Έχει ξανασυστηθεί ως συγγραφέας ο Δημήτρης Λέντζος αλλά εδώ έχουμε μια ολοκαίνουργια κυκλοφορία διηγημάτων από τον εξέχοντα αυτό ποιητή και στιχουργό. Το Λαμά Σαβαχθανί είναι μια σταχτιά διαδρομή (αλλά με τον ήλιο τον ηλιάτορα να καραδωκεί ως ελπίδα) σε μια επαρχία που βρίθει από δοξασίες, ικασίες, σκεπτικισμό, απέλπιδες ερωτικές και κοινωνικές πορείες.
Ο Δημήτρης Λέντζος είναι από τους ελάχιστους στιχουργούς που μπορώ να προσμετρήσω θετικό πρόσημο στα τελευταία χρόνια στην ελληνική δισκογραφία. Ουδόλως τυχαίως είναι υπεύθυνος σε επίπεδο στίχων για ένα από τα δυναμικότερα τραγούδια ελληνικής κοπής που προσωπικά άκουσα σε αυτούς τους πενιχρούς από άποψη καιρούς. Μιλάω για το τραγούδι Ο θίασος σε ερμηνεία Λαυρέντη Μαχαιρίτσα (και να φανταστείτε ότι δεν είμαι ούτε κατά διάνοια οπαδός του τελευταίου) που βρισκόταν στο δίσκο «Απόπλους» (Μετρονόμος/2010) σε μουσική Μιχάλη Τερζή. Εκλεκτή επίσης η συνεισφορά του και στο δίσκο «Φαγιούμ» όπου συνεργάστηκε με τον Νεοκλή Νεοφυτίδη και τα μουσικά οράματα του. Ο Λέντζος μου αρέσει διότι έχει ένα (επιτρέψτε μου την έκφραση) κουρασμένο στην εκφραστική του δομή το οποίο σε αντίθεση με τη μοιρολατρία πολλών συναδέλφων του έχει τη δύναμη να το μετατρέπει ακόμα και στα όρια του ενός τραγουδιού σε ελπίδα, ακριβώς επειδή ο στίχος και η γονιδιακή συντεταγμένη του πλάστη του, έχουν να κάνουν με παρατήρηση και όχι με επίκριση. Και αυτήν ακριβώς τη λογική ακολουθεί και στα διηγήματα του τόμου αυτού ο Λέντζος.
Έχουμε συνηθίσει να διαβάζουμε τα τελευταία χρόνια πολλές ηθογραφίες και μυθοπλασίες περί της επαρχίας και των παλαιότερων χρόνων αυτής. Τις περισσότερες φορές η αλήθεια είναι όμως ότι έχουμε να κάνουμε με νοσταλγικές διαδρομές μνήμης που λειτουργούν σαν σιλό παρελθοντικής παρατήρησης και όχι σα δημιουργική γραφή πάνω σε παλαιότερες δομές της ελληνικής κοινωνίας. Τουτέστιν ο Λέντζος αντιλαμβανόμενος την παγίδα προσφέρει διηγήματα και όχι αναμνήσεις. Γι αυτό και η γλώσσα του παίρνει αναπάντεχα σκληρές μορφές και στροφές. Ο τίτλος αν και υπάρχει και ως επικεφαλίδα συγκεκριμένου διηγήματος μέσα στο βιβλίο, εντούτοις καλύπτει το σύνολο των 8 διηγημάτων. Η παρουσία του μεταφυσικού έχει μια ιδιάζουσα παρουσία μέσα στο βιβλίο. Και μέσω της φυσικής του υπόστασης στον κόσμο μας (βλέπε Εκκλησία) η οποία έχει και την ουμανιστική της αλλά και την κτηνώδη υλιστική της πλευρά να παρουσιάζεται (αναλόγως του εκπροσώπου) αλλά επίσης και μέσω της πνευματικής διάστασης της ορθοδοξίας όπως αυτή έχει διαποτίσει ιδιόμορφα (ακόμα και σε επίπεδο δοξασίας) την ελληνική κοινωνία της επαρχία, ακόμα και αυτή βρίσκει τη θέση της μέσα στο Λαμά Σαβαχθανί. Και σε αυτό ακριβώς το μεταφυσικό deus ex machina (είτε ως πρωτογενής παρουσία είτε ως σκακιστική «εξ αποκαλύψεως» εμφάνιση) βρίσκεται η βασική αρμοδομή του έργου του Λέντζου ως συγγραφέα σε αυτό το βιβλίο.Η έκδοση συνοδεύεται και από cd με 8 τραγούδια όπου την τιμητική τους έχουν ονόματα (μεταξύ άλλων) όπως ο Χρήστος Λεοντής, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Νεοκλής Νεοφυτίδης και ο Διονύσης Τσακνής.
Ο Μετρονόμος και ο Θανάσης Συλλιβός συνεχίζουν τις καλές εκδόσεις πέραν της παρουσίας τους μέσω του Μετρονόμου ως περιοδικό αλλά και ως εταιρεία έκδοσης δίσκων. Πρέπει να σημειώσω όμως ότι αν στο εξώφυλλο του Απόπλου (που προανέφερα) ο πίνακας της Γεωργίας Καραχάλιου κόσμησε και έδωσε άλλη μια διάσταση στον θαυμάσιο εκείνο δίσκο στο εξώφυλλο του Λαμά Σαβαχθανί ενώ είναι πολύ σωστή η νηματοποίηση του σκιάχτρου ως έγκυος εικόνα του παράδοξου και του δίπολου της πραγματικότητας, ο πίνακας θεωρώ ότι αποτυγχάνει στο να δώσει την ιδιότυπη σκληρότητα που οι γραμμές του κειμένου μεταφέρουν. Επίσης κάποιες γραφιστικές επιλογές δε βοηθούν το βιβλίο, ειδικότερα στο τομέα της επιλογής γραμματοσειρών (άρα και αισθητικής).
Λέντζος Δημήτρης
Λαμά Σαβαχθανί
Σελίδες > 184
Εκδόσεις > Μετρονόμος: ΜΕΤΡΟΝΟΜΟΣ
Ο Στυλιανός Τζιρίτας είναι αρθρογράφος, συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός. Έχει σπουδάσει και εξασκεί performance art στο εκτός και εντός των συνόρων αντίστοιχα. Διατηρεί το blog ανάλυσης γραφόμενων http://teichos.blogspot.gr/
