Είχε φαίνεται εντός της ανοιχτούς λογαριασμούς η Χαρούλα Αλεξίου με το Μανώλη Ρασούλη και τα τραγούδια του. Και τους «έκλεισε» με τον καλύτερο τρόπο, κυκλοφορώντας την «Τρίπλα». Ένα καινούργιο cd με δεκατέσσερα τραγούδια, όλα σε στίχους του Μανώλη Ρασούλη, ντυμένα με τις μουσικές της Βάσως Αλαγιάννη, του Πέτρου Βαγιόπουλου, του Χρήστου Νικολόπουλου, του Leon Y. Poliker και του Ορφέα Περίδη.
Σε παλιότερο αφιέρωμα της στήλης στις ως τώρα δισκογραφικές συναντήσεις της ερμηνεύτριας με το Ρασούλη, με αιχμή «Τα τραγούδια της Χαρούλας» εν έτει 1979, κατέληγα γράφοντας: Μένει να δούμε τώρα, έχοντας φύγει απ τη ζωή ο Μανώλης Ρασούλης κι έχοντας αλλάξει άρδην τα δισκογραφικά δεδομένα, πως η Χάρις Αλεξίου στη νέα της δισκογραφική δουλειά θα «διαχειριστεί» τα τραγούδια του Ρασούλη και κυρίως πως θα μπορέσει να τα «περάσει» στο κοινό. Αν το εγχείρημα κομίσει κάτι καινούργιο ή αποτελέσει μια αμήχανη δισκογραφική κίνηση.
Τι έχω να πω σήμερα; Ότι η Χαρούλα ετοίμασε και κυκλοφόρησε έναν αξιοπρεπέστατο δίσκο, καθόλου αμήχανο, που χαίρεσαι να τον ακούς απ' την αρχή ως το τέλος. Παρουσίασε στο τέλος του 2012 έναν από τους πιο αγαπησιάρικους δίσκους της, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι η φωνή της «περπάτησε» σε γνώριμους δρόμους κι ότι η ψυχή της ακούμπησε με αγάπη και εμπιστοσύνη σε ένα υλικό που θαρρείς πως την περίμενε. Μπορεί να μη λάμπουν όλα τα τραγούδια στην «Τρίπλα», αλλά υπάρχουν αρκετά που κάνουν τη διαφορά και εξαιτίας τους ο δίσκος αποκτά σημαντικό λόγο ύπαρξης στη σημερινή συγκυρία του τραγουδιού μας. Αξίζει να σταθούμε πρώτα πρώτα στα τρία τραγούδια της Βάσως Αλαγιάννη («Εν τούτοις», «Κι εγώ έχω κάνει λάθη», «Αγάπη σημαίνει»), αλλά και του Leon Y. Poliker («Οι στιγμές», «Το δεδομένο», «Ο Λεωνίδας»). Επίσης, στο έξοχο «Τώρα τι κάνω» -ένα παιχνίδι με το παλιότερο τραγούδι του Μάνου Λοΐζου «Καλημέρα ήλιε»- και στο «Θα ξανάρθω», ένα ντουέτο της Αλεξίου με τον Ορφέα Περίδη που κλείνει το δίσκο.Χωρίς κάτι ιδιαίτερο τα τρία τραγούδια του Χρήστου Νικολόπουλου, απ τα οποία «Η πρώτη αγάπη» έχει πάρει ήδη το δρόμο των σουξέ. Από τη συμμετοχή του Νικολόπουλου, που ξαναβρέθηκε δισκογραφικά με την Αλεξίου πολλά χρόνια μετά την τελευταία τους φορά (ήταν το 2000 στο «Παράξενο φως» με το τραγούδι «Δυο φορές γυναίκα» και το μακρινό 88 στο lp «Η νύχτα θέλει έρωτα») και που πριν τριάντα χρόνια της χάρισε τη διαχρονική της επιτυχία «Ζήλια μου» σε στίχους Ρασούλη, κρατώ το τραγούδι «Του έρωτα και του θανάτου».
Αναμενόμενη η παρουσία του στενού συνεργάτη του Μανώλη Ρασούλη, Πέτρου Βαγιόπουλου. Σε δική του μουσική το «Τουμπεκιστάν», που κυρίως λόγου στίχου και ενορχήστρωσης έχει κάνει απ την πρώτη στιγμή τη δική του αίσθηση. Ένα είναι σίγουρο. Πως με την «Τρίπλα» ο λόγος του Ρασούλη, που έφυγε από τη ζωή το Μάρτη του 2011, έπεσε σε πολύ καλά χέρια. «Σε ευχαριστώ που με κάνεις να σε τραγουδώ ακόμη με τις μουσικές των αγαπημένων σου», του γράφει η Χαρούλα στο ένθετο του άλμπουμ.
Στα συν του δίσκου, οι καλοδουλεμένες ενορχηστρώσεις των τραγουδιών και, βέβαια, οι ερμηνείες της Χαρούλας. Την ακούς να τραγουδά και νιώθεις πως παίζει στο γήπεδό της, αποδεικνύοντας πως τα λαϊκά τα 'χει στο αίμα της φωνής της.
