Η πρώτη δισκογραφική δουλειά του Άρη Βλάχου, με τον τίτλο «ΕΝΑ ΕΝΑ», κυκλοφόρησε πριν λίγες μέρες από τη «Λυχνία». Ο Άρης Βλάχος, συνεργάτης του Σταμάτη Κραουνάκη και της ομάδας Σπείρα Σπείρα από το 2004 ως ενορχηστρωτής, διευθυντής ορχήστρας και πιανίστας, έφτιαξε τα επτά πρώτα του τραγούδια και τα παρουσιάζει αποκλειστικά στο ειδικό site που δημιουργήθηκε για την κυκλοφορία αυτή, στο www.enaena.gr, ενώ πωλούνται επίσης αποκλειστικά στο www.kraounakis.grΕπτά τραγούδια ένα κι ένα, συν ένα ορχηστρικό, που ερμηνεύουν ο Σταμάτης Κραουνάκης, ο Γιώργος Μαζωνάκης, ο Πάνος Μουζουράκης, ο Κώστας Μπουγιώτης, η Αργυρώ Καπαρού και η Ασπασία Στρατηγού.
Στο «ΕΝΑ ΕΝΑ» συμμετέχει και ο Χρήστος Σταυρακούδης, γράφοντας τους στίχους σε τέσσερα τραγούδια και σε ένα μαζί με τη Μαρία Στεργιοπούλου.
Αναζητήσαμε το Χρήστο Σταυρακούδη, που ζει και εργάζεται στην Αλεξανδρούπολη και είχαμε μαζί του μια ενδιαφέρουσα συνομιλία...
Πότε έγραψες τους πρώτους σου στίχους και πότε έγιναν τραγούδι;
Tα πρώτα μου στιχουργικά σκαλίσματα άρχισαν γύρω στο 1987, σε μια διάθεση παιχνιδίσματος με τους φίλους και ίσως μιας αδιόρατης ανάγκης επικοινωνίας!!! Έτσι, περίπου το 1995, βγάζουμε τον πρώτο μας δίσκο με το φίλο μου και συνθέτη ΓΑΒΡΗΛΟ ΚΟΚΚΩΝΑ, ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ, στην εταιρία καθρέφτης. Έτσι είχα τη χαρά ν ακούσω στο ραδιόφωνο τα πρώτα μου τραγούδια. Μια απίστευτη εμπειρία χαράς και έκπληξης!
Ποια είναι η γεύση που σου άφησε η ως τώρα συμμετοχή σου στο χώρο, έχοντας στις αποσκευές σου κι ένα πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού της Θεσσαλονίκης;
Ζούμε σε δύσκολες εποχές, ο κόσμος όπως έμαθε στο φαστ φουντ έτσι θέλει και τραγούδια εύπεπτα και δίχως ιδιαίτερο στόχο. Έτσι ο δρόμος γίνεται δύσκολος, τα χειροποίητα τραγούδια δύσκολα αναπνέουν στη βιομηχανία του πλαστικού σουξέ. Δύσκολος χώρος, αλλά όταν έχεις μια αλήθεια, δεν τη σταματάει τίποτα! Θα φτάσει στον κόσμο και θα αγαπηθεί, δίχως γνωριμίες, επαφές, κλίκες.
Γι αυτό, εξάλλου, επιμένω να δημιουργώ από την επαρχία, από την αγαπημένη Αλεξανδρούπολη.
Να έρθουμε στο «Ένα ένα» του Άρη Βλάχου, όπου εσύ συμμετέχεις με τέσσερα τραγούδια. Πώς πρόεκυψε αυτή η συνεργασία;Πριν δυο χρόνια περίπου με πήρε στο τηλέφωνο ο Σταμάτης (Κραουνάκης) και μου πρότεινε να γράψω τραγούδια για ένα νέο εξαιρετικό σύνθετη, που είχε στους Σπείρα Σπείρα, τον ΑΡΗ ΒΛΑΧΟ. Έτσι σιγά σιγά ξεκινά το ταξίδι αυτού του δίσκου, με την αμέριστη συμπαράσταση του Σταμάτη, και το ταλέντο και το πείσμα του ΑΡΗ. Μας έδεσε από την αρχή μια παράξενη χημεία, που μας έδωσε την προοπτική αυτού του αποτελέσματος. Ελπίζω να συνεχιστεί αυτό το ταξίδι.
Απ τα τραγούδια αυτά, ξεχώρισε ήδη το «Κι εσύ να χάνεσαι», που τραγουδούν μαζί ο Σταμάτης Κραουνάκης με τον Πάνο Μουζουράκη. Θα θελες Χρήστο να μοιραστείς μαζί μας την ιστορία του τραγουδιού;
Χειμώνας του 2010, απογευματάκι με ψιλοβρόχι και βοριά Μια από τις μέρες που είχα κακή διάθεση δίχως ιδιαίτερο λόγο. Βγήκα μια βόλτα να πάρω ανάσες, να ξεφύγω από το αίσθημα αυτής της καθημερινής και πνιχτικής ρουτίνας. Έκανα μια μεγάλη βόλτα στη θάλασσα, βαδίζοντας σχεδόν εκεί που έσκαγε το κύμα. Ένα ζευγάρι νέων πιο κάτω μάλωνε και η κοπέλα έφυγε με θυμό και δάκρυα. Αυτός έμεινε πίσω να κλωτσάει τα βότσαλα και να δείχνει μόνος και μετανοιωμένος. Την ήθελε εκεί δίπλα του κι ας έκανε λάθος.
Συνέχισα να περιπατάω σε ένα τοπίο που με ελευθέρωνε. Ένιωθα μακριά από τα ηλεκτροφόρα σύρματα της ρουτίνας και της καθημερινότητας. Βράδιασε για τα καλά, γύριζα σπίτι σχεδόν ανακουφισμένος και σίγουρος για κάτι
Όσο η γη γυρνά, τα ζόρια θα είναι εδώ. Μόνο ο άνθρωπός σου, όλοι οι άνθρωποι, οι σχέσεις τους, σε κρατάνε όρθιο μακριά από τη μοναξιά, τα σύρματα που έχουν ρεύμα. Άναψα ένα τσιγάρο και έγραψα το «Κι εσύ να χάνεσαι». Ακόμα έχω την εικόνα του παρατημένου νέου στην θάλασσα. Γι αυτόν εκείνη η στιγμή ήταν ο δικός του πόλεμος μα έμεινε μόνος
