό ή αρνητικό, αυτό, συνεπάγεται...
Χωρίς ιδιαίτερη σπιρτάδα, έως και μονότονη ορισμένες φορές (χωρίς πολλά σποτάκια, διαφημίσεις και ημίωρα δελτία ειδήσεων), μοιάζει σαν να προσπαθεί να μιμηθεί το Βήμα 99.5. Δείχνει σχετικά αποστασιοποιημένη από τα βασικά κοινωνικά θέματα, π.χ. ανεργία, προβλήματα στα σχολεία κ.λπ. Τα αναφέρει επιγραμματικά και, συνήθως, μόνο όταν υπάρχουν κυβερνητικές εντολές περί αυτών. Προσφέρει άπλετο χρόνο στις απόψεις της δικομματικής κυβέρνησης, ενώ τα δελτία ειδήσεων (διάρκειας 5 λεπτών) είναι πολλές φορές μονοθεματικά - χαρακτηριστικό παράδειγμα, σε δελτίο ειδήσεων του Σαββάτου εκφωνήθηκε μόνο μια είδηση από την Ελλάδα, εκτός του... "φακέλου της ΧΑ".
Μουσικά, στέκεται σχετικά καλά, το ρεπερτόριό του είναι μια μίξη Δευτέρου Προγράμματος και Kosmos καθώς αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στο έντεχνο και το έθνικ. Ανάλογα με το ύφος της κάθε εκπομπής γίνονται και κάποιες εξαιρέσεις (π.χ. με πιο pop και rock μουσικές), χωρίς ωστόσο να διαθέτει τη μουσική ποικιλία που είχε η ΕΡΑ. Το πρόγραμμά της ΕΔΡ αποτελείται από δίωρες εκπομπές, στυλ παλιού Real FM στα πρώτα του χρόνια, με εξαίρεση τις ωριαίες "ραδιοεφημερίδες", τα ενημερωτικά magazino δηλαδή. Talk radio με άλλα λόγια. Το περιεχόμενό του δεν είναι heavy ενημερωτικό (με εξαίρεση τις αθλητικές μεταδόσεις), κινούμενο πιο πολύ στον σχολιασμό των ειδήσεων. Αχίλλειος πτέρνα της ΕΔΡ μέχρι στιγμής, το τεχνικό κομμάτι. Εκεί υστερεί
σημαντικά σε σχέση με την ΕΡΑ, η οποία αποτελούσε παράδειγμα προς μίμηση για τους ιδιωτικούς σταθμούς. Από τα κέντρα εκπομπής που εκπέμπει μέχρι σήμερα (Πάρνηθα, Γεράνεια, Χορτιάτη, Αίνο Κεφαλλονιάς κ.α.) εξαιρουμένου του Υμηττού, βγαίνει από τουλάχιστον δύο συχνότητες, κάνοντας το ραδιοφωνικό ζάπινγκ - ειδικά στο Λεκανοπέδιο - κανονική δοκιμασία για τα αυτιά των ακροατών.
Τελικά συμπεράσματα σχετικά με την ΕΔΡ, είναι πάρα πολύ νωρίς για να βγουν, φυσικά. Θα βελτιωθεί άραγε η κατάσταση ή θα επιβεβαιωθεί το "η αρχή είναι το ήμισυ του παντός", αναλογιζόμενοι το πολύ πρόχειρο ξεκίνημα; Ίδωμεν...
