Ένα από τα καλύτερα βιβλία της περσινής (πια!) χρονιάς πάνω σε μια έννοια που όπως αποδεικνύουν οι συγγραφείς φορέθηκε άκριτα και πολύ αυθαίρετα.
Το τελευταίο πράγμα που μπορεί να βάλει κάποιος στα γνωρίσματα αυτής της φυλής (της ελληνικής ντε!) είναι η ψυχραιμία. Ανυπομονησία και πανικός (ανάλογα με την περίσταση) διαστρεβλώνουν όχι μόνο τις πράξεις μας στην καθημερινότητα αλλά και ως λογικό επακόλουθο πολλές εκφάνσεις της ζωής. Και αυτό πολλές φορές (αν όχι τις περισσότερες ) περνάει και στο χώρο των γραμμάτων και τεχνών. Τσαπατσούλικα έργα εικαστικών, πρόχειρες αναγομώσεις του τάλαντου των συνθετών, βιαστική γραφή εκ μέρους των συγγραφέων, ανομολόγητη αστοχία εκ μέρους των στοχαστών και διανοητών της (ενίοτε το τελευταίο).
Γι' αυτόν ακριβώς το λόγο είναι ανάσα πραγματική το να βρίσκεις έμπροσθεν σου μελέτες και βιβλία όπως αυτό. Αμφότεροι οι συγγραφείς του βιβλίου ενδοσκοπούν στην έννοια λαϊκισμός όπως αυτή έχει λάβει σάρκα και οστά μέσα στο λόγο τον μεταπολιτευτικό και ειδικότερα στον κυκεώνα των τελευταίων ετών, όπου η οικονομική κρίση έχει σαρώσει τη σταθερότητα και την έννοια πολλών ιδεών και απόψεων. Θα περίμενε κάποιος ότι πρόκειται για αστικά κείμενα που κατακεραυνώνουν απλά το φαινόμενο του λαϊκισμού όπως αυτό το γνωρίσαμε ειδικότερα (σ)τη δεκαετία του '80 μέσα από τις εφημερίδες και από κομμάτι των τεχνών όπως ο κινηματογράφος. Ναι σαφώς και ενυπάρχει αυτή η εναρκτήριος σφυρίχτρα στον κοινωνικό/πολιτικό/πολιτιστικό μας στίβο αλλά οι συγγραφείς πηγαίνουν λίγο παραπέρα από τα ήδη ειπωμένα. Και με περίσσια μαεστρία και λόγο που δεν είναι εδώ για να εντυπωσιάσει παρά μόνο με τα επιχειρήματα του και ουχί με πυροτεχνήματα αποδεικνύουν το πώς έχει χρησιμοποιηθεί ο όρος για να αποδοθούν λαθεμένα ευθύνες σε παρορμητικές και αυθόρμητες εκφράσεις και εκφάνσεις της κοινωνίας απέναντι στην λαίλαπα των τελευταίων ετών. Χωρίς δημαγωγίες και χωρίς εύκολες αναθέσεις ευθυνών. Ακόμα και να διαφωνώ σε μερικά σημεία, ουσιαστικά αισθάνθηκα χαρούμενος διότι υπάρχουν φωνές στην Ελλάδα που έχουν και ανελαστική συνείδηση και ορθή κρίση. 
Νικόλας Σεβαστάκης-Γιάννης Σταυρακάκης
Λαϊκισμός, Αντιλαϊκισμός και κρίση
Σελίδες > 101
Εκδόσεις > Νεφέλη (2012)
Ο Στυλιανός Τζιρίτας είναι αρθρογράφος, συγγραφέας και ραδιοφωνικός παραγωγός. Έχει σπουδάσει και εξασκεί performance art στο εκτός και εντός των συνόρων αντίστοιχα. Διατηρεί το blog ανάλυσης γραφόμενων http://teichos.blogspot.gr/
