Από 1η έως 30 Ιουνίου, ανεβαίνει στο Θέατρο Μαβίλη η παράσταση με τίτλο «Πουστάρα.
Μια παράσταση που βασίζεται στο θέατρο ντοκουμέντο και στις μαρτυρίες των ηθοποιών που συμμετέχουν σχετικά με το τι σημαίνει να είσαι ένας γκέι άντρας στην Ελλάδα του σήμερα. Τι έχει αλλάξει τα τελευταία 20 χρόνια; Από τα πρόστιμα σε τηλεοπτικά φιλιά μέχρι την ισότητα στον γάμο και την υιοθεσία.
Με αφορμή την παράσταση, ο Σταύρος Τσαντές (στη μουσική επί σκηνής και στις στιχουργικές διασκευές),γράφει στο loaded.
«Ναι, έτσι λέγεται αυτή η παράσταση, μη φοβάστε να το πείτε, ο φόβος δεν ταιριάζει με την ελευθερία. Όχι, η “Πουστάρα” δεν είναι κακιά λέξη, κακές είναι οι γλώσσες που τη χρησιμοποίησαν για να προσβάλουν και να τραυματίσουν. Ας αθωώσουμε αυτή τη λέξη κι όλα της τα συνώνυμα, οι λέξεις ανήκουν σε αυτούς που τις χρησιμοποιούν για να συμπεριλάβουν.
Η “Πουστάρα” ως παράσταση έχει, κατά την άποψή μου, τη δύναμη να συγκινεί και στην εποχή που ζούμε η συγκίνηση είναι πολιτική πράξη. Την πρώτη φορά που άκουσα τα κείμενα - εξομολογήσεις των ηθοποιών, το ίδιο τους το βίωμα, ένιωσα ευγνωμοσύνη και από τότε δεν έχει υπάρξει πρόβα που να μην με έχει δονήσει αυτή η αλήθεια που κομίζουν πάνω στη σκηνή, μια αλήθεια μέσα στην οποία βλέπω πλευρές του εαυτού μου, πράγματα στα οποία ελπίζω και πράγματα που φοβάμαι.
Είναι όμως πολύ σημαντικό πως ό, τι συμβαίνει στη σκηνή συμβαίνει απλά, χωρίς διακηρύξεις, χωρίς ελιτισμό και -σίγουρα- χωρίς σοβαροφάνεια: οι εξομολογήσεις των συντελεστών μαζί με τραγικές πλευρές της πραγματικότητας των ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων παγκοσμίως, μπλέκονται με το χιούμορ, το χορό και τα τραγούδια - ενίοτε πειραγμένα στους στίχους για να προσαρμοστούν στην θεματική και στα αιτήματα της παράστασης.
Ως προς τη δική μου συμβολή στην παράσταση, είμαι πολύ χαρούμενος και ενθουσιασμένος με τον ρόλο του μουσικού σχολιαστή επί σκηνής, με το μπουζούκι σε ρόλο ενεργητικό και δηλωτικό. Στα συμφραζόμενα της “Πουστάρας” η παρουσία ενός τόσο φορτωμένου σημασιολογικά οργάνου, έχει ιδιαίτερο συμβολικό βάρος και συνομιλεί με το έτερο βασικό ερώτημα “σε ποιον ανήκει η παράδοση;”. Πάνω σε αυτή την πρόκληση βρήκα χώρο να πειραματιστώ και να δημιουργήσω με τρόπο τολμηρό και άφοβο και το χαίρομαι με την ψυχή μου.
Από την επιλογή των τραγουδιών και την προσαρμογή τους στο φτωχό πλην τίμιο τρίχορδο μπουζούκι, μέχρι την διασκευή στίχων γνωστών τραγουδιών (κατ’ αναλογίαν του “Χρυσοπράσινου Γκλίτερ”) και την σύνθεση πρωτότυπων θεμάτων και μικροτραγουδιών νιώθω ήδη πλουσιότερος καλλιτεχνικά και ανυπομονώ να ξεκινήσουμε τις παραστάσεις για να μοιραστούμε με τον κόσμο αυτή τη δουλειά. Και όταν λέω με τον κόσμο εννοώ “όλο τον κόσμο”, καθώς όπως σημειώνει ο σκηνοθέτης μας “δεν είναι απαραίτητο να είσαι γκέι για να μην σε αφήνουν να είσαι ο εαυτός σου”».
Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, από 1 έως 30 Ιουνίου, στο Θέατρο Μαβίλη
Συντελεστές:
Σκηνοθεσία και Δραματουργία: Ευάγγελος Λάλος
Παίζουν (αλφαβητικά):
- Ηλίας Βογιατζηδάκης
- Δημοσθένης Ελευθεριάδης
- Πάνος Θεοδωρακόπουλος
- Δημήτρης Θεοδωρόπουλος
- Γιώργος Μακρής
Φωτογραφίες: Θοδωρής Βράχας
