Capétte: «Ήρθα για να με ταπεινώσει η Αθήνα, και τα έχει καταφέρει»

Στην σχεδόν αχαρτογράφητη ανεξάρτητη ελληνική δισκογραφία, πάντα θα υπάρχουν κάποια under-the-radar άλμπουμ που θα ξεχωρίζουν. Κάπως έτσι «προσγειώθηκε» στα αυτιά μας πριν σχεδόν δύο χρόνια το “Trauma Dump”, το τρίτο και πιο πρόσφατο άλμπουμ του καλλιτέχνη με το όνομα Capétte (σόρρυ Prince). Σαν ένα ωραίο πυροτέχνημα! Όχι από αυτά που σβήνουν και ξεχνιούνται, αλλά κάτι όμορφο και avant-garde, με «ηλεκτρονική ευαισθησία», που αυτόματα στρέφει το ενδιαφέρον μας προς αυτό.

Τον Capétte θα τον δούμε ζωντανά το Σάββατο 23 Μαΐου – μαζί με τους Turboflow3000 και τον Sigmataf - στην 5^η αθηναϊκή εκδοχή του RUDU FEST ATH (21-23 Μαΐου) στο ΠΛΥΦΑ (Κορυτσάς 39, Βοτανικός), σε ένα μουσικό φεστιβάλ που πλέον το λες και θεσμό της ανεξάρτητης μουσικής σκηνής.

Λίγο πριν το φετινό RUDU (τις μέρες που προηγούνται το live του Capétte, μπορείτε να δείτε ονόματα όπως Dramachine, The Bonnie Nettles, Loud Silence, Over 9000, N’Cheezed, Black Body Radiation), ο καλλιτέχνης Θεσσαλονίκη μιλάει στο LOADED.

Δύο σχεδόν χρόνια από το άλμπουμ “Trauma Dump”, πού και πώς σε βρίσκουμε; Υπάρχουν έτοιμα νέα τραγούδια;

Νιώθω σαν να πέρασε μια ζωή από τότε. Έχουν αλλάξει τόσα πολλά. Ο καινούριος μου δίσκος είναι έτοιμος εδώ και κάποιους μήνες. Ένας δίσκος που έγραψα μέσα στους πρώτους μήνες που ήμουν επίσημα κάτοικος Αθηνών. Ακόμα και η περίοδος που τον έγραφα μου φαίνεται μακριά. Μη σου πω είμαι έτοιμος να ξεκινήσω και τον επόμενο.

Γιατί αποφάσισες να μετακομίσεις από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα; Μία διαδρομή που κάνουν αρκετοί καλλιτέχνες, αλλά όχι την αντίθετη κατεύθυνση.

Τελευταία ακούω πολλούς στην Αθήνα να μιλάνε για τη μετακόμισή τους στη Θεσσαλονίκη ή, τουλάχιστον, την επιθυμία τους. Οι περισσότεροι που έχουν ζήσει την Αθήνα καιρό -εγώ δεν είμαι σε αυτούς- εμπεριστατωμένα θεωρούν οτι δεν είναι βιώσιμη πόλη και η Θεσσαλονίκη τους φαίνεται λίγο πιο ανθρώπινη. Δεν διαφωνώ απαραίτητα.

Αγαπώ πολύ τη Θεσσαλονίκη και είναι πράγματι ένα πολύ φιλόξενο για την ψυχική σου υγεία μέρος να ζεις. Εγώ νομίζω ακούμπησα ένα προσωρινό ταβάνι σε αυτήν την πόλη. Ήθελα χώρο, αορατότητα και ορατότητα, να γνωρίσω ανθρώπους που ζουν μέσα στην( και από την) τέχνη και να δω τι αποφάσεις πρέπει να πάρω για τη ζωή μου αν ο πιο πρόσφορος χώρος για ένα καλλιτεχνικό υποκείμενο στην Ελλάδα δεν το καλύπτει. Ήρθα για να με ταπεινώσει η Αθήνα, και τα έχει καταφέρει.

Τι αφήνεις πίσω στη Θεσσαλονίκη; Παραμένει μία πόλη που πάντα θα βγάζει συναρπαστικούς ήχους και καλλιτέχνες;

Δεν ξέρω γιατί έχουμε δημιουργήσει αυτόν το μύθο γύρω από τη Θεσσαλονίκη και τους καλλιτέχνες της. Μπορεί να είναι κάτι που μας έμεινε από την παλιά μουσική σκηνή της πόλης ή και ένας τρόπος να νιώθουν οι Αθηναίοι λιγότερο τοπικιστές και περισσότερο φιλο-επαρχιώτες.

Σίγουρα είχε, έχει και θα έχει φοβερούς καλλιτέχνες, γιατί κάθε μέρος έχει αόρατες μουσικές φωνές που θέλουν να πουν κάτι συναρπαστικό. Σίγουρα είναι μια πολύ γοητευτική πόλη γεμάτη εξωστρέφεια, που φέρνει τους μουσικούς κοντά, ώστε να κάνουν μαζί υπέροχα πράγματα.

