Του Δημήτρη Κανελλόπουλου
Ήταν μία ακόμα από αυτές τις μεγαλειώδεις συναυλίες που διοργανώνει το ΚΚΕ και μαζεύουν άπειρο κόσμο. Αλλά χθες το βράδυ είχα μία ιδιαιτερότητα, μία πολύ βασική διαφορά σε σχέση με τις άλλες συναυλίες του κόμματος, στο ΣΕΦ, στο Καλλιμάρμαρο ή οπουδήποτε αλλού. Ήταν το μέρος, η Καισαριανή, το Σκοπευτήριο, ο τόπος εκτέλεσης των διακοσίων κομμουνιστών την 1η Μαΐου του 1944. Μέσα στον τόπο του μαρτυρίου, το θυσιαστήριο.
Ήταν μία μεγάλη πολιτική-πολιτιστική εκδήλωση στο «σύνορο του κόσμου». Κεντρικός συντονιστής της συναυλίας, αυτός που είχε το γενικό πρόσταγμα και τον πλήρη έλεγχο, ήταν ο (μέγας) Γιώργος Νταλάρας. Και συμμετείχαν επιπλέον οι συνήθεις ύποπτοι τραγουδιστές: Φωτεινή Βελεσιώτου, Γιάννης Διονυσίου, Παντελής Θαλασσινός, Βιολέτα Ικαρη, Βαγγέλης Κορακάκης, Νατάσσα Μποφίλιου, Γιώτα Νέγκα, Μίλτος Πασχαλίδης, Ασπασία Στρατηγού, Κώστας Τριανταφυλλίδης, «Κοινοί Θνητοί».
Το setlist το βλέπετε (τα μεγάλα τραγούδια μας), σχεδόν τρίωρο ήταν το live, στις 9 παρά ξεκίνησε και αφού πρώτα μίλησε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας.
Καταλαβαίνετε πως μία τέτοια συναυλία, στο Σκοπευτήριο, με τους 200 εκτελεσθέντες να απεικονίζονται στους τοίχους και με το «Διαβάζοντας την Ιστορία του κόσμου σε μικρά ονόματα» (από το «Καπνισμένο Τσουκάλι» του Γιάννη Ρίτσου) στο stage, αποκτά άλλο νόημα, άλλη σημειολογία και, το βασικότερο, άλλη συγκίνηση. Είναι από τις εκδηλώσεις εκείνες, τις όχι πάρα πολλές, που θέλεις και πρέπει να βρίσκεσαι εκεί.
