Κάθε Πέμπτη 9-12 το βράδυ, στο μικρόφωνο του Derti 98.6 ο Θανάσης Γκαραβέλας παρέα με καλλιτέχνες.
Αυτή την Πέμπτη 20 Ιανουαρίου ζωντανά στο studio ο Νίκος Οικονομόπουλος με την ορχήστρα του!
Και ένα αφιέρωμα στον Βασίλη Τσιτσάνη.
ΤΗΣ ΓΕΡΑΚΙΝΑΣ ΓΙΟΣ
Ο Βασίλης Τσιτσάνης γεννήθηκε το Γενάρη του 1915 και έσβησε το Γενάρη του 1984 ανήμερα των γενεθλίων του. Από την προπολεμική περίοδο με τις μαγικές πενιές του, δημιούργησε περισσότερο μελωδικές, τεχνικές και περίπλοκες μουσικές φόρμες. Τα τραγούδια του Τσιτσάνη έχουν βαθιές ρεμπέτικες ρίζες, που συνδυάζονται με μία κανταδόρικη διάθεση, μία πολυφωνική διάσταση και κυρίως μία διαφορετική κοινωνική θεματολογία με αποτέλεσμα να ρίχνουν τις βάσεις για τη δημιουργία του κοινωνικού λαϊκού τραγουδιού.
ΣΥΝΝΕΦΙΑΣΜΕΝΗ ΚΥΡΙΑΚΗ
Μετά την Κατοχή, όταν τα στούντιο άρχισαν και πάλι να λειτουργούν, ο Τσιτσάνης γραμμοφωνεί μία σειρά από αθάνατες επιτυχίες. Ανάμεσά τους και η αξεπέραστη Συννεφιασμένη Κυριακή. Λέει ο Τσιτσάνης σχετικά :<< Ήμουνα στη Θεσσαλονίκη, είχε χιονίσει. Βγήκα να περπατήσω και είδα πάνω στο χιόνι αίματα, από συμπλοκή ανάμεσα σε στρατιώτες και αντάρτες. Μαράθηκε η ψυχή μου. Σκέψου πόσα παλικάρια σκοτώθηκαν εδώ, είπα. Ήταν Κυριακή. Πήγα στη γωνιά μου και με πόνο καρδιάς έγραψα το τραγούδι >>.
ΜΕ ΠΑΡΕΣΥΡΕ ΤΟ ΡΕΜΑ
Ο Βασίλης Τσιτσάνης ήταν μέγας μάστορας σε όλα του . Ανυπέρβλητος μελωδός, σπουδαίος μπουζουξής, αξεπέραστος ενορχηστρωτής, ικανός στιχουργός, χαρακτηριστικός ερμηνευτής αλλά και πρύτανης στην διδασκαλία του τραγουδιού. Και πάνω όλα ήταν επιμελής και ακάματος.
ΑΠΟΨΕ ΣΤΙΣ ΑΚΡΟΓΙΑΛΙΕΣ
Είναι ένας από τους ελάχιστους πρωταγωνιστές του ελληνικού τραγουδιού που ευτύχησε να δικαιωθεί τόσο όσο βρισκόταν στη ζωή όσο και μετά την φυγή του. Προσωπικότητες από όλα το φάσμα της τέχνης και της κοινωνικοπολιτικής ζωής του τόπου αλλά και ειδικοί, ιστορικοί του πολιτισμού τον τοποθέτησαν στην πρωτοκαθεδρία των ελλήνων συνθετών.
ΤΟ' ΞΕΡΑ ΠΩΣ ΘΑ ΜΟΥ ΦΥΓΕΙΣ
Ο Τσιτσάνης απ το ξεκίνημά του εμπλούτισε τη λιτή μέχρι τότε λαϊκή ορχήστρα με περισσότερα πνευστά και έγχορδα. Εδραίωσε σε μόνιμη βάση τη χρήση του πιάνου και του ακορντεόν. Οι αναζητήσεις του για αρμονίες, διφωνίες και τριφωνίες στο παίξιμο και την ερμηνεία του τραγουδιού τον οδήγησαν σε συνεργασίες με σπουδαίους δεξιοτέχνες μουσικούς, του μπουζουκιού, της κιθάρας, του βιολιού. Για ακούστε γίνεται το 1963, στο στούντιο της Κολούμπια στη Ριζούπολη, όπου ο Καζαντζίδης στέκεται μπροστά στο μικρόφωνο ο Τσιτσάνης με το μπαγλαμά δίνει ρυθμό και διευθύνει, ο Χιώτης με το μπουζούκι του, ο Κόρος στο βιολί, ο Δέδες στην κιθάρα, ο Κοινούσης στο ακορντεόν, για ακούστε, για ακούστε.
ΔΕ ΡΩΤΩ ΠΟΙΑ ΕΙΣΑΙ
Ο Τσιτσάνης δούλευε καθημερινά μετουσιώνοντας το ταλέντο σου σε πρώτες ύλες, είχε επίγνωση των δυνατοτήτων αλλά και του ειδικού ρόλου του, ενδιαφερόταν για την υστεροφημία και τις καταθέσεις του, νοιαζόταν να αφήσει πίσω του παρακαταθήκες για τους επόμενους. Είχε μεράκι αλλά και όραμα.
Ο ΜΑΓΚΑΣ ΚΑΝΕΙ ΔΥΟ ΔΟΥΛΕΙΕΣ
Μέχρι και το φινάλε του συνέχισε μα αδιάκοπους ρυθμούς την πολυσχιδή δραστηριότητά του. Γλένταγε κόσμο και ντουνιά στο Χάραμα, στηρίζοντας το λαϊκό τραγούδι και δίνοντας το μέτρο σε μπερδεμένους καιρούς, έγραφε τραγούδια, έδινε καίριες συνεντεύξεις, εξέδιδε αυτοβιογραφικά πονήματα, υπερασπιζόταν την ιδιότητά του και μαζί το είδος που εκπροσωπούσε καθώς και τους άξιους νεότερους συνοδοιπόρους του.
ΤΟ ΒΑΠΟΡΙ ΑΠ' ΤΗΝ ΠΕΡΣΙΑ
Ο Τσιτσάνης συνέχισε και στη δεκαετία του 70 την δημιουργική του πορεία. Το 1977 βασισμένο σε ένα αληθινό περιστατικό και σε ύφος παλιού ρεμπέτικου του 30, ο πάντα ευρηματικός και επίκαιρος Τσιτσάνης φτιάχνει το κλασικό πια Το Βαπόρι απ την Περσία που πιάστηκε στην Κορινθία... και Τώρα κλαίν όλα τ αλάνια που θα μείνουνε χαρμάνια.
ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΦΛΕΒΑ
Για κληρονομιά μας άφησε τα παντοτινά του διαμάντια. Δίχως τη σπορά του Τσιτσάνη το ελληνικό τραγούδι θα ήταν διαφορετικό. Λιγότερο φωτεινό και γάργαρο, λιγότερο πολύτιμο.