Αλλά η Θεσσαλονίκη δεν στηρίζει τα παιδιά της. Όσο συναρπαστική μουσική και να κάνεις, αν δεν έχεις χώρους να παίξεις, δεν την ακούει ποτέ κανείς. Και οκ, δεν έχουμε μαγαζιά. Κρίμα. Κάναμε όμως πολλούς αυτοοργανωμένους χώρους γεμάτους με παιδιά που φτιάχναν και ακούγαν μουσική μαζί. Τώρα αυτά τα ντουβάρια κρατάνε κάποιο live-laugh-love κάδρο σε ένα τριτοτέταρτο Airbnb.

Τι ρόλο παίζει η πόλη ή ο τόπος όπου ζεις στον ήχο σου;

Η πόλη είναι από μόνη της μουσική. Τα αμάξια, ο θόρυβος, οι άνθρωποι, οι προφορές τους. Όλη μέρα ακούς αυτήν τη μουσική. Φυσικά θα σε επηρεάσει στις δικές σου ακουστικές ανάγκες. Νιώθω οτι ο νέος μου δίσκος είναι φοβερά επηρεασμένος από την Αθήνα. Είναι μια πόλη, στην οποία ο καθένας έχει δημιουργήσει σφαίρες σιωπής μέσα στο θόρυβο. Δεν ακούς τι γίνεται γύρω σου. Είσαι πάντα μόνος σου μαζί μέ άλλους αμέτρητους μόνους ανθρώπους.

Με ποιους τρόπους επηρεάζει η queer ταυτότητά σου τον ήχο, την αισθητική ή τη σκηνική σου παρουσία;

Έχω κάνει πολλές φορές αυτήν την συζήτηση και έχω κουραστεί λίγο. Το queer είναι μία πολιτική κατάσταση με πολλή βιβλιογραφία και έχει το αποτύπωμα πολλών τραυμάτων και βιωμάτων. Δεν ξέρω αν θέλω να συνεισφέρω άλλο στη συζήτηση για την κουήρ αισθητική ή με πόσους τρόπους έχει εμπεριστατωθεί η κουήρ επιτελεστικότητα, ενώ αναιρεί την ίδια της τη θέση.

Το κουήρ έχει να κάνει με την έξοδο από τα αυστηρά δίπολα και όρια, έχει να κάνει με τη ρευστότητα και την επιτακτικότητα της επιθυμίας έναντι της τήρησης ενός συστήματος. Το πιο κουήρ πράγμα που έχω να κάνω είναι να επιτρέψω στον εαυτό μου να γράφει μουσική με όλες τις ταυτότητες που έχω, χωρίς να προσπαθώ να ικανοποιήσω ένα συγκεκριμένο προφίλ. Πιστεύω οτι αν μη τι άλλο, όσο αφορά στη μουσική μου, πλέον είμαι πιστός στον κάθε παροντικό εαυτό μου, που είναι αποτέλεσμα όλων των προηγούμενων.

Κάθε κομμάτι σου είναι και ένα προσωπικό βίωμα – εξομολόγηση ή και σκέψεις – λέξεις μέσα από τη φαντασία σου;

Εξομολόγηση ναι. Σκέψεις σίγουρα. Βίωμα οχι πάντα. Πάντως είναι αναπόφευκτα ένας κόσμος κατασκευασμένος στη φαντασία μου, βασισμένος στα βιώματα της πραγματικότητας. 

Σε βλέπουμε ή θα σε δούμε ξανά και σε κάποιο θεατρικό έργο; Θεωρείς τον εαυτό σου έναν καλλιτέχνη που μπορεί να καταπιαστεί με διάφορα μέσα έκφρασης;

Ναι, φυσικά. Μουσική για θέατρο κάνω τα τελευταία πέντε χρόνια και δεν θα το αφήσω. Γενικά τη σχέση μου με τις παραστατικές τέχνες ή τον κινηματογράφο δεν θα την αφήσω. Ούτε ως μουσικός, ούτε ως performer/ηθοποιός, που επίσης με ενδιαφέρει πολύ.

Τώρα θα με δείτε να κάνω μουσική για την παράσταση «Όμικρονγιώτα» στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου σε σκηνοθεσία Γιάννη Διδασκάλου τον Ιούνιο.

Υπάρχουν συγκεκριμένοι καλλιτέχνες ή κινήματα που διαμόρφωσαν τον τρόπο που ακούς και βλέπεις τη μουσική;

Είμαι παιδί του έντεχνου, της ποπ και της ηλεκτρονικής μουσικής με αυτήν τη σειρά. Νομίζω ακούγοντας κανείς τη μουσική μου, το καταλαβαίνει απόλυτα αυτό.

Ποιο συναίσθημα ή εμπειρία θέλεις κυρίως να αφήνεις στο κοινό μετά από ένα live σου;

Αγαπώ ο κόσμος να φεύγει από το λάιβ μου αφυδατωμένος ψυχολογικά. Ότι δεν έχει άλλη ψυχική ενέργεια για το υπόλοιπο βράδυ. Έκλαψε, χόρεψε, άκουσε, τραγούδησε και φεύγει γεμάτος συναισθήματα. Πλήρης.

Follow Capétte:

Music | capétte

Instagram

capétte - Cielbic (Official Music Video)